To 15% των μαθητών έχει βιώσει τον εκφοβισμό

«Πρέπει να σημειώσουμε – έχοντας υπόψη μας όλα τα δεδομένα – ότι δεν μιλάμε για περίπτωση bullying, δηλαδή τον εκφοβισμό για κακοποίηση. Εδώ έχουμε να κάνουμε με σωματικές βλάβες. Πρόκειται δηλαδή για σοβαρά πράγματα, για εγκληματικές συμπεριφορές που είναι ποινικά αδικήματα. Συνεπώς, στην περίπτωση του Βαγγέλη Γιακουμάκη δεν θα έπρεπε να χρησιμοποιείται ο όρος bullying. Αλλωστε έχουμε να κάνουμε με ενηλίκους» τονίζει η καθηγήτρια Εγκληματολογίας στο Τμήμα Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου Βάσω Αρτινοπούλου.

Φρένο σε βίαιες συμπεριφορές και σωματικές βλάβες σαν αυτές που βίωνε ο Βαγγέλης Γιακουμάκης – σύμφωνα πάντα με τις μαρτυρίες – μπορεί να μπει με την εξωτερίκευσή τους και την καταγγελία στις Αρχές από το θύμα επισημαίνει η κ. Αρτινοπούλου. Τα ίδια μέτρα μάλιστα θα πρέπει να λαμβάνουν και οι φίλοι και οι συγγενείς του θύματος όταν διαπιστώνουν τέτοιες συμπεριφορές εις βάρος του.

«Τα θύματα πρέπει να μη φοβούνται να μιλήσουν. Θα πρέπει να καταγγέλλουν τη θυματοποίησή τους στην Αστυνομία. Πρέπει να μάθουν τα δικαιώματά τους. Να ενδυναμωθούν σε αυτόν τον τομέα. Από όσα γνωρίζουμε φαίνεται ότι ο νεαρός Βαγγέλης είχε αδυναμία εξωτερίκευσης όσων του συνέβαιναν. Υπήρχε μια σιωπή για την κατάστασή του. Δεν είχε μιλήσει. Ομως όσο κλειστό κι να ήταν το περιβάλλον του, η σχολή, αυτά έπρεπε να είχαν καταγγελθεί».

Διεθνείς έρευνες έχουν δείξει ότι το 15% των μαθητών έχει βιώσει συμπεριφορές εκφοβισμού από συμμαθητές τους. Το 85% των περιστατικών εκφοβισμού γίνεται παρουσία παρατηρητών.

Το 1983 ο νορβηγός καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Μπέργκεν της Νορβηγίας Νταν Ολβιους, έδωσε τον πρώτο ορισμό για το φαινόμενο του bullying. «Είναι όταν ένα ή περισσότερα άτομα κατ’ επανάληψη και σκόπιμα λένε και κάνουν οδυνηρά πράγματα σε ένα άλλο άτομο που δυσκολεύεται να υπερασπιστεί τον εαυτό του», είχε πει ο καθηγητής ένα χρόνο πριν στο 1ο Επιστημονικό Συνέδριο του Ευρωπαϊκού Δικτύου κατά του Σχολικού Εκφοβισμού, που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα.

Σύμφωνα με τον καθηγητή, τα παιδιά που στο σχολείο είχαν πέσει θύματα σχολικού εκφοβισμού, επτά ή και περισσότερα χρόνια αργότερα είχαν μεγαλύτερες πιθανότητες να πάσχουν από άγχος.