Το «θεσμικώς εντάξει» του Προέδρου

Το τραγικό αδιέξοδο της κυβέρνησης Τσίπρα ενόψει της έκτακτης Συνόδου Κορυφής της Δευτέρας δημιουργεί συνθήκες κρίσης και για το πολιτικό σύστημα της χώρας, καθώς το «σημείο μηδέν» έφτασε πλέον και απαιτεί σοβαρούς χειρισμούς για να αποτραπεί η διαφαινόμενη τραγωδία που θα βυθίσει τη χώρα σε ανείπωτη φτώχεια και υπανάπτυξη για πολλά χρόνια.

Εδώ που έχουμε φτάσει πλέον, δεν χωρούν ούτε προσωπικές φιλοδοξίες ούτε προσωπικού χαρακτήρα αντιπαραθέσεις και πικρίες: απαιτείται συστράτευση όλων για να μη βρεθούμε ως χώρα στον γκρεμό. Δεν επιδιώκω να στοιχηθώ με όσους καταστροφολογούν, αλλά δεν χρειάζεται μεγάλη ή περίπλοκη σκέψη για να αντιληφθεί κανείς ότι οι… εμπνευσμένοι χειρισμοί της κυβέρνησης Τσίπρα σχετικά με την κρίση είναι καθ’ ολοκληρίαν υπεύθυνοι για όσα διαφαίνονται ότι θα συμβούν. Χάθηκε πολύτιμος χρόνος, αντιμετώπισαν τη διαπραγμάτευση ως παρτίδα πόκερ, έκαναν απανωτές ανεπιτυχείς μπλόφες και τώρα δεν είναι ότι βρέθηκαν εκείνοι με την πλάτη στον τοίχο, έχοντας ρίξει τα ρέστα τους στο τραπέζι. Είναι ότι με την πλάτη στον τοίχο είναι ολόκληρος ο ελληνικός λαός.

Δεν ξέρω τι μπορεί να γίνει ώς την κρίσιμη Σύνοδο της Δευτέρας, αν επαρκεί ο χρόνος για διορθωτικές κινήσεις. Γνωρίζω όμως ότι το ελάχιστο που θα μπορούσε να κάνει ο ανώτατος πολιτειακός παράγων, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, θα ήταν να συγκαλέσει διευρυμένο συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών, με τη συμμετοχή, πλην των αρχηγών των κομμάτων της Βουλής, και των εν ζωή διατελεσάντων πρωθυπουργών της χώρας. Είναι πέντε οι πρωθυπουργοί αυτοί (Σημίτης, Καραμανλής, Παπανδρέου, Σαμαράς, Παπαδήμος) και ο καθένας ασφαλώς κάτι θα μπορούσε να συνεισφέρει για να αποτραπεί, αν αποτρέπεται πλέον, η τραγωδία. Κυρίως όμως θα προέκυπτε το ουσιαστικότερο: έστω αυτή η επίπλαστη εθνική ενότητα που έχει ανάγκη η χώρα.

Γνωρίζω ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα περίμενε να του το ζητήσει αυτό ο Πρωθυπουργός. Αλλά από τη στιγμή που εκείνος δεν το ζητάει – τουλάχιστον ώς την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές – ας κάνει τη θεσμική υπέρβαση και ας καλέσει εκείνο το συμβούλιο. Διότι αν συμβεί η τραγωδία, που θα είναι επιπέδου ολοκληρωτικής ήττας σε πολεμική σύρραξη, το τελευταίο που θα εξετάσει ο ιστορικός του μέλλοντος θα είναι το μη «θεσμικώς εντάξει» μιας τέτοιας πρωτοβουλίας του Προέδρου…