[Θεωρείο] Χωρίς τη Βεατρίκη

Με δαντικούς όρους, ο Αλέξης Τσίπρας κάνει το ταξίδι του Ντάντε Αλιγκιέρι – μόνο που ταξιδεύει απ’ την ανάποδη. Ο έλληνας Πρωθυπουργός ξεκίνησε από τον Παράδεισο της αντιπολίτευσης, την οποία άσκησε απέναντι στη «μνημονιακή» κυβέρνηση των Σαμαρά – Βενιζέλου σαν να έκλεβε εκκλησία: μαξιμαλιστικά, λαϊκιστικά και ασυγκράτητα.
Η δύσκολη και επώδυνη νύχτα στις Βρυξέλλες ήταν το δικό του Καθαρτήριο, ένας εξαγνισμός από τις προεκλογικές του εξαγγελίες, τη ρητορική της «καλύτερης διαπραγμάτευσης» και τις πατριωτικές κορόνες κατά των «προδοτών που ξεπούλησαν τη χώρα». Οι 17 ώρες της «συνθηκολόγησης» είναι πολλές. Αλλά δεν είναι παρά μια ανθυποδιαστολή του χρόνου σε σχέση με τον χρόνο που θα παραμείνει στην Κόλαση του ανοίγματος των κλειστών επαγγελμάτων και των ιδιωτικοποιήσεων, του Ασφαλιστικού και της αύξησης της φορολογίας, της μείωσης των εισοδημάτων και των απολύσεων.

Δεν είναι ο κατάλογος των μέτρων που θα μετατρέψουν σε Κόλαση τη ζωή του Πρωθυπουργού. Είναι τα φαινόμενα που εξέθρεψε ο ίδιος και τα πρόσωπα που τα ενσαρκώνουν. Ο Αλέξης Τσίπρας ξέφυγε από τα νύχια του Σόιμπλε για να πέσει στην αγκαλιά του Λουράντου. Η απόσταση από τις Βρυξέλλες στην Αθήνα, από το Καθαρτήριο στην Κόλαση, είναι το χάσμα που χωρίζει μια εξαντλημένη από το ξενύχτι καγκελάριο από έναν αφιονισμένο φαρμακοποιό με υψηλό εισόδημα. Η πραγματική Κόλαση είναι οι θεατρικές οιμωγές του Καμμένου, οι πιρουέτες των υπουργών που θα απειλούν να φύγουν μένοντας, τα κομματικά στελέχη που θα υποδύονται τους ηρωικά ανθιστάμενους στα τηλεπαράθυρα, οι γνωστοί θούριοι, οι υπόνοιες για νέα προδοσία από παλιούς συντρόφους.  

Στη Θεία Κωμωδία ο Δάντης συντροφεύεται στο μισό ταξίδι από τον μέντορά του, τον Βιργίλιο – τηρουμένων των αναλογιών, ο Τσίπρας έχει στο δικό του ταξίδι τον Φλαμπουράρη. Αλλά μια προστατευτική Βεατρική για να τον συνοδέψει στο υπόλοιπο μισό δεν υπάρχει. Εκτός αν ο Πρωθυπουργός θελήσει να ζήσει αυτό το ταξίδι στην Κόλαση παρέα με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου.