[Κραυγές και ψίθυροι] Ο Γιάνης στα σαγόνια της σόουμπιζ

Από τότε που ο Γιάνης Βαρουφάκης ανέβηκε με θεαματικό τρόπο σε ένα ιδιότυπο πολιτικό παλκοσένικο έδωσε την εντύπωση ότι σαν να ήταν έτοιμος από καιρό για τον ρόλο του σταρ. Ωστόσο, σταρ δεν γίνεσαι αλλά γεννιέσαι.

Ο υπουργός Οικονομικών, άμα τη ορκωμοσία, έπεσε με τα μούτρα στο φαγοπότι της δόξας του. Με ναρκισσισμό, ανιχνευόμενο από υποψήφιο φοιτητή Ψυχολογίας και εγώ να βαράει κουμπουριές ήταν μοιραίο το επιστημονικό του κύρος να επισκιασθεί από την εκκωφαντική δημόσια εικόνα του. Και τι δεν έκανε ο κ.Βαρουφάκης σε αυτό το διάστημα. Είπε, ξείπε, αναφώνησε, προκάλεσε, έφαγε, τσούγκρισε, αγκάλιασε, τσακώθηκε, μέχρι και πιάνο έπαιξε. Κατοχύρωσε μάλιστα και το trade mark του, την κόκκινη γραμμή στο πέτο. Ολα αυτά μοιάζουν με στρατηγικό σχέδιο μάνατζερ της σόουμπιζ. Που δεν έλαβε όμως υπόψη του μια βασική αρχή.

Η δημοσιότητα των εντυπώσεων – ο πυρήνας δηλαδή της βιομηχανίας του θεάματος – είναι σαν ένα κομμάτι παντεσπάνι. Είτε θα το κατασπαράξεις με τη μία είτε θα το τρως αργά (και βασανιστικά για τους εχθρούς σου). Αυτό το ένα κομμάτι είναι πάντως και όχι οι πέντε άρτοι που πολλαπλασίασε ο Χριστός. Το πρώτο λάθος του κ. Βαρουφάκη είναι πως το κατάπιε αμάσητο. Το δεύτερο συντελέστηκε στη Ρίγα με εκείνον τον περίφημο «βαρετό δείπνο» από τον οποίον απείχε. Και ένας σταρ δεν μένει ποτέ μόνος. Απλώς περιφέρει τη βαριεστημάρα του.

Ετσι λοιπόν, πέρα από τις κινήσεις του Πρωθυπουργού για τον ρόλο του υπουργού Οικονομικών στο κλιμάκιο των διαπραγματεύσεων, νομίζω ότι η αυλαία σε αυτό το φαντασμαγορικό θέαμα αρχίζει σιγά σιγά να πέφτει. Και αφήστε κάποιους να πιστεύουν ότι μια χαρά θα είναι ο Βαρουφάκης όταν, μετά την υπουργική θητεία του, θα αμείβεται πλουσιοπάροχα για να δίνει διαλέξεις. Πονάει η, έστω και πολύ καλά αμειβόμενη, περιφέρεια όταν έχεις βιώσει έστω και για μία εβδομάδα τον ρόλο του κεντρικού άξονα. Φάνηκε από την ανακοίνωσή του για την επίθεση που δέχθηκε την Τρίτη το βράδυ. Πιο πολύ αναφέρθηκε στον τρόπο που τον προστάτευσε με το σώμα της η Δανάη (χωρίς άλλη ιδιότητα, ως η «Δανάη της Ελλάδας») παρά σε αυτό καθαυτό το γεγονός.