[Θεωρείο] Θαύματα τριών ημερών

Μια Μαύρη Δευτέρα, μια Γκρίζα Τρίτη. Κι έπειτα; Μια Χλωμή Τετάρτη και μια Ομαλή Πέμπτη πριν ξαναπέσει κάποια στιγμή το μαύρο για να αρχίσουν μετά τα χρηματιστήρια να λάμπουν και πάλι. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς τρελαμένος broker για να καταλάβει ότι το χρηματοπιστωτικό σύστημα υπόκειται στον κανόνα των κυκλικών κινήσεων. Εχει, όμως, σημασία να ανιχνεύσει τις αιτίες. Και η αιτία για την ανεξέλεγκτη βουτιά στο Χρηματιστήριο της Σαγκάης που παρέσυρε στην άβυσσο τα χρηματιστήρια του υπόλοιπου κόσμου οφείλεται στην απόφαση ενός κομμουνιστικού καθεστώτος να μην παρέμβει με κρατικό χρήμα για να συγκρατήσει την πτώση, αλλά να αφήσει την αγορά να αυτορρυθμιστεί. Οπως φαίνεται, το Πεκίνο υπέκυψε στη γοητεία των Reaganomics.

Η βαθύτερη αιτία της αναταραχής όμως βρίσκεται αλλού – στο γεγονός ότι η πιο δυναμική οικονομία του πλανήτη αρχίζει να χάνει λάδια. Παρατηρώντας τη μεγάλη εικόνα, ρίχνοντας δηλαδή μια ματιά στη Ρωσία και τη Βραζιλία, θα μπορούσε να πει κανείς ότι η λάμψη των BRICS αρχίζει κάπως να ξεθωριάζει. Οι δυτικές κυρώσεις και η συνεχής πτώση των τιμών του πετρελαίου τσάκισαν τους Ρώσους, ενώ όλο και περισσότεροι Βραζιλιάνοι αποκτούν την αίσθηση πως το θαύμα του Λούλα κράτησε τελικά τρεις ημέρες. Οι αναδυόμενες οικονομίες δεν πετάνε πια.

Οχι και τόσο παραδόξως, όλα αυτά αφορούν και τη Νότια Βαλκανική. Πρώτον, επειδή δεν έχει περάσει και πολύς καιρός από τότε που οι BRICS θεωρήθηκαν το νέο ασφαλές λιμάνι, ο απάνεμος κόλπος που θα δεχόταν τους θαλασσοδαρμένους στη ζεστή αγκαλιά του. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι συγκρίνοντας κανείς τις αντιδράσεις των τρελαμένων brokers τότε και τώρα, τη σχετική αδιαφορία των περασμένων μηνών με τον προχθεσινό πανικό, καταλήγει στο συμπέρασμα πως το Grexit δεν θεωρήθηκε ποτέ συστημικός κίνδυνος από τις αγορές – για την απειλή της εξόδου, ούτε συζήτηση. Ηταν μια δική μας προσδοκία, όχι πεντοζάλης. Ηταν ένα όνειρο χορευτικής νυκτός που πέρασε και πάει.