[Κραυγές και ψίθυροι] Αλτέρνατιβ τσολιαδάκι

Κυκλοφορεί εδώ και καιρό στο Διαδίκτυο συνοδευόμενο από αποθεωτικά σχόλια. Πρόκειται για το βίντεο με τίτλο «Σε περίπτωση που δεν πεθάνω» με μια αλαφροΐσκιωτη, αλτέρνατιβ, ομορφούλα ξανθιά, κλασικό δείγμα της λεβεντογέννας περιοχής που εκτείνεται γύρω από τα μπαρ της Κολοκοτρώνη και της Πλατείας Καρύτση. Τυχαία πάτησα το play χθες ενώ ήταν σε εξέλιξη οι συνομιλίες στις Βρυξέλλες.

Η αλτέρνατιβ, που είναι ηθοποιός και πιστεύει ότι εκφράζει πολλούς νέους της γενιάς της, με λανγκάζ αντλημένο από διαφήμιση γιαουρτιού, τσιτάτα εμπνευσμένα από το «Ο μουσακάς της μαμάς αξία ανεκτίμητη» και κινησιολογία που προϊδεάζει για κρίση αυτισμού, σκίζει το καλσόν της, βάζει – βγάζει άνευ λόγου κάτι κόκκινα παπούτσια και επιδίδεται σε έναν μονόλογο – ρεσιτάλ αφέλειας. Με το απολιτίκ ιδεολόγημα «μια αγκαλιά θα μας σώσει» απευθύνεται στους Ευρωπαίους προτάσσοντας, έστω και χαμηλότονα, το γνωστό αφήγημα περί Παρθενώνων και βελανιδιών.

«Κατάγομαι από τις ρίζες της Μεσογείου, εκεί που βρέχουν τις ελπίδες μας γαλανά νερά, που μας ποτίζουν όλους. Οσο είναι δικά μου, θα είναι και δικά σας. Αν πάψουν να είναι, μαζί θα ξεραθούμε στο δένδρο που φύτεψαν οι πρόγονοί μας» λέει. Και συνεχίζει : «Το βίντεο δεν φτιάχτηκε για να σας εντυπωσιάσει ή να σας σοκάρει. Τα λόγια δεν είναι κραυγή, αλλά ψίθυρος». Μόνο που ο ψίθυρος για να ακουστεί πρέπει να έχει πολύ δυνατή ουσία. Και σε αυτό το βίντεο ο κούφιος και κενός λόγος δημιουργεί παρήχηση και κάνει την αλτέρνατιβ τόσο γραφική όσο τα τσολιαδάκια που θα έπαιρναν πίσω την Αγια-Σοφιά.