[Στίγμα] Μεγαλειώδες

Μεγάλη έμπνευση αυτή που είχε χθες η κυβέρνηση (μετά την πολύωρη σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου) να δώσει χαρτιά σε όποιον δηλώνει σύρος πρόσφυγας ώστε να μπορεί να ταξιδέψει στην Ευρώπη. Είναι μια θαυμάσια ευκαιρία να υλοποιήσει την πρώτη ίσως «οικουμενική» της δέσμευση, να γεμίσει δηλαδή την Ευρώπη «τζιχαντιστές» – όπως προανήγγειλε από ημερών και ο πρόεδρος Πάνος, κυβερνητικός εταίρος στον χαρούμενο θίασο που μας κυβερνά.

 Διότι άντε να διαχωρίσεις ποιος είναι πραγματικός πρόσφυγας πολέμου και ποιος  αποφάσισε να το κάνει ρημαδιό σε κάποια πόλη της Ευρώπης στο όνομα του Προφήτη.

Και επειδή, ως γνωστόν, είμαι δαιμόνιος ρεπόρτερ, αποκαλύπτω ότι η απόφαση είναι το μαγικό κλειδί για να λυθεί το μέγα πρόβλημά μας με την κρίση. Είναι, ρε παιδί μου, ο άσος που έκρυβε στο μανίκι του ο πρόεδρος Αλέξης και από μόνος του, ο άσος, ανατρέπει όλη την κατάσταση.

Οπως με ενημέρωσαν είκοσι επτά έγκυρες πηγές, του ανθρώπου μου στο Μαξίμου συμπεριλαμβανομένου, ο πρόεδρος Αλέξης, αφού συσκέφθηκε κατά μόνας με τους γνωστούς εγκεφάλους Φλαμπουράρη και Παππά (τι έγινε αυτό το παλικάρι, χάθηκε…), είδε και απόειδε ότι με τη δημιουργική ασάφεια δεν βγαίνει τίποτε και προέκρινε ΤΗΝ κίνηση-ματ: αφήνω να διαχέεται η αδιόρατη απειλή ότι θα τους στείλω έξω από το σπίτι τους το Χαλέπι με τα περίχωρα και να δεις πώς μου λύνουν το πρόβλημα. Με τη μία.

Μεγαλειώδες! Μεγαλειώδες, στη σύλληψή του. Δεν έχω λόγια.

Επικίνδυνη απειρία

Πέρα από την πλάκα, πάντως, στην οποία είμαι επιρρεπής ως γνωστόν, αν υπάρξει αντίδραση από την Ευρώπη, και ειδικά από τους Γερμανούς που είναι πυρ και μανία ήδη από τις σχετικές καμμενοδηλώσεις (όπως άλλωστε και οι Αμερικάνοι), αυτό θα οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στην… απειρία της κυβέρνησης.

Η αρχική ανακοίνωση ανέφερε στεγνά ότι θα δοθεί στους Σύρους το καθεστώς του πολιτικού πρόσφυγα και θα εφοδιαστούν με ταξιδιωτικά έγγραφα για να ταξιδέψουν στη χώρα που επιθυμούν!!

Αλλά η σχετική οδηγία της Ευρωπαϊκής Ενωσης ύστερα από απόφαση του Συμβουλίου Υπουργών είναι σαφής: καθεστώς πολιτικού πρόσφυγα με τα σχετικά έγγραφα δίνεται μόνο σε όσους το δικαιούνται, όχι σε όλους. Οι δικοί μας, άπειροι όντες περί τα διπλωματικά, άφησαν να αιωρείται ότι πρόκειται περί μονομερούς απόφασης.

Αργότερα στη διάρκεια της νύχτας που κατάλαβαν τι είχαν κάνει – ότι οι Ευρωπαίοι χαλαρά θα μπορούσαν να μας πετάξουν με αυτό εκτός Σένγκεν – πήραν πίσω την πρώτη ανακοίνωση (όπως πάντα, με non paper…).

Τέτοια ωραία. Και έχει γαμώτο και δουλειές και ο ξάδερφος Τσίπρας, ο οποίος τα γνωρίζει (υποτίθεται τουλάχιστον) αυτά τα θέματα…

Εμένα, ας πούμε, που τα παίζω στα δάχτυλα κάτι τέτοια δεν ήθελαν να με ρωτήσουν. Αλλά τη φίλη μου την Αφροδίτη (Αλ Σάλεχ) γιατί δεν την ρωτούσαν; Είμαι βέβαιος ότι θα τους καθοδηγούσε πώς να αποφύγουν την – μία ακόμη! – επικίνδυνη βλακεία.

Ευκαιρίας δοθείσης, να απευθύνω τα συγχαρητήριά μου στον ξάδερφο Τσίπρα: τα κατάφερε να γίνει γενικός γραμματέας Οικονομικών Διεθνών Σχέσεων, όπως πρώτος είχα προαναγγείλει προ ημερών, αλλά εκείνος ούτε ένα ευχαριστώ.

Συγχαίρω επίσης τον υπουργό Νίκο «να σκάσεις Γιώργο, έγινα και εγώ ΥΠΕΞ» Κοτζιά, ο οποίος με αυτήν την προαγωγή τον έβγαλε μέσα από τα πόδια του τον ξάδερφο Τσίπρα…

Αστρο φωτεινό

Επανέρχομαι στη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στο Μέγαρο Μαξίμου χθες το απόγευμα και προηγήθηκε της ανακοίνωσης για τους Σύρους, για να μεταφέρω πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες ο Πρωθυπουργός και οι υπουργοί που μετείχαν δήλωναν περινούστατοι (πού το βρήκα πάλι αυτό; Διερωτώμαι…) ότι «δεν θα κάνουμε τίποτε πέραν όσων προδιαγράφουν οι  κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής» – ήτοι του τεράστιου επιτρόπου Μεταναστευτικής Πολιτικής, ναι, ναι, Δημήτρη Αβραμόπουλου.

Στη σύσκεψη μού είπαν ακόμη ότι «έλαμψε» το άστρο της κυρίας Τασίας Χριστοδουλοπούλου, την οποία μου περιέγραψαν «ως τη μόνη που γνωρίζει άριστα τα θέματα της μετανάστευσης» – πράγμα που έρχεται να δέσει με τη γνωστή χθεσινοπρωινή δήλωσή της ότι «οι μετανάστες δεν μένουν στην Ομόνοια, πηγαίνουν για να λιαστούν».

 Ερχομαι να συνηγορήσω, δε, υπέρ της άποψης της υπουργού, διότι αυτό που ξεχνούν οι επικριτές της είναι ότι η Ομόνοια έχει μια μεγάλη προϊστορία επ’ αυτού. Τη δεκαετία του ’50, ας πούμε, δεν υπήρχε βλάχος που να κατέβαινε από το χωριό και να μην έδινε ραντεβού στην Ομόνοια. Και τι είναι οι Σύροι υπό μια – διασταλτική θα τη χαρακτηρίσω – θεώρηση; Οι «βλάχοι» της εποχής μας. Ασε που πολλοί από αυτούς μπορεί να είχαν μάθει ότι στο παρελθόν η Ομόνοια είχε γίνει έως και… πλαζ, με άμμο και γκόμενες να κόβουν βόλτα ή αγόρια να παίζουν βόλεϊ (για τις ανάγκες μιας διαφήμισης της Αmita) και βγαίνουν να λιαστούν. Πού είναι το κακό δηλαδή;

Τρεχάτε, ποδαράκια μου

Πουθενά, και δεν το βλέπω κι εγώ επίσης. Εκείνο που βλέπω – και διαπιστώθηκε στη χθεσινή σύσκεψη υπό τον πρόεδρο Αλέξη – είναι ότι δεν προλαβαίνουν να κάνουν αυτά που πρέπει στο Μεταναστευτικό για να πάρουν λεφτά από το Ταμείο. Μου είπαν συγκεκριμένα ότι υπάρχει ένα κονδύλι ύψους 90 εκατ. ευρώ που αφορά ένα πρόγραμμα για τους μετανάστες το οποίο έτρεχε – προσέξτε με παρακαλώ – από το 2013, αλλά δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Τώρα, καλούνται να το υλοποιήσουν μέσα σε ένα δίμηνο, ώς τον Ιούνιο. Θα προλάβουν; Δύσκολο μου φαίνεται με τους ρυθμούς που ακολουθούν και είναι του επιπέδου «αραμπάς περνά, σκόνη γίνεται/ σήκωσ’ το φουστανάκι σου/ να μη σκονίζεται».

Εδώ η κυβέρνηση του τεράστιου Σαμαρά έφαγε δύο χρόνια με το σήμερα και με το αύριο, και δεν κατάφερε να υλοποιήσει το πρόγραμμα, θα τα καταφέρουν ετούτοι εδώ σε δύο μήνες (μεταξύ μας, δίκιο έχουν που διαμαρτύρονται ότι οι άλλοι φταίνε…).

Θλίψη κι ανησυχία

Περιορίζομαι σε αυτά και αποφεύγω συστηματικά να ασχοληθώ με την Πρόεδρο Ζωή και το σκασμένο της λάστιχο στην Αιδηψό. Νομίζω ότι όλοι έχουν (και έχουμε) καταλάβει τι έγινε, άρα περιττεύει κάθε άλλο σχόλιο – ούτε για πλάκα πια δεν είναι το πράγμα. Οπως και πολλά άλλα πράγματα, το αριστερό μου αγόρι Αλέξης θα τη «λουστεί» κανονικά και μέχρι τέλους…

Προσωπικά πάντως, και με αφορμή και αυτό το περιστατικό, θα αναφερθώ στη «μονταζιέρα» του ΣΥΡΙΖΑ η οποία ανέλαβε για άλλη μια φορά δράση για να βγάλει λάδι κάποιον δικό τους – και εν προκειμένω την Πρόεδρο Ζωή. Παρακολούθησα από κοντά στα social media τη διατεταγμένη κίνησή τους να χαρακτηρίσουν τις δύο κοπελιές που ήταν παρούσες στο επεισόδιο με τη Ζωή και τον υπάλληλο του βενζινάδικου από δεξιές έως φιλοναζί. Γιατί το έκαναν αυτό; Για να αποδείξουν ότι είναι μειωμένης αξιοπιστίας. Και ας υπάρχει το παλικάρι που υπέστη την επίθεση και το αφεντικό του που την επιβεβαιώνει.  

Πρόκειται για ένα σύμπτωμα το οποίο παραπέμπει, πιστεύω, στις πιο σκοτεινές περιόδους του σταλινισμού. Είναι ανησυχητικό και είναι και θλιβερό. Γιατί το συντηρεί ένα κόμμα της Αριστεράς. Αναρωτιέμαι ποιο είναι το επόμενο βήμα για κάτι τέτοιες περιπτώσεις…