Ποιος είναι ο νέος διευθυντής του ΚΘΒΕ

Το όνομα δίχασε τους παροικούντες τη θεατρική Θεσσαλονίκη (και τους χρήστες των social media), αλλά πώς θα μπορούσε να γίνει αλλιώς; Οταν το προηγούμενο διάστημα έπαιξε δυνατά το όνομα του Μιχαήλ Μαρμαρινού για τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, γεννήθηκαν οι αντίστοιχες προσδοκίες, τις οποίες προσγείωσε η αναγγελία ενός σκηνοθέτη – ηθοποιού με χαμηλό προφίλ που ταιριάζει μάλλον σε «εργάτη του θεάτρου» παρά σε οραματιστή (με όση κατάχρηση σηκώνει ο όρος).

Ορισμένοι θα θυμήθηκαν τον Γιάννη Αναστασάκη από τη συμμετοχή του στις ταινίες του Γιάννη Οικονομίδη («Η ψυχή στο στόμα», «Μαχαιροβγάλτης», «Μικρό ψάρι»). Κάποιοι άλλοι από την «Τρελοβγενιώ» της Ινές Κανιατί που σκηνοθέτησε πέρυσι στη Μονή Λαζαριστών. Στη θέση, εξάλλου, της αναπληρώτριας καλλιτεχνικής διευθύντριας τοποθετείται μια στενή συνεργάτριά του, η ηθοποιός του ΚΘΒΕ Μαρία Τσιμά.

Ο Γ. Αναστασάκης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1964 και έχει καταγωγή από τους Αμπελοκήπους (σε παλιότερη συνέντευξή του μετέφερε τις αναμνήσεις του από την Πλατεία Επταλόφου). Οπως αναφέρει το βιογραφικό του, στην ιστοσελίδα του ΚΘΒΕ, σπούδασε Κλασική Φιλολογία στα Γιάννινα (1982-1986) και Θέατρο στη Δραματική Σχολή του ΚΘΒΕ (1986-1989), ενώ έχει διδάξει Θεατρική Σκηνοθεσία στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Πάτρας (2008-2012). Ως καλλιτεχνικός διευθυντής του θεατρικού οργανισμού Στιγμή (αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία, που επιχορηγούνταν από το υπουργείο Πολιτισμού από το 1996 έως το 2012) έδειξε προτίμηση για έργα που δεν παίζονταν συχνά, όπως «Σταγόνες πάνω στην καυτή πέτρα» του Φασμπίντερ (1996), «Χιόνι» του Μ. Βίσκι (1998), «Αγάπη από 7 κούκλες» του Πολ Γκάλικο (2002), «Ε.Χ. Γονατάς – Από την κρύπτη στο φως με τρεις μπακιρένιες δεκάρες» κ.ά.

Ως ηθοποιός ξεκίνησε από το θέατρο Στοά του Θ. Παπαγεωργίου (1991-1995: «Ματωμένος γάμος» του Λόρκα, «Μήδεια» και «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» του Μποστ), συνεργάστηκε στην παράσταση «Κύων» του Μ. Γκερέν (σκηνοθ. Β. Παπαβασιλείου) και συνέχισε στο Εθνικό Θέατρο («Βολπόνε» σε σκηνοθεσία Μ. Βολανάκη, «Αντιγόνη» του Σοφοκλή σε σκηνοθεσία Νικαίτης Κοντούρη, «Πέρσες» σε σκηνοθεσία Λευτέρη Βογιατζή, «Ρομπέρτο Τσούκο» σε σκηνοθεσία Εφης Θεοδώρου).