[Ο ειδικός] Είναι χρήσιμο να περπατάμε, αν δεν «το ’χουμε» πολύ με το τρέξιμο;

Η φυσική άσκηση, δηλαδή το βάδισμα, αποτελεί έναν από τους καλύτερους τρόπους για να διατηρήσουμε υγιή τα αγγεία μας. Οπως έχει αποδειχθεί, το περπάτημα δρα προληπτικά και θεραπευτικά, ακόμη και στις περιπτώσεις που το πρόβλημα στα αγγεία έχει ξεκινήσει.

Η αθηρωματική νόσος των αγγείων, που είναι αρκετά συχνή, προκαλεί στένωση και τελικά απόφραξη των αρτηριών στα πόδια (περιφερική αρτηριακή αποφρακτική νόσος). Μέχρι το μετρίως προχωρημένο στάδιο, η περιφερική αρτηριακή αποφρακτική νόσος εκδηλώνεται με πόνο κατά τη βάδιση, ο οποίος αναγκάζει τον ασθενή να σταματήσει ύστερα από κάποια απόσταση. Η κατάσταση αυτή ονομάζεται διαλείπουσα χωλότητα ή σύνδρομο των βιτρινών (ο ασθενής σταματάει από τον πόνο και κοιτάζει τις βιτρίνες για να μη γίνει αντιληπτό ότι έχει πρόβλημα). Στους ασθενείς με διαλείπουσα χωλότητα η συνολική καρδιαγγειακή λειτουργία παρουσιάζει προοδευτική επιδείνωση προκαλώντας σημαντική θνητότητα που μπορεί να φτάσει έως 12%.

Αρα, το περπάτημα σε αυτή την περίπτωση μπορούμε να πούμε ότι σώζει ζωές, διότι με τη φυσική άσκηση (περπάτημα) αναπτύσσεται η παράπλευρη κυκλοφορία των αρτηριών στα πόδια και έτσι ελαττώνεται ο πόνος κατά τη βάδιση. Παράλληλα προκαλεί μείωση της χοληστερόλης του αίματος, ελάττωση της αρτηριακής πίεσης και καλύτερο έλεγχο του σακχαρώδους διαβήτη, ωφελώντας σημαντικά τη γενικότερη καρδιαγγειακή λειτουργία των ασθενών.