[Εναλλακτικά] Μεσήλικο ΠΑΣΟΚ μόνο ψάχνει

Ποιος είναι σήμερα ΠΑΣΟΚ και το ομολογεί; Ανακοινώθηκε η ημερομηνία Συνεδρίου του ιστορικού μεταπολιτευτικού κόμματος που ψάχνει τα κομμάτια του και τα ερωτήματα θα μπουν με δραματικό τρόπο: Πώς έφτασε να συρρικνώνεται η μεγάλη πολιτική και εκλογική του δύναμη; Ποιος και πώς θα διαχειριστεί τα μεγάλα οικονομικά του προβλήματα; Ποιος πάνω απ’ όλα θα καταφέρει να επανεκκινήσει ιδεολογικά και ηθικά τον άλλοτε κραταιό χώρο; Θα είναι ένα ναρκοθετημένο Συνέδριο και όχι πια από την αντιπαράθεση «φυλών» αλλά από την προφανή κρίση ηλικίας του μεσόκοπου κόμματος.

Σήμερα, 41 χρόνια από την 3η Σεπτεμβρίου, το ΠΑΣΟΚ απώλεσε τα πιο λαϊκά χαρακτηριστικά του αλλά και εκείνη την ικανότητα να προσαρμόζεται και να προσαρμόζει. Ας μη γελιόμαστε και ας είμαστε ειλικρινείς: το ΠΑΣΟΚ κυριάρχησε σε όλες τις φάσεις της Μεταπολίτευσης. Τα πρώτα αντιδικτατορικά χρόνια, ως μια προοδευτική δύναμη που απορρόφησε τον κοινωνικό ριζοσπαστισμό. Τα χρόνια του ’80, ως ηγεμονική δύναμη πια που άσκησε κοινωνική πολιτική και προσγείωσε (με τη συνέργεια και των άλλων αστικών πολιτικών δυνάμεων) τη χώρα στο αεροδρόμιο της ευρωπαϊκής οικογένειας και παρά την κανταφική ρητορεία του. Τα χρόνια του ’90, με το νέο πρόταγμα του Σημίτη που πατούσε σε μια κοινωνική δυναμική.

Παράλληλα, το ΠΑΣΟΚ ως καθρέφτης μιας ολόκληρης κοινωνίας χάιδεψε και τα χαμηλότερα ένστικτα ενός κόσμου. Σχεδόν πριμοδότησε και πριμοδοτήθηκε από μία σειρά παθογενειών που σήμερα τις πληρώνουμε. Η πλήρης μετατροπή του σε αστικό κόμμα ακόμη του χρεώνεται.

Και μετά ήλθαν το Καστελλόριζο, η Μνημονιάδα και η Συγκυβέρνηση με όλο το αιματηρό κόστος που φαντάζομαι βιώνετε και παρά το επιχείρημα πως ήταν αναγκαία για να κρατηθούμε ως χώρα στο κάδρο της ΟΝΕ.

Σήμερα το ΠΑΣΟΚ ψάχνει τη θέση του σε έναν χάρτη όπου ο ΣΥΡΙΖΑ μοιάζει να κέρδισε μια σκληρή ρεβάνς, παίρνοντας πίσω τους ψηφοφόρους που εκείνο άλωσε από την Αριστερά το 1981. Πάνω απ’ όλα και αν υπάρχει χώρος για μια νέα Σοσιαλδημοκρατία και συμφωνήσουμε πως δεν επικαλύπτεται αυτή από τον Τσίπρα, το ΠΑΣΟΚ αναζητεί μια νέα 3η Σεπτέμβρη. Η απόσχιση από τον νεοφιλελευθερισμό, η νέα ιδεολογική χάρτα που θα γειωθεί με τον φτωχό κόσμο και μια νέα κουλτούρα συμμετοχής για τα μέλη και τους φίλους του μπορεί υπό προϋποθέσεις να ανάψουν πάλι τη μηχανή. Αλλιώς, η ένταξη του σε έναν Ευρωπαϊκό Συναγερμό θα σημάνει και το οριστικό τέλος της αυτοτέλειάς του.