[Κραυγές και ψίθυροι] Μια βροχή μας σώζει

Ευτυχώς έβρεξε! Ευθυγραμμίστηκαν οι πλανήτες; Σκούντηξε ο φύλακας άγγελος της Ελλάδας τα σύννεφα; Πάντως, με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καρναβάλι του δημοτικού φολκλόρ, μούσκεψαν τα σκαρπίνια των Σαρακατσάνων, σίγησαν οι κυκλωτικοί χοροί. Και έτσι η Περιφερειάρχης Αττικής κυρία Δούρου έχασε την ευκαιρία να επικοινωνήσει το εθνικοπατριωτικό βαριετέ που είχε οραματιστεί. Καλύτερα! Γιατί τελευταία έχω την εντύπωση πως ό,τι χάνει η κυρία Δούρου το κερδίζει η Ελλάδα. Ή τουλάχιστον αυτό το κομμάτι της που δεν θέλει να κάνει τούμπες στις δοκούς της γραφικότητας.

Η Περιφερειάρχης Αττικής εξάλλου έχει καταθέσει τις αισθητικές αναζητήσεις της από τη βραδιά της εκλογικής της νίκης, τότε που κρατούσε σαν τσάντα στο δεξί ένα κοριτσάκι ντυμένο μπαλαρίνα. Εκτοτε, προσπαθώντας να συνδυάσει εντός της την Αλίκη Βουγιουκλάκη στο «Η κόρη μου η σοσιαλίστρια», τη «ρεμπέτισσα» Μαριώ και την Παπαλάμπραινα, εκθέτει ένα κόμμα και φέρνει σε αμηχανία τα μέλη του. Οπως ο κ. Παπαδημούλης, για παράδειγμα, όταν εκείνος αναρτά πολιτικό σχόλιο και εκείνη απαντά τουιτάροντας. Ή η αναπληρώτρια υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Τασία Χριστοδουλοπούλου που προσπαθούσε με όσο πιο συγκαταβατικό τρόπο να πει στην τηλεοπτική εκπομπή «Αταίριαστοι» ότι δεν της αρέσουν οι παρελάσεις και οι εθνικές φιέστες.

Ουφ, ησύχασα! Γιατί κάποιοι φίλοι μου, σκληροπυρηνικοί οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ, προσπαθούν εδώ και μέρες να με πείσουν πως αν δεν χορέψω τσάμικο στο Σύνταγμα είμαι μνημονιακή και θέλω να πίνει ο Σόιμπλε το αίμα του ελληνικού λαού με το μπουρί της σόμπας.