Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας σύγκρουσης

Ζωή contra mundi, δηλαδή Κωνσταντοπούλου εναντίον όλων. Πρωταγωνίστρια της χθεσινής συζήτησης και ψήφισης του νομοσχεδίου με το δεύτερο πακέτο των προαπαιτουμένων στη Βουλή ανακηρύχθηκε η Πρόεδρος του Κοινοβουλίου. Πρόκειται για μία εκκωφαντική έξοδο ή για την αρχή ενός νέου εμπρηστικού τρόπου άσκησης των θεσμικών καθηκόντων της; Οι επόμενες ημέρες θα δείξουν.

Σε κάθε περίπτωση τα συντροφικά αδειάσματα από τον υπουργό Εσωτερικών Νίκο Βούτση και τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο Νίκο Φίλη, αλλά και – πιο ευγενικά – από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας αφήνουν όλα τα σενάρια για την επόμενη μέρα ορθάνοιχτα, καθώς η Ζωή Κωνσταντοπούλου επέλεξε να κλείσει τη συζήτηση στη Βουλή με μία μισάωρη παρουσία στο βήμα, απλώς για να επαναλάβει τα περί εκβιασμού του Πρωθυπουργού από τους δανειστές. Στο πλαίσιο αυτό, η σημερινή συνάντησή της με τον Πρωθυπουργό φέρνει την όποια «εμφύλια» σύγκρουση προ των πυλών του Μεγάρου Μαξίμου. Ο Αλέξης Τσίπρας άλλωστε έδωσε μία πρώτη γεύση στη χθεσινή ομιλία του, παραδέχθηκε ότι «δεν είναι ομαλή η κοινοβουλευτική διαδικασία (σ.σ.: το κατεπείγον), όπως δεν είναι ομαλές και οι συνθήκες», κάλεσε όμως τα επιχειρήματα πάνω σε αυτό να είναι πολιτικά και να μη στηρίζονται στο γράμμα της διαδικασίας.

«ΣΑΣ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΕΙ». Το γεγονός δεν άφησε ασχολίαστο πάντως ούτε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Οπως παρατήρησε ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, πρώτη φορά γίνεται αναφορά Πρωθυπουργού από το βήμα στην Πρόεδρο της Βουλής επί της διαδικασίας, η οποία κάθεται στα βουλευτικά έδρανα, ενώ νωρίτερα τα είχε ψάλει. «Σας έχει ψάλει τα μύρια όσα και μάλιστα σας χειροκροτεί κιόλας. Αυτό πρώτη φορά συμβαίνει!» σχολίασε.

Νωρίτερα από τα υπουργικά έδρανα ο Νίκος Βούτσης είχε ξεκαθαρίσει ότι «ουδείς μπορεί να πει ότι η κυβέρνηση λειτουργεί καθ’ υπαγόρευση». Ο υπουργός Εσωτερικών επισήμανε ότι «πιεζόμαστε, αλλά μία κυβέρνηση έχει δικαίωμα να συνομολογεί, να συμβιβάζεται, πλην όμως δεν υπάρχει κανείς, ούτε ο Πρωθυπουργός, ούτε οι υπουργοί, ούτε οι βουλευτές που να νομοθετεί καθ’ υπαγόρευση». Ομοίως και ο Νίκος Φίλης ζήτησε προς πάσα κατεύθυνση μεγαλύτερη δημοκρατική προσήνεια και κατανόηση των περιστάσεων. «Ζητώ όλοι μας, και δεν βγάζω κανέναν από αυτόν τον θλιβερό διάκοσμο, να αρθούμε πάνω από εύκολες μικροκομματικές ροπές και να έχουμε συνείδηση ευθύνης απέναντι στους ανθρώπους του τίμιου μόχθου που περιμένουν τη σύνταξη και που προϋπόθεση είναι να προχωρήσουμε τη σύμβαση που έχει συνομολογήσει η ελληνική κυβέρνηση» τόνισε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ.  

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ. Είχε προηγηθεί μία επιστολή προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον Πρωθυπουργό και μία πρωτόγνωρα εμπρηστική ομιλία στη συνεδρίαση των συναρμόδιων επιτροπών από τη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Αυτές ήταν οι δύο ηχηρές απαντήσεις της στο δεύτερο νομοθέτημα της κυβέρνησης – και προκάλεσαν το ηχηρό άδειασμά της από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας.  Στην επιστολή, η Πρόεδρος της Βουλής υπογραμμίζει επικαλούμενη και τη θεσμική της ευθύνη ότι υπό τις συνθήκες που εισάγεται το νομοσχέδιο δεν παραμένει καμία εγγύηση τήρησης του Συντάγματος, θωράκισης της Δημοκρατίας και άσκησης της νομοθετικής λειτουργίας και κατά συνείδηση ψήφου του βουλευτή.

Η ομιλία της αποτελεί επίσης μία άνευ προηγουμένου επίθεση από Πρόεδρο της Βουλής προς το κόμμα στο οποίο ανήκει. Εκανε λόγο για «προϊόν εξόφθαλμου εκβιασμού», για το οποίο μάλιστα τόνισε πως έχουν εκφράσει ενστάσεις τόσο ο υπουργός Δικαιοσύνης όσο και κυβερνητικοί βουλευτές – στην αρχή της συνεδρίασης ο Νίκος Παρασκευόπουλος είχε πει πως διαφωνεί με διατάξεις του νομοσχεδίου για τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, αλλά εισηγείται την ψήφισή του ενώπιον της απειλής της άτακτης χρεοκοπίας. «Υπό την ευθεία απειλή άτακτης χρεοκοπίας αποκαλύπτουν ότι με αυτό το νομοσχέδιο που επέλεξαν οι κυβερνήσεις ξένων κρατών, επιχειρείται η ολοκλήρωση μιας εκτροπής» τόνισε η Ζωή Κωνσταντοπούλου, συμπληρώνοντας ότι με το υπό συζήτηση νομοθέτημα «επιχειρείται η υπονόμευση της λειτουργίας της Δημοκρατίας» και «με αυτόν τον εκβιασμό επιχειρείται να ισοπεδωθεί η κυβέρνηση και οι κοινοβουλευτικές ομάδες που τη στηρίζουν». Ο κ. Παυλόπουλος σε απαντητική του επιστολή χαρακτήρισε «προσωπικές» τις απόψεις της Ζωής Κωνσταντοπούλου, με το επιχείρημα ότι η επιστολή της δεν βασίστηκε σε απόφαση της Βουλής.

Απαξίωση. Απευθυνόμενη στους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, η Πρόεδρος του Κοινοβουλίου τους κάλεσε εμμέσως πλην σαφώς να καταψηφίσουν, υποστηρίζοντας ότι πολλαπλασιάζονται οι «συνειδησιακά οδυνηρές στιγμές που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε εντός του Κοινοβουλίου». Τόνισε δε πως είναι απολύτως συμβολικές «οι κινήσεις απαξίωσης της δημοκρατικής έκφρασης, ώστε δεν καταλείπει την παραμικρή αμφιβολία ότι το μήνυμα που επιδιώκεται να εκπεμφθεί είναι ότι είναι ανώφελες οι δημοκρατικές διαδικασίες». Οπως εξήγησε άλλωστε, «δεν είναι συμφωνία ο καταναγκασμός, ο εκβιασμός, η επιδίωξη υποταγής μιας χώρας στις βουλές και τις επιταγές άλλων κυβερνήσεων και δεν πρέπει να ξεχνιόμαστε». Κατέστησε σαφές μάλιστα ότι δεν θα μπορούσε ποτέ να το ψηφίσει το συγκεκριμένο νομοσχέδιο ούτε ως βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε  ως δικηγόρος.

Ενταση σημειώθηκε αμέσως μετά την ομιλία της, με τον Νίκο Δένδια να διατυπώνει την άποψη ότι η Πρόεδρος της Βουλής έπειτα από όλα αυτά θα πρέπει να παραιτηθεί, αλλιώς ο ΣΥΡΙΖΑ να καταθέσει πρόταση μομφής εις βάρος της. Κάλεσε μάλιστα τον υπουργό Δικαιοσύνης να πάρει θέση και να απαντήσει αν νομοθετεί με ελεύθερη βούληση ή όχι. «Καταγγέλλεστε από την Πρόεδρο της Βουλής ότι είστε, στην καλύτερη περίπτωση, υποκείμενα εκβιασμού και, στη χειρότερη, όργανα δανειστών. Να έχετε εμπιστοσύνη στην Πρόεδρο της Βουλής που σας κατήγγειλε για αυτά δεν γίνεται» ανέφερε ο βουλευτής της ΝΔ.

Ο Νίκος Παρασκευόπουλος υποστήριξε ότι πράγματι η Βουλή είναι ένας χώρος διαλόγου, διευκρίνισε όμως ότι μια έκτακτη διαδικασία προσδιορίζεται από έκτακτες περιστάσεις. «Οι ουρές που είδαμε στα ΑΤΜ είναι που θέλουμε να μειωθούν. Η επιλογή του Grexit θα χειροτερέψει αυτές τις ουρές. Αυτό προσδιορίζει τις επιλογές μου» είπε ο υπουργός Δικαιοσύνης και ξεκαθάρισε ότι δεν υπάρχει αντίφαση στη θέση που λέει ότι ορισμένες ρυθμίσεις είναι κακές. «Αν  μεταξύ δυο κακών δεν προτιμούσα το μικρότερο, θα έπρεπε να προτιμήσω το μεγαλύτερο» υποστήριξε.