[Κραυγές και ψίθυροι] Η πορνογραφία του τρόμου

Σήμερα, κάτι άλλο! Από τα ξενύχτια στο Eurogroup, τις παραλίγο συμφωνίες, τα extend και τα amend, τη σημειολογία των λέξεων, τις πλατείες που ήταν γεμάτες… Βεβαίως και όλα αυτά είναι πολύ σημαντικά και όχι μόνο για εμάς τους Ελληνες. Ομως μπορεί η τρόικα να φαίνεται ότι πεθαίνει – τουλάχιστον κατ’ όνομα – αλλά και ο κόσμος ολόκληρος δεν αισθάνεται πολύ καλά τελευταία. Μέσα στην κρίσιμη μετεκλογική αναμπουμπούλα, το βίντεο ίσως να πέρασε σε δεύτερο πλάνο, ωστόσο ένας άνθρωπος (ο ιορδανός πιλότος) μέσα σε σιδερένιο κλουβί που καίγεται ζωντανός δεν είναι μόνο ντροπή ή πλήγμα για τον πολιτισμό μας. Είναι απλά η αρχή του τέλους του. Και όχι γιατί οι τζιχαντιστές το έκαναν, το μαγνητοσκόπησαν και μας το έδειξαν. Αλλά γιατί εμείς το βλέπουμε. Εστω και με μια κλεφτή ματιά, μια τσόντα στο τοπίο της πραγματικότητας. Αρκετή όμως για να πυροδοτήσει τη φαντασία και να δημιουργήσει φαντασιώσεις. Αυτό γίνεται από τότε που άρχισε η αποτρόπαιη ιστορία με τους αποκεφαλισμούς. Αναπτύσσεται σιγά σιγά η πορνογραφία του τρόμου.

Θα αναφέρω ένα παράδειγμα. Η βουλευτής του Ποταμιού Κατερίνα Μάρκου είπε στην ομιλία της στη Βουλή αναφερόμενη στην εξαγγελία της κυβέρνησης για παροχή δωρεάν ρεύματος σε 300.000 νοικοκυριά: «Αυτό που θέλω να πω είναι ότι, δυστυχώς, όσο περισσότερους δωρεάν ηλεκτροδοτήσουμε σήμερα, τόσο περισσότεροι θα είναι αυτοί που θα το έχουν ανάγκη αύριο». Το βίντεο με το συγκεκριμένο απόσπασμα από την ομιλία της κυκλοφόρησε ευρέως στο Διαδίκτυο. Και σε ένα από τα σχόλια διάβασα: «Αυτήν πρέπει να τη ρίξεις σε έναν λάκκο με τζιχαντιστές». Διεκδικώ την αισιοδοξία να αμφιβάλλω ότι αυτός που το έγραψε θα μπορούσε και να το κάνει. Η εξοικείωση όμως με την εικόνα απελευθερώνει τη γλώσσα. Και αυτό πιθανόν να κάνει καλό στο σεξ. Οχι όμως όταν μιλάμε για την αποδοχή και τη διαχείριση του τρόμου. Το αντίθετο! Σε μεταβάλλει σε τζάνκι της τρομολαγνείας.

Κατά τον Μαρκ Τουέιν, η διαφορά μεταξύ ερωτισμού και πορνογραφίας έγκειται στον φωτισμό. Γι’ αυτό είναι καλύτερα κάποια πράγματα να μένουν στη σκιά. Ή, ακόμη καλύτερα, στο απόλυτο σκοτάδι.