[Θεωρείο] Μάστορες στο τάβλι

«Πρέπει να βρεθεί ένα πλαίσιο που θα επιτρέψει σε όλες τις πλευρές να σώσουν τα προσχήματα. Είναι ο στόχος της διαπραγμάτευσης του Eurogroup. Θα χρειαστεί μεγάλη πολιτική επιτηδειότητα». Η εκτίμηση που καταγράφεται στη «Μοντ» ανήκει σε ευρωπαίο αξιωματούχο. Και δείχνει ότι ένα μέρος του παιχνιδιού που ξεκινάει απόψε στο Eurogroup δεν θα παιχθεί στο πεδίο της οικονομίας, αλλά της πολιτικής. Η Αθήνα, εξηγούσε ο ίδιος, είναι δύσκολο να δεχθεί ένα πρόγραμμα με μια τρόικα πάνω από το κεφάλι της. Οι εταίροι, από την πλευρά τους, είναι δύσκολο να παραδεχθούν ότι το Μνημόνιο απέτυχε – και γίνεται ακόμη πιο δύσκολο για εκείνους που επικύρωσαν τη συμφωνία στα Κοινοβούλιά τους, όπως είναι η Γερμανία και η Φινλανδία. Και για χώρες που μπήκαν σε πρόγραμμα, όπως η Πορτογαλία, είναι απίθανο να δεχθούν ότι η Ελλάδα θα τύχει ευνοϊκής μεταχείρισης όταν οι ίδιες ήπιαν το πικρό ποτήρι ώς το τέλος.

Η πολιτική καλείται να βρει τη λύση σε ένα παιχνίδι που κάποιοι αναλυτές παρομοιάζουν με μια παρτίδα τάβλι – είναι δηλαδή υψηλού ρίσκου και το αποτέλεσμα αβέβαιο. Μόνο που τα νούμερα εδώ είναι από καιρό γνωστά ή αποκαλύπτονται λίγο προτού πέσει η μεγάλη ζαριά. Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν οι αριθμοί που περιγράφουν αυτό που ορίζεται ως ανθρωπιστική κρίση – το 27% της ανεργίας, ας πούμε. Στη δεύτερη ανήκει η ποσοτικοποίηση της αποδοχής του Μνημονίου από την κυβέρνηση που, τουλάχιστον σύμφωνα με τον υπουργό Οικονομικών, αγγίζει το 70% και ανοίγει ένα παράθυρο στην κατά Βενιζέλο επιθετική υποχώρηση.

Το ζάρι γυρίζει, αν και οι αριθμοί είναι πάνω στο τραπέζι. Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι στο τάβλι δεν προβλέπεται η ισοπαλία – το αποτέλεσμα, δηλαδή, που θεωρητικά θα επιθυμούσαν και οι δύο πλευρές -, ενώ αν χάσει η Αθήνα δεν χάνει απλώς μια παρτίδα αλλά χάνει τα πάντα. Εδώ μάλλον κολλάει η πολιτική επιτηδειότητα που έλεγε ο ευρωπαίος αξιωματούχος στη γαλλική εφημερίδα. Ή, όπως θα το έλεγαν οι εγχώριοι ταβλαδόροι, εδώ χρειάζεται ο μάστορας στο τάβλι.