Πίσω από τις λέξεις της Ζωής και του Αλέξη

Απόγευμα 15ης Ιανουαρίου. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου μόλις έχει αποχωρήσει από προεκλογική συγκέντρωση της Νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ στον Νέο Κόσμο και επιβιβάζεται στο αυτοκίνητό της με προορισμό την αρμενική κοινότητα. Από το ραδιόφωνο ακούγονται οι δηλώσεις του Αλέξη Τσίπρα κατά την περιοδεία του στο Νησί των Ιπποτών: «Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα, λένε μερικοί. Λοιπόν ναι. Ιδού η Ρόδος. Και το πήδημα σε λίγες μέρες, με την ώθηση του ελληνικού λαού. Με τη δική σας ώθηση».

Η τότε υποψήφια βουλευτής Α’ Αθηνών και σήμερα Πρόεδρος της Βουλής δεν κρύβει την ικανοποίηση που νιώθει ακούγοντας την ομιλία του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ. Τη βρίσκει σύμφωνη και με μεγάλο αυθορμητισμό μιλάει με τα πιο θετικά λόγια για εκείνον στους συνεπιβάτες της. Δεν υποκρίνεται. Το πολιτικό προφίλ του Τσίπρα φαίνεται να της ταιριάζει ή τουλάχιστον να αντιστοιχεί σε έναν πολιτικό που η ίδια μπορεί να πιστέψει.

Από τότε πέρασαν έξι μήνες. Η σχέση Αλέξη – Ζωής δοκιμάζεται και κανείς δεν ξέρει πώς θα εξελιχθεί. Μια ψυχολογικού χαρακτήρα ανάγνωση θα έλεγε ότι η σχέση Τσίπρα – Κωνσταντοπούλου βρίσκεται στο στάδιο της εφηβείας – με όσα αυτή συνεπάγεται, όπως για παράδειγμα η αμφισβήτηση και η αμφιθυμία, η επανάσταση (με ή χωρίς αιτία), τα συναισθήματα του άγχους και της μοναξιάς.

Στην πραγματικότητα, κρατάει λίγο περισσότερο από μία δεκαετία. Ανθρωποι που γνωρίζουν και τους δύο την περιγράφουν ως «προσωπική και πολύ ειλικρινή σχέση». Παρότι, όπως λένε, κολλητοί δεν ήταν ποτέ – όπως για παράδειγμα η Ρένα Δούρου με τον Αλέξη Τσίπρα – η εκτίμηση και ο σεβασμός ήταν αμοιβαία. Οπως και η στήριξη.

Η Κωνσταντοπούλου τάχθηκε μαζί του το 2008, κατά την εκλογή του ως προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ – τότε έκανε και την πρώτη επίσημη εμφάνισή της στον χώρο. Και ο Τσίπρας της έδινε πάντα διακριτό ρόλο και την «έχρισε» τη νεότερη Πρόεδρο του Κοινοβουλίου. Σχεδόν συνομήλικοι, τους χωρίζουν μόνο δύο χρόνια διαφοράς, «ταιριάζουν τα χνώτα τους, αν και όχι τόσο οι χαρακτήρες τους» σύμφωνα με τις ίδιες πηγές.

   

ΕΥΓΕΝΙΚΑ ΚΑΡΦΙΑ. Την τελευταία εβδομάδα η Κωνσταντοπούλου βρέθηκε απέναντι στην κυβέρνηση. Το «παρών» στην εξουσιοδότηση της διαπραγματευτικής ομάδας, διαδέχθηκε ένα στεντόρειο «όχι» στο νομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα. Κάθε ομιλία της στη Βουλή είναι πλέον δύο ταχυτήτων.

Από τη μια, η καταγγελία των Μνημονίων με τον «εκβιαζόμενο Πρωθυπουργό», τη «μαύρη μέρα για τη δημοκρατία και την Ελλάδα». Αλλά και το κάλεσμα της Βουλής «να αντικρούσει τον εκβιασμό» των εταίρων, τον οποίο όμως αποδέχθηκε ο Αλέξης Τσίπρας, γιατί «αν ολοκληρωθεί, τίποτα δεν εμποδίζει την επανάληψή του». Και από την άλλη, οι αναφορές στη «στάση υπέρτατης ανιδιοτέλειας του Πρωθυπουργού» και η επαναλαμβανόμενη φράση της «τον τιμώ και θα τον τιμώ πάντα».

Στον αντίποδα ο Αλέξης Τσίπρας κρατάει πιο επιφυλακτική στάση, αποφεύγοντας επικοινωνιακούς συναισθηματισμούς. Εδωσε το πρώτο – και πιο επιθετικό – στίγμα κατά τη συνέντευξή του στην ΕΡΤ: «Οποιος έχει θεσμική θέση δεν μπορεί να κάνει ό,τι θέλει. Δεν είναι δικτάτορας». Το δεύτερο, στην Κοινοβουλευτική Ομάδα και στην Ολομέλεια.

Με ευθεία επίκληση στο συναίσθημα κάλεσε όσους (άρα και τη Ζωή) θεωρούν ότι ο εκβιασμός είναι πραγματικός να μοιραστούν μαζί του αυτή την ευθύνη, αφού δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Η τρίτη πράξη δόθηκε στην απάντησή του πως όσοι καταψήφισαν (άρα και η Ζωή) έκαναν μια επιλογή που έρχεται σε σύγκρουση με τις αρχές της συντροφικότητας και της αλληλεγγύης και προκαλεί ανοιχτό τραύμα στο εσωτερικό του κόμματος. Η τελευταία πράξη είναι θέμα ωρών.

Ενα φιλί χωρίς αγάπη
Μια θερμή χειραψία και ένα φιλί αντάλλαξε ο Πρωθυπουργός με την Πρόεδρο της Βουλής, την περασμένη Τετάρτη, κατά την είσοδο του πρώτου στην αίθουσα της Γερουσίας. Το γεγονός έκανε τους καλοπροαίρετους να μιλούν για κίνηση «συμφιλίωσης και ανακωχής».

Με αφορμή αυτό άλλωστε, καλά πληροφορημένες πηγές από τον ΣΥΡΙΖΑ αποκάλυπταν ότι είχε προηγηθεί τηλεφωνική συνομιλία μεταξύ τους το βράδυ της Τρίτης – με πρωτοβουλία της Κωνσταντοπούλου και ιδιαίτερα εξομολογητική από την πλευρά της. Αντίθετα, οι κακοπροαίρετοι έκαναν λόγο για «τον Ιούδα που φιλούσε υπέροχα» – χωρίς βέβαια να διευκρινίζουν ποιον από τους δύο θα μπορούσε να συμβολίζει ο Ιούδας.