[Θεωρείο] Με κομμένη την ανάσα

Οι τοπικές εκλογές είναι συνήθως μια καλή πρόβα για τις εθνικές, αλλά σπανίως δείχνουν τι θα συμβεί όταν οι ψηφοφόροι κληθούν να ψηφίσουν για πρωθυπουργό ή πρόεδρο και όχι για δήμαρχο ή κοινοτάρχη. Από αυτήν την άποψη, οι νομαρχιακές εκλογές που πραγματοποιήθηκαν χθες στη Γαλλία δεν έδειξαν ποιος θα είναι ο επόμενος ένοικος του Μεγάρου των Ηλυσίων. Αυτό δεν σημαίνει, όμως, ότι δεν προσφέρονται για άλλα συμπεράσματα. Ενα πρώτο είναι ότι το γαλλικό πολιτικό σύστημα μετατρέπεται από διπολικό σε τριπολικό – αλλά αυτό το φαινόμενο και η ικανότητα του συστήματος να απορροφήσει την αλλαγή είναι κάτι που αφορά κυρίως τους Γάλλους.

Μπορεί να εξαχθεί, ωστόσο, κι ένα άλλο συμπέρασμα ευρύτερου ενδιαφέροντος. Και αφορά την τακτική που φαίνεται ότι θα ακολουθήσει ο Νικολά Σαρκοζί ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2017. Το ένα που είπε ο πρώην πρόεδρος είναι ότι το ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο έχει το ίδιο οικονομικό πρόγραμμα με τη γαλλική Ακρα Αριστερά. Το άλλο, ότι η Λεπέν «χαιρέτισε την εκλογή μιας νέας ελληνικής κυβέρνησης της Ακρας Αριστεράς» – και άρα ταυτίζεται μαζί της. Από τις δηλώσεις αυτές προκύπτει ότι ο έμπειρος πολιτικά Σαρκό δεν επιστρατεύει μόνο τη θεωρία των δύο άκρων, όπου στο ένα τοποθετεί κάπως αυθαίρετα τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και ότι περιγράφει αυτούς τους δύο πόλους σαν συγκοινωνούντα δοχεία.  

Ο Σαρκοζί διακατέχεται από ένα είδος εμμονής για τα ελληνικά πράγματα. Οταν η Αθήνα καιγόταν τον Δεκέμβριο του 2008, εκείνος φοβήθηκε ότι η πυρκαγιά θα εξαπλωνόταν στο Παρίσι. Το 2010 στις Κάννες κι έχοντας απέναντι του τον Γιώργο Παπανδρέου, κινήθηκε ανάμεσα στην ανεξέλεγκτη υστερία και την ακραία επιθετικότητα. Η προχθεσινή αναφορά στη «νέα ελληνική κυβέρνηση της Ακρας Αριστεράς», η οποία για να του κάνει τη χάρη έχει και ολίγη από έλληνες Λεπέν, οδηγεί με ασφάλεια στην υπόθεση ότι ο Σαρκοζί θα παρακολουθεί τα τεκταινόμενα στην Αθήνα με κομμένη την ανάσα. Σαν μπρόκερ του Σίτι, ποντάρει στο σενάριο της ελληνικής αποτυχίας για να κάνει ταμείο. Ο θάνατος της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ είναι η ζωή του.