Η Ελλάδα διχάζει τους Γερμανούς

^«Η θάλασσα της Ευρώπης δεν είναι η Βόρεια Θάλασσα ή η Βαλτική. Είναι η Μεσόγειος. Αυτή είναι η μήτρα του πολιτισμού μας, της αντίληψής μας για την πολιτική, την κρατική υπόσταση. Η Μεσόγειος ήταν και είναι η πύλη της Ευρώπης για την Ανατολή και την Αφρική, με χώρες που μαγνητίζει η ΕΕ». Το απόσπασμα προέρχεται από το βιβλίο «Μέλλον στον Νότο» του Κλάους Λέγκεβι, διευθυντή του Ινστιτούτου Πολιτισμικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Εσση. Και αποδεικνύει τον ιδιαίτερο δεσμό που διατηρούν οι Γερμανοί από την εποχή του ρομαντισμού με τους λαούς της Μεσογείου και ειδικά τους Ελληνες.

Τα τελευταία πέντε χρόνια η σχέση αυτή έχει περάσει από πολλές διακυμάνσεις. Εχει δοκιμαστεί σαφώς από την οικονομική κρίση και την επιβολή της πολιτικής της λιτότητας, από τα κλισέ που διακινούνται εκατέρωθεν αλλά και από την κάλυψη των μέσων ενημέρωσης. Σε αυτό το πλαίσιο, η «Μπιλντ» έχει διαδραματίσει έναν από τους πιο αποφασιστικούς ρόλους. Τη δική του συμβολή είχε και το περιοδικό «Φόκους» με το περίφημο εξώφυλλο στο οποίο εικονιζόταν η Αφροδίτη της Μήλου να ζητιανεύει. Το κλισέ περί τεμπέληδων Ελλήνων έκανε καριέρα χάρις και στην καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ, η οποία σε μια διολίσθηση λαϊκισμού τον Μάιο του 2011 είχε δηλώσει ότι «δεν μπορούμε να έχουμε ένα νόμισμα και ο ένας να κάνει πολλές διακοπές και ο άλλος πολύ λίγες». Πολλά γερμανικά μέσα από τότε αποκατέστησαν την πραγματικότητα, παραθέτοντας τα στοιχεία του ΟΟΣΑ για τις ώρες που δουλεύουν ετησίως Γερμανοί, Ελληνες και λοιποί Ευρωπαίοι. Το κλισέ έχει αποδυναμωθεί, ενώ οι τόνοι έπεσαν με τη σταδιακή εξαφάνιση της Ελλάδας από τα πρωτοσέλιδα του διεθνούς Τύπου τα τελευταία δύο χρόνια.

e-Δημοσκοπήσεις. Με τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου, τον σχηματισμό κυβέρνησης με τους ΑΝΕΛ, την αμφισβήτηση της συμφωνίας και την ολική επαναφορά του Grexit, το «ελληνικό ζήτημα» επέστρεψε στα περίπτερα και στις ηλεκτρονικές σελίδες των μέσων ενημέρωσης. Μαζί του επέστρεψαν και οι ηλεκτρονικές δημοσκοπήσεις. Εγκυρες δεν είναι ασφαλώς. Αλλά αποτυπώνουν ένα κλίμα. Και αυτό το κλίμα λέει ότι η γερμανική κοινή γνώμη εμφανίζεται διχασμένη. Στο ερώτημα «να μείνει ή να βγει η Ελλάδα από το ευρώ» που έθεσε το τηλεοπτικό δίκτυο ARD, το 51% τάχθηκε υπέρ της παραμονής και το 41% κατά. Πρόκειται για μια διχοτόμηση, κυρίως ιδεολογική. Οι σταθερά συντηρητικοί βλέπουν την εγκατάλειψη του μάρκου ως μια θυσία, η οποία θα έπρεπε να αντισταθμιστεί με ένα ισχυρό νόμισμα ενός ισχυρού κλαμπ – επομένως χωρίς τη συμμετοχή των αδύναμων οικονομιών της Ευρώπης. Υπάρχει όμως και ένα τμήμα που ήταν και παραμένουν σταθερά αντίθετοι με τη στρατηγική Μέρκελ – Σόιμπλε και πιστεύουν πως κάθε στρατηγική υποχώρησή τους έναντι της ελληνικής κυβέρνησης είναι κέρδος για όλη την Ευρώπη.

Αγκάθι οι ΑΝΕΛ. Μία από τις πηγές του νέου κύματος δυσπιστίας είναι η συνεργασία με τους ΑΝΕΛ. «Θεωρώ τον κυβερνητικό συνασπισμό με τους ΑΝΕΛ μεγάλο πρόβλημα, διότι το κόμμα αυτό δεν εκπροσωπεί μετά βεβαιότητος αριστερές ιδέες, αλλά είναι ένα ξενοφοβικό, λαϊκίστικο δεξιό κόμμα. Ο πρόεδρός του αναλαμβάνοντας το υπουργείο Αμυνας αναζητά εναλλακτικές στη συμμετοχή της Ελλάδας στην ευρωπαϊκή οικογένεια στην κατεύθυνση της Ρωσίας και αυτό το θεωρώ εξόχως προβληματικό» αναφέρει μιλώντας στα «ΝΕΑ» ο Κλάους Λέγκεβι. Μια άλλη, εδράζεται στην αίσθηση ότι η ρίζα του κακού βρίσκεται στη συντήρηση του πελατειακού κράτους και στην ανοχή της διαφθοράς από τις πολιτικές ελίτ. Οπως επισημαίνει ο γερμανός διανοούμενος: «Στην Ελλάδα το μέτωπο αντιπαράθεσης είναι ανάμεσα στην πλειοψηφία του ελληνικού λαού που έχει υποστεί τις συνέπειες της κρίσης με την ελληνική ολιγαρχία που επί δεκαετίες έκανε ελάχιστα για την εξέλιξη της χώρας». Είναι μια κριτική που μοιράζεται μεγάλο μέρος και της ελληνικής κοινής γνώμης.