[Στίγμα] Το πήρε ο αϊτός

Το πήρε ο αϊτός

Φθάσαμε πλέον στο τέλος του Τριωδίου, αλλά η αναπόδραστη αυτή εξέλιξη ουδόλως με ανησυχεί. Αντιθέτως. Αισιοδοξώ για να μην πω ότι μέσα μου υπάρχει η βεβαιότητα ότι φέτος το Τριώδιο θα διαρκέσει όλο τον χρόνο, με εναλλασσόμενης θεματολογίας άρματα και κατ’ αντιστοιχίαν βασιλιάδες και βασίλισσες. Καλά να είμαστε, διότι όπως θα επαναλάβω για πολλοστή φορά «τα καλύτερα έρχονται».

Υπό την έννοια αυτή, από σήμερα κιόλας ξεκινώ μια καινούργια ρουμπρίκα στη σελίδα μου, υπό τον τίτλο «βρες την απόφαση» (και υπότιτλο «που εξαγγέλλεται και θα εφαρμοστεί»). Διότι από τα πρώτα κιόλας δείγματα που έχουμε, φαίνεται πως το σχετικό «άθλημα» θα σπάσει ταμεία το επόμενο διάστημα. Οπως θα έχει παρατηρήσει κάθε καλόπιστος πολίτης όπως εγώ, ό,τι έχει εξαγγελθεί έως τώρα – πανηγυρικά, οφείλω να ομολογήσω, και με περισσή επικοινωνιακή μαστοριά – πρωτίστως «στρογγυλεύτηκε, μετά αφέθηκε λιγάκι να σιτέψει ως στρογγυλεμένο που ήταν, και τελικά πήρε τη θέση του στην κατάψυξη για να επανέλθει εν ευθέτω χρόνω».

Αναφέρω παράδειγμα χθεσινό: επέμεινα να ρωτώ χθες για το τι θα γίνει με τις εξαγγελίες της αγαπημένης Νάντιας (Βαλαβάνη) με το κρητικό «ακσάν» που τρελαίνει κόσμο. Απάντηση από πουθενά.

Την πήρα «άμα τη κυκλοφορία» της εφημερίδας (και της στήλης) από κορυφαίο κυβερνητικό παράγοντα:

n Το σχετικό νομοσχέδιο, που θα πήγαινε στη Βουλή την προσεχή εβδομάδα, δεν πάει. Το είχαν κάνει ουρά σε έναν αϊτό (εμείς, στον καιρό μου, ουρές στους αϊτούς που ήταν hand made φτιάχναμε από εφημερίδες) και χάθηκε γιατί του έκανε «κρεμάλα» του αϊτού μια τύπισσα που την έλεγαν τρόικα!

Φυσικά ο κυβερνητικός παράγων δεν μου τα είπε έτσι, εγώ έκανα τη σχετική – διασταλτική, με το πνεύμα των ημερών – ερμηνεία. Η βάση όμως είναι η ίδια: το σχετικό νομοσχέδιο παραπέμπεται στις ελληνικές καλένδες έως ότου αρθούν τα βέτο που βάζει η τρόικα, η οποία, λέει, αμφισβήτησε έντονα στο EuroWorking Group ότι οι εξαγγελίες Νάντιας θα αποφέρουν στο δεκάμηνο 4 δισ.

– Με το κούρεμα των οφειλών προς το Δημόσιο κατά 50% και την παροχή ουσιαστικά σε όλους του δικαιώματος για τις 100 δόσεις, το μόνο που θα καταφέρετε είναι να αυξήσετε το έλλειμμα, τους είπαν. Πάρτε πίσω τις ρυθμίσεις.

Εννοείται ότι τα παλικάρια της περήφανης διαπραγμάτευσης τα πήραν όλα πίσω. Στο πλαίσιο της γενικότερης «κυβίστησης», θα προσθέσω.

Μπάχαλο

Επίσης, με ενημέρωσαν ότι ένα θέμα με τις εξαγγελίες Νάντιας υφίσταται και με το «ουάου» αγόρι Γιάνη (Βαρουφάκη). Σε τι συνίσταται αυτό; Ο Γιάνης διαμαρτύρεται ότι «δεν είχε ενημερωθεί» και διατείνεται ότι αυτές οι εξαγγελίες τού «δυσκολεύουν τη ζωή» – προφανώς στις διαπραγματεύσεις με τους εταίρους/δανειστές. Ζήτησε δε το αυτονόητο: να ενημερώνεται.

Εγώ θα προσθέσω ότι στον γενικότερο αχταρμά με τις κυβερνητικές αρμοδιότητες, που ακόμη να κατανεμηθούν, γιατί η αγαπημένη Νάντια να τον ενημερώσει; Της το υπαγορεύει κάτι;

Κακεντρέχειες

Ευτυχώς, όμως, ο Γιάνης έχει ισχυρό support από το αστέρι Ελενα Παναρίτη, η οποία «έτσι ξαφνικά», που λέει και ο Ρέμος, επανήλθε στη ζωή μας, σύμβουλος πλέον Βαρουφάκη και κυβέρνησης.

Το γεγονός προκάλεσε την αντίδραση πρώην κυβερνητικού στελέχους – της κυβέρνησης των Σαμαροβενιζέλων -, το οποίο μου τηλεφώνησε για να μου μεταφέρει τη χαρά του για την πρόσληψη της κυρίας Παναρίτη στο υπουργείο Οικονομικών.

– Χαρά; διερωτήθηκα με προσποιητό ενδιαφέρον.

– Χαρά, ναι, διότι αποκαταστάθηκε η κοπέλα. Είχα βαρεθεί να τη βλέπω κάθε τόσο στο Μέγαρο Μαξίμου να αποζητά ένα ακόμη ραντεβού με τον υπουργό, τον κύριο Σταμάτη, από τον οποίο ζητούσε απεγνωσμένα «να διοριστεί κάπου», αλλά εκείνος την είχε με το σήμερα και το αύριο.

Κακίες.

Επανάληψη

Αναφερόμενος σε διορισμούς, θέλω να επιστήσω την προσοχή στους νέους υπουργούς ότι ίσως θα έπρεπε να βάλουν σε μια ρέγουλα, που λέγαμε παλιά, τους διορισμούς ημετέρων. Γέμισε ο τόπος συμβούλους, παρασυμβούλους, γραμματείς και παρατρεχάμενους. Είκοσι εδώ, δεκαπέντε εκεί, δώδεκα στο άλλο. Σε λίγο, έτσι όπως εξελίσσεται το πράγμα, θα διοριστεί το σύνολο του 4% που ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ πριν διαλυθεί το ΠΑΣΟΚ και γίνουν νοματαίοι.

(Επίσης, άμα καταγγέλλεις τους φαύλους προηγούμενους για πελατειακές σχέσεις και στήσιμο κομματικού κράτους, δεν μπορείς να κάνεις τα ίδια κι εσύ. Γιατί μετά γίνεσαι ό,τι καταγγέλλεις: μία από τα ίδια. Οχι πως προσωπικά έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι μία από τα ίδια είναι και τούτοι, αλλά λέμε τώρα).

Για τα μπάζα

Είμαι πάντως χαρούμενος σήμερα διότι έπειτα από καιρό είχα νέα της Αυτής Υψηλότητος Ρένας, που περνάει η γυναίκα τον δικό της προσωπικό γολγοθά: να είναι υπουργοί άλλες κι άλλες (ονόματα δεν λέω, ούτε υπολήψεις θίγω) και να μην είναι η ίδια. Και όχι μόνο να μην είναι υπουργός, αλλά να είναι αναγκασμένη να ασχολείται με τα σκουπίδια. Δράμα.

Ομως, απ’ όσα πληροφορήθηκα, ούτε με τα σκουπίδια τα πάει καλά. Τα μεγαλεπήβολα σχέδια για την αλλαγή του τρόπου διαχείρισης ναυαγούν πριν καν φορτωθούν στα… δεξαμενόπλοια για Κίνα μαζί με τα σκουπίδια, και το πρόβλημα εξακολουθεί να παραμένει εκρηκτικό.

Προσφάτως δε έπαθε και την εξής πανωλεθρία η γυναίκα: οργάνωσε μεγάλο συνέδριο για τα σκουπίδια και τη διαχείρισή τους, ευελπιστώντας ότι θα ανακύψει κάποια πρόταση, αυτή που ποτέ δεν είχαν η ίδια και η παράταξή της όταν ανέλαβαν να διοικήσουν την Περιφέρεια Αττικής. Και τι προέκυψε, παρακαλώ, από το συνέδριο; Οτι τα σκουπίδια θα εξακολουθήσουν να πηγαίνουν, άγνωστο για πόσα χρόνια ακόμη, στη Φυλή, διότι δεν υπάρχει εναλλακτική!

Για το συνέδριο η Περιφέρεια εκταμίευσε 40.000 ευρώ, ενώ με ένα άγνωστο σε εμένα ποσό συνέβαλε στη διοργάνωση και η ΕΣΔΝΑ(ττικής).

Να το επαναλάβω μήπως δεν έχει γίνει κατανοητό: οργάνωσαν συνέδριο, το πληρώσαμε εμείς οι πολίτες, για να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι τα σκουπίδια θα εναποτίθενται στη Φυλή!

Ολα  είναι επικοινωνία
Αν έπρεπε να αξιολογήσει κανείς και με κάποιον τρόπο αυτόν τον μήνα που τις τύχες της χώρας διαχειρίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ, θα έπρεπε αναμφίβολα να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ανεξάρτητα από την κατάληξη της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές  για τη νέα συμφωνία υπάρχει ένα πεδίο στο οποίο η κυβέρνηση πέτυχε πραγματικά: είναι αυτό της επικοινωνιακής διαχείρισης της κρίσης.
Ουδέποτε στο παρελθόν άλλη ελληνική κυβέρνηση, από τις πέντε που έχει καταπιεί έως τώρα η κρίση, πέτυχε το ακατόρθωτο: να απολαμβάνει υψηλή, υψηλότατη δημοτικότητα στο εσωτερικό την ώρα που το σύνολο των εταίρων και δανειστών της χώρας είναι απέναντι και τραβάει τα μαλλιά του με όσα ακούει και βλέπει.
Ποτέ επίσης στο παρελθόν δεν έτυχε κυβέρνηση διά του υπουργού Οικονομικών να μετέχει του Eurogroup, να μην έχει ούτε ένα χαρτί μπροστά του με νούμερα σχετικά με το τι προτείνει και το τι ζητεί και αυτό να θεωρείται ως μέγα στρατηγικό όπλο – και όχι  απόδειξη της προχειρότητας, της ανικανότητας και της αδυναμίας άσκησης πολιτικής επί πραγματικού.
Είδαμε ακόμη, στο ίδιο πλαίσιο, τον Πρωθυπουργό να τουιτάρει αυτάρεσκα φωτογραφίες και σχόλια για τις επαφές του και ταυτόχρονα το περιβάλλον του να δημοσιοποιεί επαφές με ξένους ηγέτες, οι οποίες κανονικά θα έπρεπε να παραμείνουν μυστικές για να διευκολύνουν την κατάσταση.
Αν, δε, αθροιστούν όλα αυτά, και με το μπαράζ επικοινωνιακού χαρακτήρα εξαγγελιών από τα περισσότερα μέλη της κυβέρνησης, μπορεί εύκολα να καταλήξει κανείς στο συμπέρασμα ότι η επιλογή της κυβέρνησης Τσίπρα είναι να διευρύνει τον ζωτικό της χώρο, ώστε αν από την κρίση ή το ναυάγιο της διαπραγμάτευσης οδηγηθούμε σε έκτακτες πολιτικές εξελίξεις, να μπορεί με σιγουριά να τραβήξει το χαρτί των πρόωρων εκλογών ή του δημοψηφίσματος. 
Οι δημοσκοπήσεις με βάση τις οποίες είναι σαφές ότι κινούνται ο Πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του (όπως άλλωστε και οι προηγούμενοι) δείχνουν ότι έχει έρεισμα η στρατηγική που ακολουθείται. Το ερώτημα που υπάρχει είναι αν αυτό θα συνεχιστεί και όταν φτάσει η στιγμή που η κυβέρνηση θα εξαναγκαστεί να λάβει και αυτή μέτρα. Τότε δηλαδή που θα τελειώσουν τα ψέματα. Εχω την απάντηση, αλλά δεν είναι του παρόντος.