Με το βλέμμα στην επανεκλογή διαφοροποιεί τώρα τη στάση της

Ο Ντομινίκ Στρος-Καν νόμιζε ότι έσωζε τον κόσμο. Η Κριστίν Λαγκάρντ ελπίζει μόνο να σώσει τη δουλειά της.

Οι επιπτώσεις της ανάμειξης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στη διάσωση της Ελλάδας ίσως είναι διαφορετικές για τους δύο τελευταίους διευθυντές του. Ομως οι βασικές επιπτώσεις της αμφιλεγόμενης δράσης του Ταμείου από το 2010 διαγράφονται ξεκάθαρες, γράφει το περιοδικό «Politico». Για την ανάμειξη του ΔΝΤ στις υποθέσεις της ευρωζώνης, φαίνεται να διαμορφώνεται μια κατεύθυνση: ποτέ ξανά.

Ο Στρος-Καν στη διάρκεια της δίκης όπου κατηγορήθηκε για μαστροπεία (τελικά αθωώθηκε), εξήγησε στους δικαστές ότι δεν θα μπορούσε να λάβει μέρος σε τόσα σεξουαλικά πάρτι όσα τον κατηγορούσε ο εισαγγελέας επειδή ήταν «απασχολημένος να σώζει τον κόσμο». Ηταν επικεφαλής του ΔΝΤ το 2010 όταν ζητήθηκε από το Ταμείο να βοηθήσει την ευρωζώνη στη διάσωση της Ελλάδας.

ΤΟ ΑΝΗΣΥΧΟ ΔΣ. Η διάδοχος του Στρος-Καν Κριστίν Λαγκάρντ, επίσης από τη Γαλλία, από την πλευρά της, πρέπει να αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις αυτής της ανάμειξης που αμφισβητήθηκε από την πρώτη στιγμή. Καλείται να καθησυχάσει ένα όλο και πιο ανήσυχο Διοικητικό Συμβούλιο, στο οποίο οι εκπρόσωποι των αναπτυσσόμενων χωρών αντιδρούν για την εμπλοκή του ΔΝΤ στην ελληνική κρίση που φαίνεται να μην τελειώνει ποτέ και για την οποία έχουν ξεχειλώσει – σε κάποιες περιπτώσεις, μάλιστα, παραβιαστεί – οι υπάρχοντες κανόνες λειτουργίας.

Ισως αυτός να είναι ο λόγος, γράφει το αμερικανικό περιοδικό, για τον οποίο η Λαγκάρντ δείχνει πιο σκληρή απέναντι στην Ελλάδα από ό,τι οι πιστωτές της ευρωζώνης – εκτός από τη Γερμανία, της οποίας ο υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε παραμένει ιδιαίτερα σκεπτικιστής για την ικανότητα της Ελλάδας να λύσει τα προβλήματά της.

Ολο αυτό αποδείχθηκε και αυτή την εβδομάδα με το ΔΝΤ να τηρεί σκληρή στάση απέναντι στις πρόσφατες ελληνικές προτάσεις, τις οποίες χαιρέτισαν ως θετικές οι υπουργοί της ευρωζώνης και της Κομισιόν την περασμένη Κυριακή. Σύμφωνα με γάλλο αξιωματούχο, οι διαπραγματευτές του ΔΝΤ εκφράζουν αμφιβολίες για την αρχή αλλά και για το πόσο εφικτή είναι η πρόταση της Αθήνας να αυξήσει τους φόρους προκειμένου να χρηματοδοτήσει το συνταξιοδοτικό σύστημα. Το Ταμείο προκρίνει πάντα περικοπές δαπανών, καθώς τις θεωρεί πιο αναπτυξιακή επιλογή από την αύξηση των φόρων. Και σε κάθε περίπτωση, λόγω της δυσλειτουργικής φύσης του κρατικού μηχανισμού στην Ελλάδα, δεν εμπιστεύεται την ικανότητα της κυβέρνησης να συλλέξει τους φόρους που θέλει να αυξήσει.

ΥΠΟΨΗΦΙΑ ΞΑΝΑ. Η Λαγκάρντ θα είναι υποψήφια για επανεκλογή στο τιμόνι του ΔΝΤ την επόμενη χρονιά. Δεν αντέχει να δυσαρεστήσει το Διοικητικό Συμβούλιο. Ηδη έχει τεθεί υπό αμφισβήτηση η παράδοση που θέλει στη θέση αυτή έναν ευρωπαίο – άρα, πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να είναι σκληρή με την Ευρώπη. Αυτό περιλαμβάνει σκληρή στάση τόσο προς την Ελλάδα – να εξασφαλίσει δηλαδή ότι η Αθήνα θα υλοποιήσει ένα βιώσιμο πρόγραμμα – όσο και προς τους δανειστές της Ελλάδας, τονίζοντας ότι θα πρέπει να συμφωνήσουν σε ελάφρυνση του χρέους μελλοντικά. Πρόκειται για ένα βασικό σημείο διαφωνίας του ΔΝΤ με τη Γερμανία καθώς ο Σόιμπλε, υποστηρικτής της γενικής στάσης του Ταμείου απέναντι στο ελληνικό σχέδιο, δεν θέλει ούτε να ακούσει για ελάφρυνση χρέους αυτή τη στιγμή.

Κοιτώντας μπροστά η Λαγκάρντ έχει περιθώρια έως τον Μάιο του 2016, όταν το σημερινό πρόγραμμα του ΔΝΤ για την Ελλάδα λήξει, προκειμένου να απεμπλέξει το Ταμείο από την Ελλάδα και από μια κατάσταση στην οποία μάλλον μετανιώνει για την ανάμειξή της. Ο ρόλος του ΔΝΤ στη χώρα μας αποτελεί «ένα από τα μεγαλύτερα πλήγματα αξιοπιστίας στην ιστορία του» παρατηρεί ο Γκάμπριελ Στερν, πρώην στέλεχος του Ταμείου και γνωστός οικονομολόγος, σε μια έκθεση που κυκλοφόρησε πέρυσι. Πολλά στελέχη του Ταμείου και οικονομολόγοι συμφωνούν μαζί του. Η βασική παραβίαση των κανόνων του ΔΝΤ από την πρώτη διάσωση της Ελλάδας το 2010 ήταν ότι το Ταμείο συμφώνησε σε ένα πρόγραμμα που δεν μπορούσε να εγγυηθεί τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του χρέους.