Παραμένουν στην ουρά 400.000 αιτήσεις

Η έκρηξη των συνταξιοδοτήσεων, η οικονομική ασφυξία και η σοβαρή έλλειψη προσωπικού (30%) οδηγούν σε κραχ τα ασφαλιστικά ταμεία με αποτέλεσμα να εκκρεμούν 400.000 αιτήσεις για κύριες, επικουρικές συντάξεις και για εφάπαξ. Συγκεκριμένα επισημαίνεται:

1. Περισσότεροι από 100.000 συνταξιοδοτούνται κάθε χρόνο από το ΙΚΑ ενώ στην εξαετία 2009-2014 υποβλήθηκαν 802.712 αιτήσεις συνταξιοδότησης! Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΙΚΑ, το 2009 υποβλήθηκαν 131.269 αιτήσεις, το 2010 (χρονιά αλλαγής του Ασφαλιστικού) 167.665, το 2011 υποβλήθηκαν 144.331 αιτήσεις, το 2012 οι αιτήσεις έφτασαν τις 146.474, το 2013 μειώθηκαν στις 109.621 και το 2014 στις 103.352.

Σύμφωνα με το ίδρυμα, ο ακριβής αριθμός των υφιστάμενων εκκρεμοτήτων ανέρχεται σε: 56.615 απλές κύριες συντάξεις ΙΚΑ, 10.472 συντάξεις διαδοχικής ασφάλισης και 66.220 επικουρικές. Από τις εκκρεμείς κύριες συντάξεις ΙΚΑ αποδίδονται 30.000 προσωρινές συντάξεις έπειτα από αίτηση των δικαιούχων σύμφωνα με το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο.

2. Από το ασφαλιστικό σύστημα το 2015 θα λείψουν 2 δισ. ευρώ, 2,5 δισ. το 2016 και 3 δισ. το 2017.

3. Εφιαλτική είναι η εικόνα που παρουσιάζουν τα ασφαλιστικά ταμεία, με σήμα κατατεθέν τις μεγάλες ουρές αναμονής και τον χρόνο καθυστέρησης για σύνταξη να φθάνει έως και τα 5 χρόνια. Μόνο στο ΙΚΑ η αναμονή είναι έως 2 χρόνια για διαδοχική σύνταξη.

ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ. «Το παρατεταμένο υψηλό επίπεδο της ανεργίας (26%), η μείωση των μισθών (40%-45%), η εκτεταμένη εισφοροδιαφυγή (15 δισ. ευρώ), οι οφειλές προς τα ασφαλιστικά ταμεία (17,4 δισ. ευρώ), το PSI (απώλειες 12,5 δισ. ευρώ), η μείωση της κρατικής επιχορήγησης προς τα Ταμεία (από 18,9 δισ. το 2009 σε 8,6 δισ. το 2014), οι δυσμενείς δημογραφικές εξελίξεις κ.λπ. οδήγησαν το Σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης (ΣΚΑ) στη χώρα μας σε ασφυξία οικονομική και λειτουργική», παρατηρεί ο ομότιμος καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Σάββας Ρομπόλης. Κι αυτό, τονίζει, παρά τη μείωση των συντάξεων κατά 45% (το 44,8% των συνταξιούχων έχει σύνταξη που αντιστοιχεί κάτω από το όριο της φτώχειας των 655 ευρώ), τη θεσμική και λειτουργική κακοποίησή του, τον δομικό μετασχηματισμό του χαρακτήρα του (από αναδιανεμητικό σε κεφαλαιοποιητικό) και τον ιδιωτικοποιημένο προσανατολισμό του.