«Η Ελλάδα είναι ένα κανίς που το παίζει μολοσσός»

Οταν ο Γιάννης Μπέζος αποφάσιζε την άνοιξη να ανεβάσει ως σκηνοθέτης τις «Εκκλησιάζουσες» είχε υπόψη του τα ιδιαίτερα στοιχεία της κωμωδίας. «Είναι από τα έργα του Αριστοφάνη που εκτός από ποιητικά είναι και ουτοπικά. Παρουσιάζει τηρουμένων των αναλογιών “κομμουνιστικές” θέσεις προ κομμουνισμού, οι οποίες δεν έχουν να κάνουν μόνο με τα περιουσιακά στοιχεία αλλά κυρίως με μια μεγάλη κοινωνική αλλαγή, κάτι που στα λόγια είναι καλό αλλά στην πραγματικότητα δεν γίνεται τίποτα» δηλώνει ο ίδιος που κρατάει επί σκηνής τον ρόλο της Πραξαγόρας.

Το έργο διαδραματίζεται στην αρχαία Αθήνα, την εποχή μετά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο, όταν κυριαρχούν η διαφθορά και οι ανισότητες, ενώ η πόλη – κράτος στηρίζεται στα χρήματα που είχαν χορηγήσει οι Πέρσες. «Στην παράσταση υπάρχει μια σκηνή που κατά τη γνώμη μου είναι η καρδιά του έργου.

Ο Χρέμης πείθεται από τις γυναίκες και το καθεστώς να παραδώσει όλα του τα υπάρχοντα στο κράτος και υπάρχει ένας άλλος ήρωας που δεν θέλει να κάνει τίποτα, να μη γίνει κορόιδο. Αυτή η σκηνή είναι σαν να τη βλέπεις σήμερα. Αποδεικνύει ότι και οι πρόγονοί μας δεν απείχαν πολύ από σημερινές παθογένειες. Ηταν πολύ επιρρεπείς στις δημαγωγίες, στα συνθήματα, δικομανείς και ψευδομάρτυρες» αναφέρει.

Και επιμένει: «Το έργο παρουσιάζει τα στοιχεία παρακμής μιας δύναμης με μεγαλοϊδεατικές και ιμπεριαλιστικές τάσεις που κατέρρευσε. Η χώρα μας έχει τέτοιες τάσεις ακόμα. Συμπεριφέρεται σαν μολοσσός ενώ είναι κανίς. Και όσο δεν συνειδητοποιούμε τις δυνάμεις που έχουμε τόσο θα γινόμαστε αστείοι στα μάτια των άλλων».

Η ΑΜΦΙΕΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ. Εκτός από τους προφανείς παραλληλισμούς με το σήμερα, ο Γιάννης Μπέζος επέλεξε να μην κάνει παρεμβάσεις που να αλλοιώσουν το κείμενο. «Με ενδιαφέρει πολύ να ακούγεται ο λόγος του ποιητή και να καταλαβαίνουν οι θεατές τι συμβαίνει». Εκτός βέβαια από μια συγκεκριμένη σκηνή όπου ο ίδιος εμφανίζεται ντυμένος με φαρδιά φούξια παντελόνα, μακρύ κίτρινο παλτό και ροζ τσάντα. Είναι η αμφίεση – στάμπα της Ζωής Κωνσταντοπούλου, την ημέρα ορκωμοσίας της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Είναι το νούμερο αυτό σαφής αναφορά στην πρόεδρο της Βουλής, όμως; «Αυτό έγινε σχεδόν κατά τύχη, λόγω του ύψους. Υπήρξε από τη μεριά μας μια πρόθεση, αλλά χωρίς να χαρακτηρίζει συνολικά την παράσταση. Γιατί η Πραξαγόρα λέει απίστευτες αρλούμπες χωρίς ιδιαίτερη σκέψη, πράγματα που είναι το ίδιο ουτοπικά και ρομαντικά. Πέρα από το μορφολογικό και την εικόνα, δεν υπάρχει κάτι άλλο. Δεν είναι ένα επιθεωρησιακό στοιχείο» υποστηρίζει. Δουλεύοντας στην παράσταση τόσο ως σκηνοθέτης όσο και ως ηθοποιός δεν δυσκολεύτηκε ιδιαίτερα. Αλλωστε, είναι κάτι που το συνηθίζει τα τελευταία χρόνια. «Οι δύο ρόλοι συνδυάζονται πάρα πολύ ωραία, επειδή σε απαλλάσσει από το να ακούς βλακείες κατά περίπτωση και σου δίνει τη δυνατότητα να κάνεις τη δουλειά όπως εσύ πιστεύεις καλύτερα».

Δρώντας παράλληλα υπό την ομπρέλα του Εθνικού Θεάτρου στην παραγωγή, είχε και τη σχετική ασφάλεια εν μέσω ακυρώσεων και αναβολών να μεταφέρει το έργο του στην περιφέρεια χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Επόμενος σταθμός λοιπόν της περιοδείας είναι η Επίδαυρος στις 31 Ιουλίου και την 1η Αυγούστου.

Ομως ο ίδιος δεν αντιμετωπίζει διαφορετικά τις συγκεκριμένες βραδιές από τις υπόλοιπες του προγράμματός τους. «Επειδή στην Επίδαυρο βάζουμε τα καλά μας συνήθως, γι’ αυτό θέλουν να πάνε όλοι εκεί, γιατί νομίζουν ότι θα καταξιωθούν. Ή θα δοθεί μεγάλη δημοσιότητα ή θα έρθουν πιο πολλοί άνθρωποι.

Νομίζουν πως αν πάνε Επίδαυρο θα μπουν σε μια κολυμπήθρα και θα βγουν μεγάλοι καλλιτέχνες και πνευματικοί άνθρωποι. Πάνε γιατί είναι ψώνια. Θέλουν να ζήσουν το κοσμικό γεγονός. Εχει παραγίνει πια αυτό» καταλήγει.

INFO
«Εκκλησιάζουσες» με τους Γιάννη Μπέζο, Γιάννη Ζουγανέλη, Λαέρτη Μαλκότση, Πάνο Βλάχο, Δανάη Σκιάδη κ.ά., 31 Ιουλίου και 1η Αυγούστου στην Επίδαυρο. Σε περιοδεία έως 23 Σεπτεμβρίου.