[Θεωρείο] Δίκη στο Στρασβούργο

Αν εξαιρέσει κανείς τον Μανώλη Γλέζο, που «παραμέρισε τις ύβρεις εναντίον του Αλέξη Τσίπρα, εναντίον της ελληνικής κυβέρνησης, εναντίον του ελληνικού λαού» κι έπειτα ζήτησε ένα χρονικό περιθώριο κατά το οποίο «δεν θα δεχόμαστε και δεν θα εξοφλάμε δάνεια», αλλά στο μεταξύ «δεχόμαστε τις προτάσεις Γιούνκερ για επενδύσεις» επειδή «παλεύουμε για τη δικαιοσύνη εδώ μέσα», η αλήθεια είναι ότι ο έλληνας Πρωθυπουργός δεν βρήκε πολλούς υπερασπιστές χθες στο Ευρωκοινοβούλιο. Ο Πάμπλο Ιγκλέσιας των ισπανών Podemos, του μοναδικού κόμματος της ριζοσπαστικής Αριστεράς στην Ευρώπη που έχει αξιώσεις εξουσίας, περιορίστηκε σε μερικές γενικολογίες. Ενώ για τις παραινέσεις του εθνικιστή Φάρατζ και της ακροδεξιάς Λεπέν να βγει η Ελλάδα από το ευρώ «με το κεφάλι ψηλά» μπορούν να ειπωθούν πολλά, αλλά σε καμία περίπτωση ότι συνιστούν υπεράσπιση – ήταν μάλλον οι ιαχές ενός αλλόφρονος πλήθους που ζητεί από τον υποψήφιο αυτόχειρα να πηδήξει από την ταράτσα.

Στον αντίποδα βρίσκει κανείς την αυστηρή επιμονή του Ζαν – Κλοντ Γιούνκερ ότι η ελληνική κυβέρνηση είπε ψέματα, τη σκληρή γραμμή της ευρωπαϊκής Δεξιάς, τη χαλαρή και υπό όρους συμπαράσταση των Σοσιαλδημοκρατών, τη σαφή απόσταση των Πρασίνων και το αγωνιώδες «κατηγορώ» του φιλελεύθερου Φέρχοφστατ. Ηταν η πιο πληθωρική παρέμβαση. Είχε Βενιζέλο και Τρικούπη, είχε τη γνώση ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ αναπαράγει τις χειρότερες πρακτικές του μεταπολιτευτικού πελατειακού κράτους και είχε και ένα δίλημμα για τον έλληνα Πρωθυπουργό: να επιλέξει ανάμεσα στον statesman που θα μείνει στην ιστορία και τον ψευδοπροφήτη που θα παρασύρει ένα ολόκληρο έθνος στον όλεθρο. Τι μένει; Το προβοκατόρικο ερώτημα μιας ευρωβουλευτού από τη Σλοβακία για το εάν μπορεί να διοργανώσει και η χώρα της ένα δημοψήφισμα, αλλά με το ερώτημα της συνέχισης της παροχής βοήθειας προς την Ελλάδα.

Τηρουμένων των αναλογιών, το Ευρωκοινοβούλιο φιλοξένησε χθες μια δίκη. Αλλά αυτή δεν ήταν μια δίκη με καφκικά χαρακτηριστικά. Αντίθετα με τον Γιόζεφ Κ. του Κάφκα, ο Αλέξης Τσίπρας ξέρει πολύ καλά γιατί βρέθηκε εκεί. Και ξέρει ότι η τελική ετυμηγορία θα έχει τη δική του υπογραφή.