Οι δικαστές περιμένουν τα πρώτα δείγματα γραφής

Τους τελευταίους μήνες οι σχέσεις εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας είχαν βρεθεί πολλές φορές στο  «σημείο μηδέν». Αιτία πολέμου ήταν η άρνηση της προηγούμενης κυβέρνησης να εφαρμόσει δικαστικές αποφάσεις, που είχαν μάλιστα τη σφραγίδα Ανώτατων Δικαστηρίων (Συμβούλιο της Επικρατείας, Μισθοδικείο), γεγονός που όπως κατ’ επανάληψη είχαν επισημάνει οι εκπρόσωποι όλων των Δικαστικών Ενώσεων της χώρας ισοδυναμούσε με παράκαμψη της συνταγματικά κατοχυρωμένης ανεξαρτησίας τους.

«Δεν είναι μόνο η στάση των μέχρι πρότινος κυβερνώντων για το θέμα των αναδρομικών μας, που θα τα πάρουμε και κουρεμένα κατά το ήμισυ και σε βάθος χρόνου, είναι η συνταγματική απαξίωση απέναντι σε μία ισότιμη και ισόκυρη εξουσία» λένε δικαστικοί λειτουργοί,  περιμένοντας τα πρώτα δείγματα γραφής από τη νέα κυβέρνηση, καθώς η θεσμική αποκατάστασή τους είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ουσία της άσκησης των καθηκόντων τους.

Η ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ. Κατά κοινή ομολογία, ωστόσο, η 20ετής λειτουργία της Εθνικής Σχολής Δικαστών έχει παίξει σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση των δικαστών της νέας γενιάς. Οι λειτουργοί της Θέμιδος αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνίας. Και αυτό ήταν κάτι που είχε καταγραφεί με τις  αποφάσεις που είχαν εκδώσει και πριν από την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ για σειρά σοβαρών υποθέσεων με κοινωνικό αντίκτυπο, όπως για τις απολυμένες καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών, αναδρομικά ενστόλων και δικαστών.  

Οι δικαστές βέβαια, ακριβώς λόγω του ιδιαίτερου θεσμικού ρόλου τους, αποφεύγουν ανοιχτά να συζητούν για τις αλλαγές που περιμένουν από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Για όλους εξάλλου – ανεξάρτητα από την κομματική ταυτότητα που κουβαλά ο καθένας -, εκείνα που προέχουν είναι η ενίσχυση της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης, ο σεβασμός των αποφάσεων από τους διοικούντες και η ταχύτερη απονομή της Δικαιοσύνης για να βρίσκει εγκαίρως ο πολίτης το δίκιο του.

Και ως προς αυτές τις κατευθύνσεις είναι αλήθεια, όπως λένε σε  πηγαδάκια, ότι περιμένουν από τη νέα κυβέρνηση περισσότερα σε σχέση με την προηγούμενη, με δεδομένο μάλιστα ότι η ικανοποίηση των θεσμικών αιτημάτων τους δεν συνοδεύεται από δημοσιονομικό κόστος.