Μια βραδιά αφιερωμένη στη Γαλλία του Κουν

Αφετηρία η Κωνσταντινούπολη. Ενδιάμεσος σταθμός το Παρίσι. Τελικός προορισμός η Αθήνα. Αυτή ήταν η διαδρομή ζωής που ακολούθησε ο Κάρολος Κουν. Το Παρίσι, ωστόσο, παρότι είναι η πόλη όπου έζησε το μικρότερο διάστημα (1928-1929) τον σημάδεψε περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη. Σε αυτή την ιδιαίτερη σχέση που ανέπτυξε ο έλληνας σκηνοθέτης ήταν αφιερωμένη η βραδιά που διοργάνωσε το Θέατρο Τέχνης σε συνεργασία με το Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδας την περασμένη Δευτέρα. Και σε αυτή τη σχέση που τον επηρέασε αισθητικά και καλλιτεχνικά με όχημα το γαλλικό θέατρο, προσπάθησε να ρίξει φως η θεατρολόγος Δηώ Καγγελάρη. «Από τότε που βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη επικοινωνούσε με μια φίλη που είχε στο Παρίσι. Αυτή μάλιστα ήταν ο άνθρωπος που τον πήγε σε παραστάσεις του Μπατί, του Ζουβέ, του Πιτοέφ και του Ντιλά (τους «Ορνιθες» του τελευταίου παρακολούθησε το 1928).

Μπέκετ και Ιονέσκο την ίδια περίοδο γράφουν στα γαλλικά. Ο Κάρολος Κουν τους θεωρεί σύγχρονους τραγικούς. Σε απόσπασμα από επιστολή του Ιονέσκο προς τον σκηνοθέτη με αφορμή την επίσκεψή του στο Θέατρο Τέχνης το 1963, η Ρένη Πιττακή δίνει έμφαση στο σχόλιο του ρουμάνου θεατρικού συγγραφέα: «Βλέποντας το έργο “Ο βασιλιάς πεθαίνει” πρέπει να παραδεχθώ ότι η σκηνοθεσία είναι ακριβής και ξεκάθαρη. Και η παράσταση τουλάχιστον εφάμιλλη με αυτή στο Παρίσι».

ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΑΝΑΛΟΓΙΟ. Το δεύτερο μέρος της εκδήλωσης στο Υπόγειο της οδού Πεσμαζόγλου ήταν αφιερωμένο στο πάθος. Στο συναίσθημα που επικρατεί της λογικής. Ετσι τουλάχιστον το όρισαν απόφοιτοι και φοιτητές της δραματικής σχολής του Θεάτρου Τέχνης, καθώς και καλλιτέχνες που διάβασαν αποσπάσματα από έργα της γαλλικής δραματουργίας. Ανάμεσά τους, ο Χρήστος Λούλης που διάβασε απόσπασμα σε μορφή αναλογίου από τον «Πολύευκτο» του Κορνέιγ, η Μάνια Παπαδημητρίου με το «Πύραμος και Θίσβη» του Τεοφίλ ντε Βιό, η Κάτια Γέρου με τον «Κλήρο του μεσημεριού» του Πολ Κλοντέλ, η Ρένη Πιττακή με τις «Δούλες» του Ζαν Ζενέ και η Marie-Armelle Deguy που διάβασε στα γαλλικά τη «Φαίδρα» και τη «Βερενίκη» του Ρακίνα.