[Μικρού μήκους] Πήγαινέ με όπου θέλεις

Εστω ότι ακούτε για πρώτη φορά πως ο Θύμιος Λυμπερόπουλος, πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ιδιοκτητών Ταξί, πήρε το μέρος του Πρωθυπουργού και κήρυξε «αντ’ αυτού» τον πόλεμο στους «οικονομικούς νταβατζήδες» της χώρας. Με δεδομένο ότι η εσωτερική ισορροπία σας δεν θα επανέλθει εύκολα στο status quo ante αναζητείτε την επιστολή του τοτεμικού συνδικαλιστή προς τον Λαφαζάνη. Και εκεί ανακαλύπτετε ότι με μια οβιδιακή πιρουέτα ο Λυμπερόπουλος βάζει το μακρυγιάννειο «εμείς» πάνω από το εγώ: «Δεν μπορώ παρά να επικρίνω τη στάση του Παναγιώτη Λαφαζάνη, ενός έντιμου πολιτικού, που στην παρούσα φάση βάζει το εγώ της Αριστερής Πλατφόρμας πάνω από το εμείς του ελληνικού λαού». Θυμίζει έναν πολύπειρο μπροστάρη του συντεχνιακού ακτιβισμού που καλεί τους συνοδοιπόρους του να ξεχάσουν την ντουντούκα και να αφήσουν ανοιχτά τα λιμάνια σε Ελληνες και τουρίστες. Βάζοντας το καλό του τουρισμού πάνω από τα μεμονωμένα αιτήματα (οποιαδήποτε ομοιότητα, μακριά από μας).

Αν δεν πρόκειται για χτίσιμο γέφυρας με τα πόστα της νέας εξουσίας, είναι μια απόπειρα του προεξάρχοντος να σβήσει τα παλιά και να κλείσει τα τεφτέρια. Σε άπταιστη αργκό της πιάτσας, να πατήσει γκάζι για την Ελλάδα. Με έναν καλό λόγο για τους πολιτικούς αντιπάλους θέλει να πιάσει θέση στη νέα εκκίνηση και την υστεροφημία αγκαζέ. Να αποχαιρετήσει τον παλιό εαυτό στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Εκεί ξεπλένεται και μια απεργία παραπάνω για κάποιο παραστράτημα του Ραγκούση, για μια συκοφαντία.