Δρόμος στρωμένος με υποψήφιους αρχηγούς

^«Πολλοί ενδιαφερόμενοι για κάτι μικρό». Το είπε προχθές ο Βαγγέλης Βενιζέλος σχολιάζοντας το ενδιαφέρον των ΜΜΕ. Θα μπορούσε να είναι και ο σύντομος ορισμός του μετεκλογικού ΠΑΣΟΚ – όπου ο αριθμός των επίδοξων διαδόχων είναι μάλλον δυσανάλογος προς την κληρονομιά του 4,7%.

Η δελφινολογία έχει ξεκινήσει από την εκλογική βραδιά, όταν ο Βενιζέλος ανακοίνωσε ότι το ΠΑΣΟΚ οδεύει σε συνέδριο «με όλα τα θέματα ανοικτά». Το ίδιο και οι έντονες παρασκηνιακές διεργασίες. Εχουν άλλωστε κινητοποιηθεί ακόμη και όσοι οικειοθελώς επέλεξαν τον αναχωρητισμό από την πολιτική. Οπως παραδέχεται γνωστό στέλεχος, «υπάρχει κινητικότητα στον χώρο».

Ο Βενιζέλος αφήνει να εννοηθεί ότι δεν θα θέσει εκ νέου υποψηφιότητα. Σύμφωνα όμως με ανθρώπους από το περιβάλλον του δεν επιθυμεί να επισπεύσει τη διεξαγωγή της κορυφαίας κομματικής διαδικασίας επειδή περιμένει ραγδαίες εξελίξεις στο πολιτικό σκηνικό το επόμενο χρονικό διάστημα. Γι’ αυτό και τοποθέτησε τον χρόνο διεξαγωγής του συνεδρίου τον Μάιο, «μετά το Πάσχα».

Τα ονόματα των πιθανών υποψήφιων προέδρων του Κινήματος όμως έχουν ήδη πέσει στο τραπέζι – ή μάλλον στα τραπέζια των κομματικών συναντήσεων. Τα προφανή είναι των δύο μοναδικών βουλευτών που εξέλεξε το κόμμα στη Β’ Αθηνών, της  Φώφης Γεννηματά και του Ανδρέα Λοβέρδου. Και οι δύο φαίνεται να συμφωνούν ότι η εκλογή του νέου προέδρου πρέπει να γίνει από τη βάση του κόμματος, όπως άλλωστε προβλέπει το Καταστατικό. Εύλογο, επειδή και οι δύο διατηρούν ακόμη – όπως απέδειξαν οι πρόσφατες κάλπες – μηχανισμούς στη βάση. Μόνο που το ποίμνιο του Κινήματος έχει μειωθεί. Ενδεικτικό αυτού είναι ότι το 2009 τον Λοβέρδο, που εξελέγη πρώτος, είχαν σταυρώσει 120.041 ψηφοφόροι. Την προηγούμενη Κυριακή συγκέντρωσε μόλις 17.103 σταυρούς, ενώ η πρώτη Γεννηματά 21.684.

Υπάρχουν όμως και στελέχη που πιστεύουν ότι το κόμμα πρέπει να κάνει βουτιά στην επετηρίδα και να αναζητήσει τον «Τσίπρα της Κεντροαριστεράς» – ένα φρέσκο δηλαδή πρόσωπο από τη νεότερη γενιά. Οπως το θέτει στέλεχος της γενιάς του Πολυτεχνείου, «αν είναι να μείνουμε στην παλιά γενιά δεν υπάρχει καλύτερη λύση από τον Βενιζέλο». Για τον ίδιο «το θέμα είναι να πάμε σε ένα “καινούργιο” κόμμα. Η συνολική ανανέωση επιβάλλει να πάμε στη νέα γενιά».

ΟΙ ΝΕΑΡΟΙ ΔΕΛΦΙΝΟΙ. Αν το κριτήριο είναι η ηλικία, η προσφορά είναι δεδομένη: από τη μία είναι ο γραμματέας του ΠΑΣΟΚ και ευρωβουλευτής Νίκος Ανδρουλάκης και από την άλλη ο Κυριάκος Πιερρακάκης. Είναι κοινό μυστικό ότι ο 36χρονος Ανδρουλάκης, εξαιτίας και του κομματικού του αξιώματος, ελέγχει σε μεγάλο βαθμό ένα μέρος του εναπομείναντος πασοκικού μηχανισμού. Τον κατά τέσσερα χρόνια μικρότερό του Πιερρακάκη, από την άλλη, φαίνεται να «ψηφίζουν» οι σαραντάρηδες της Ελιάς. Σύμφωνα με τους παροικούντες τη Χαριλάου Τρικούπη ένας «νέος» που δεν κρύβει το ενδιαφέρον του για την προεδρία είναι ο λίγο μεγαλύτερος των δύο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος. Ηδη οι πιθανοί δελφίνοι λοιπόν φθάνουν τους πέντε. Οπως προβλέπει όμως προβεβλημένο στέλεχος, «θα υπάρξουν και άλλοι».

Αν τηρηθούν τα χρονοδιαγράμματα, τα ζητήματα που είναι ανοιχτά στην κομματική ατζέντα μέχρι τον Μάιο είναι πολλά. Από τη φυσιογνωμία του αρχηγού και το στίγμα του «νέου» κόμματος μέχρι τα διαδικαστικά του συνεδρίου, αν δηλαδή θα είναι τακτικό ή έκτακτο. Ως προς το ιδεολογικό τους στίγμα, ωστόσο, φαίνεται οι περισσότεροι να συμφωνούν: ανήκομεν εις την Κεντροαριστερά.

Ακούγεται αυτονόητο αλλά δεν είναι, αφού κάποια στελέχη διαπιστώνουν κίνδυνο για «συριζοποίηση του ΠΑΣΟΚ». Οι αιχμές φαίνεται ότι κατευθύνονται κυρίως προς όσους υποστηρίζουν μια υποψηφιότητα της Φώφης Γεννηματά. Και προέρχονται από εκείνους που αισθάνονται από τώρα την ανάγκη να διαφοροποιηθούν από αυτήν ιδεολογικά. «Οι εκσυγχρονιστές δεν νιώθουν ότι θα μπορούσε να πείσει τον κόσμο» σημειώνει ένας από αυτούς. Αναγνωρίζει πάντως ότι η Γεννηματά βρίσκει απήχηση σε αυτό που αποκαλούν «συναισθηματισμό του ΠΑΣΟΚ» και άρα «θα μπορούσε να βοηθήσει να επαναπατριστούν όσοι ψήφισαν τον Παπανδρέου».

Προειδοποιητικά πυρά συναντά και ο έτερος προαλειφόμενος ως διεκδικητής, ο Ανδρέας Λοβέρδος. Δεν είναι λίγοι αυτοί που δεν κουράζονται να υπενθυμίζουν ότι ο Λοβέρδος έφυγε από το κόμμα και ξαναγύρισε. Αυτή η κατηγορία φαίνεται ότι θα είναι και η βασική γραμμή ενάντια σε μια πιθανή υποψηφιότητά του.

Για ορισμένους πάντως «το συνέδριο πρέπει να είναι ένα κάλεσμα προς όλους. Τα στελέχη και τους ψηφοφόρους που έφυγαν προς τη ΔΗΜΑΡ, Το Ποτάμι, το κόμμα Παπανδρέου αλλά και τα στελέχη που βρίσκονται στα σπίτια τους». Αυτό υποστηρίζουν και κάποιοι από τους υποψηφίους. «Φυσικά», προσθέτουν, «από το προσκλητήριο εξαιρείται ο ίδιος ο Γιώργος Παπανδρέου». Βέβαια κάποια από τα πιο προβεβλημένα στελέχη που ακολούθησαν τον πρώην πρωθυπουργό δηλώνουν προς το παρόν ότι δεν έχουν καμία πρόθεση να επιστρέψουν.

Σε κάθε περίπτωση, η προσδοκία είναι ότι στο τέλος ο αριθμός των υποψηφίων δεν θα είναι σε ηχηρή αναντιστοιχία με τον αριθμό των εκλεκτόρων. Οπως το λέει αισιόδοξο στέλεχος, «είμαστε ένας χώρος πολύ μεγαλύτερος των εκλογικών και δημοσκοπικών μας ποσοστών». Θα είναι κάτι που θα φανεί αν τελικώς η εκλογή γίνει από τη βάση.