[Εμπιστευτικά] Δημόσιο συμφέρον
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Βγαίνει το πρωί η υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής και δηλώνει:
«Δεν υπάρχουν πλέον μετανάστες, όλοι όσοι εισέρχονται στη χώρα μας είναι πρόσφυγες».
Βγαίνει το απόγευμα η κυβέρνηση στην οποία μετέχει η υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής και δηλώνει ότι αποφασίστηκε:
«Η μεταφορά των νεοεισελθέντων από τα νησιά σε κέντρα υποδοχής στην ηπειρωτική Ελλάδα και ο διαχωρισμός τους εκεί σε πρόσφυγες και σε μετανάστες».
Αφού (σύμφωνα με την υπουργό) δεν υπάρχουν μετανάστες παρά μόνο πρόσφυγες, τότε γιατί (σύμφωνα με την κυβέρνηση) θα διαχωρίσουμε τους πρόσφυγες από τους μετανάστες;
Η αντίφαση είναι αστεία. Αλλά το θέμα είναι σοβαρό.
Διότι και στο Μεταναστευτικό και στη Δικαιοσύνη και στη δημόσια ασφάλεια και αλλού η κυβέρνηση πληρώνει το κόστος του ιδίου φαινομένου: ότι ανέθεσε τη διαχείριση κρίσιμων τομέων της δημόσιας ζωής σε ιδεοληπτικούς ανθρώπους που εξέλαβαν τη διακυβέρνηση ως δικαίωση των απόψεών τους.
Προς τιμήν τους, η Χριστοδουλοπούλου, ο Παρασκευόπουλος ή ο Βούτσης εφαρμόζουν τώρα αυτά που έλεγαν πάντα. Δεν είναι καινούργιοι.
Είναι γνωστή (και σε πολλά σημεία αξιέπαινη) η δράση της Χριστοδουλοπούλου για τα δικαιώματα των μεταναστών.
Είναι γνωστή η άποψη του Παρασκευόπουλου για την τρομοκρατία – αρκεί να ανατρέξει κάποιος στην αρθρογραφία του την εποχή της εξάρθρωσης και της δίκης της 17 Νοέμβρη.
Είναι γνωστή η άποψη του Βούτση ότι προτιμάει τους νέους που πετάνε μολότοφ από τους νέους που κάθονται στον καναπέ – την έχει διατυπώσει ευθαρσώς και από τηλεοράσεως.
Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι οι απόψεις τους, τις οποίες δικαιούνται απολύτως να έχουν και να διατυπώνουν.
Το πρόβλημα είναι ότι η κυβέρνηση τους ανέθεσε τη διαχειριστική ευθύνη κρίσιμων τομέων χωρίς να καταστήσει σαφές αν οι άνθρωποι αυτοί θα υπηρετούν τις προσωπικές απόψεις τους ή το δημόσιο συμφέρον.
Διότι αν η υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής εκπροσωπεί τα δικαιώματα των μεταναστών ή των προσφύγων, αν ο υπουργός Δικαιοσύνης κόπτεται για τα αιτήματα των τρομοκρατών ή των φονιάδων, αν ο υπουργός Εσωτερικών ενδιαφέρεται να διασφαλίσει την απρόσκοπτη δράση των παιδιών που σηκώθηκαν από τον καναπέ, έβαλαν κουκούλα και πετάνε μολότοφ, τότε τη μεγάλη πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας ποιος την εκπροσωπεί;
Το δημόσιο συμφέρον ποιος το εκφράζει; Τη συντεταγμένη ελληνική πολιτεία ποιος την υπηρετεί;
Αυτό είναι το βασανιστικό ερώτημα που τίθεται στην κυβέρνηση. Το οποίο δεν απαντιέται με τις ιδεοληψίες ή τα απωθημένα τού ενός ή του άλλου υπουργού.
Απαντιέται μόνο με τη σθεναρή προάσπιση του δημοσίου συμφέροντος.
Κι αυτό δεν το βλέπω.
Google news
