Κάνει Πάσχα ή εμάς σουβλίζουνε;
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά – Θύμισέ μου, η Κασσιανή τι ήτανε;
– Τροπάριο!
– Το αγαπημένο μου. Αυτό και το «σήμερον κρεμάται».
– Εγώ πάλι ψυχοπλακώνομαι. Προτιμάω το «απ’ τη ζωή μου είσ’ απών, ε και λοιπόν, ε και λοιπόν».
– Πώς τον λέγανε τον γκόμενο της Κασσιανής;
– Πας καλά;
– Θεόδωρο; Θανάση; Θέμη;
– Θεογκόμενο;
– Θεόφιλο; Από «θου», πάντως.
– Εφαγε κι αυτή η καψερή μια χυλόπιτα. Κι αυτός πήρε την άλληνε! Πώς τηνε λέγανε την άλληνε;
– Εδώ το αρνί το δεκάκιλο πήγε ένα 80άρι και θα μπω εγώ στην καΐλα πώς λέγανε τη γυναίκα του γκόμενου της Κασσιανής;
– Θα διαφωνήσω!
– Θα πικραθώ!
– Εγώ είμαι άλλος τύπος. Πιο πνευματικός, πιο σκεπτόμενος, πιο Γιανναράς. Δεν με ενδιαφέρουν τα γήινα. Ειδικά τέτοιες μέρες, με πιάνει μια θρησκευτική ανάταση.
– Εμένα πάλι μια αλλεργική ρινίτιδα.
– Ο άλλος πάνω στον Σταυρό, μες στο όξος και στη χολή, κι εγώ θα κάτσω να ασχοληθώ πόσο πήγε ο οβελίας;
– Δεν έχει «ΠΟΣΟ» πήγε ο οβελίας! «ΤΟΣΟ» πήγε ο οβελίας: 80 ευρώ.
– Θα πάρεις αρνί ελληνικό ή αυστριακό;
– Αυστριακό, να χορεύουμε τον «Γαλάζιο Δούναβη». Τι λέει, Παναγία μου;
– Ελληνικό από αυστριακό έχει διαφορά. Πρέπει, πρώτα, να διαπιστώσεις την εθνικότητα.
– Ναι, θα ρωτήσω το ίδιο. Το σφαχτάρι που κρέμεται στο τσιγκέλι με τα αίματα. Το πτώμα θα το ρωτήσω: «Η καταγωγή σας από Αυστρία; Τίποτα συγγένεια με τη Σίσι, την πονεμένη αυτοκράτειρα, έχετε;».
– Είπες «αυτοκράτειρα». Τελικά, η Κασσιανή δεν έγινε αυτοκράτειρα, ε;
– Γι’ αυτό δεν έκλεισα μάτι χθες όλη νύχτα. Γιατί δεν έγινε η Κασσιανή αυτοκράτειρα! Ολα τα άλλα προβλήματα στη ζωή μου είναι λυμένα. Οικονομικά, κοινωνικά, υπαρξιακά, τα πάντα. Μόνο η Κασσιανή μού προκαλεί αυτό το απύθμενο κενό μέσα μου.
– Δεν επικοινωνούμε. Εγώ Βυζάντιο, εσύ Βαρβάκειο.
– Εγώ Χριστό κι εσύ Αλλάχ, όμως κι οι δυο μας αχ και βαχ! Δεν μας παρατάς, ρε Μάρω, πασχαλιάτικα;
– Δεν ακρίβυνε μόνο ο οβελίας. Ακρίβυνε και η μαγειρίτσα.
– Α, μην τα θέλουμε κι όλα δικά μας! Θα φάμε και οβελία και μαγειρίτσα; Τόση χλιδή πια;
– Δεν βγαίνει ο μισθωτός.
– Ενώ ο άνεργος θα την κάνει ταράτσα.
– Και δεν είναι μόνο το κρεατικό. Είναι και το σου ‘πα, μου ‘πες. Μια πατάτα, μια σαλάτα, ένα κρασί – τα βάζει κάτω ο άλλος.
– Και ψάλλει το τροπάριο της Κασσιανής.
– Και κόψανε, λέει, υπερωρίες, δώρα, επιδόματα.
– Αντε, με το καλό, να κόψουνε και τους μισθούς.
– Να δουλεύουμε και να τους πληρώνουμε κι από πάνω.
– Ποιος δουλεύει ποιον!
– Ποιος πληρώνει ποιον!
– Ποιος σουβλίζει ποιον!
– Τελικά, εσείς τι θα σουβλίσετε;
– Μια ομελετίτσα!
– Ασχετο, αλλά πολύ δεν σ’ το κρεπάρανε το μαλλί στο κομμωτήριο;
– Δεν είναι απ’ αυτό. Πέρασα κάτω από τον Επιτάφιο, σηκώθηκα, το ζώον, απότομα κι έκανα καρούμπαλο.
– Πέρσι η Τέτα πήγε Ιβηρική Χερσόνησο.
– Εμείς πέρσι πήγαμε στην Κούλα στο ισόγειο.
– Περάσατε καλά;
– Την πετύχαμε κλειστή. Είχε πάει Καρύταινα.
– Καλό παιδί η Καρύταινα.
– Χωριό είναι η Καρύταινα. Στην ορεινή Αρκαδία.
– Κι η Αρκαδία καλό παιδί.
– Καλό παιδί.
– Καλό Πάσχα.
– Καλώ Θεσσαλονίκη!
Google news
