Ιδιωτικοποίηση μέσω κρατικοποίησης

Να φύγει από τη ΔΕΗ αλλά να παραμείνει υπό κρατικό έλεγχο ο ΑΔΜΗΕ, είναι ένα από τα σενάρια που εξετάζει σύμφωνα με πληροφορίες η κυβέρνηση για το συγκεκριμένο θέμα το οποίο και αποτελεί ένα από τα προαπαιτούμενα της συμφωνίας του Eurogroup.

Στο υπουργείο Ανάπτυξης εξετάζουν την ντρίμπλα αυτή επικαλούμενοι το κείμενο της συμφωνίας που προβλέπει ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ ή εναλλακτικό σχήμα με ισοδύναμα αποτελέσματα στον ανταγωνισμό. Χωρίς ωστόσο αυτό να σημαίνει ότι μια τέτοια πρόταση θα γίνει αποδεκτή από τους θεσμούς, οι οποίοι με κάθε ευκαιρία εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους για τον βαθμό λειτουργίας του ανταγωνισμού στην ελληνική αγορά ενέργειας.

Το κείμενο της συμφωνίας μιλάει συγκεκριμένα «για ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ, εκτός και αν βρεθεί ένα εναλλακτικό σχήμα με ισοδύναμα αποτελέσματα σε όρους ανταγωνισμού, που θα πάψει να ελέγχεται ιδιοκτησιακά από τη ΔΕΗ και θα εξασφαλισθεί η ανεξαρτησία του».

Το συγκεκριμένο είναι ένα από τα σενάρια που εξετάζει ο Π. Σκουρλέτης, ο οποίος συναντήθηκε χθες με τον επικεφαλής της ΔΕΗ Μ. Παναγιωτάκη, ενώ στο τραπέζι έχουν πέσει και άλλες εναλλακτικές που προς το παρόν δεν κοινοποιούνται. Κοινός παρονομαστής τους είναι να μην ιδιωτικοποιηθεί το 66% του ΑΔΜΗΕ και «η ΔΕΗ να μην απολέσει τα πάγια», όπως λένε κύκλοι της επιχείρησης, χωρίς να είναι σαφές τι ακριβώς εννοούν.

Ούτε φυσικά είναι γνωστό αν τα σενάρια αυτά θα γίνουν αποδεκτά από τα τεχνικά κλιμάκια και τους επικεφαλής τους που μέσα στις επόμενες ημέρες αναμένεται να ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις με την ελληνική πλευρά για όλα τα προαπαιτούμενα, άρα και για το θέμα του ΑΔΜΗΕ.

Με βάση το κυβερνητικό σενάριο, ο ΑΔΜΗΕ θα πάψει να είναι 100% θυγατρική της ΔΕΗ και θα δημιουργηθεί στη θέση του μια νέα εταιρεία που θα ελέγχεται από το Δημόσιο. Δεν προκύπτει ιδιωτικοποίηση, αφού ο έλεγχος παραμένει στο Δημόσιο, ο ΑΔΜΗΕ φεύγει ωστόσο από τον έλεγχο της ΔΕΗ και υποτίθεται, όπως αναμένεται να υποστηρίξει το υπουργείο Ανάπτυξης, διασφαλίζεται η επί ίσοις όροις πρόσβαση όλων των συμμετεχόντων στο δίκτυο και κατ’ επέκταση στην αγορά ηλεκτρισμού. Υπό όρους θα μπορούσαν να εισέλθουν στο μετοχικό κεφάλαιο της νέας εταιρείας και ιδιώτες με μικρότερα μερίδια ή ακόμη και να διατηρήσει κάποιες μετοχές η ΔΕΗ.

Τα ερωτήματα ωστόσο είναι πολλά. Κατ’ αρχάς, για να αγοράσει το Δημόσιο από τη ΔΕΗ το 66% του ΑΔΜΗΕ πρέπει να καταβάλει το αντίτιμο. Η εταιρεία είχε κοστολογηθεί στα 660 εκατ. ευρώ, κεφάλαια που φυσικά το Δημόσιο δεν διαθέτει. Επομένως; Μια ιδέα που και παλαιότερα είχε πέσει στο τραπέζι μιλούσε για συμψηφισμό. Δηλαδή να μην καταβάλει χρήματα το Δημόσιο παρά να συμψηφίσει το τίμημα με απαιτήσεις που έχει η ΔΕΗ από αυτό. Ομως οι απαιτήσεις της ΔΕΗ έναντι του Δημοσίου δεν υπερβαίνουν τα 150 εκατ.

Το δεύτερο ερώτημα είναι αν οι κοινοτικοί θα πεισθούν ότι η ελληνική πρόταση διασφαλίζει τον ανταγωνισμό στην εγχώρια αγορά. Παρόμοια μοντέλα όπου το Δημόσιο συμμετέχει μαζί με ασφαλιστικά ταμεία στην εταιρεία που διαχειρίζεται τα δίκτυα ηλεκτρισμού ισχύουν και στο εξωτερικό. Αλλά με μια σημαντική διαφορά. Εκεί ο ανταγωνισμός στην αγορά ηλεκτρισμού λειτουργεί, μονοπώλια δεν υπάρχουν και όλοι οι πάροχοι ηλεκτρικής ενέργειας, κρατικές και ιδιωτικές εταιρείες, έχουν ισότιμη πρόσβαση στις ίδιες πηγές καυσίμου (π.χ. λιγνίτη, νερά), κάτι που στην Ελλάδα δεν ισχύει.