Ηξεις αφήξεις για το θέμα της Προεδρίας

Το να μη λες τίποτα, ειδικά όταν μιλάς, είναι η μισή τέχνη της διπλωματίας. Αν υπάρχει μια τέχνη που γνωρίζει καλά ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, αυτή είναι της διπλωματίας. Η δήλωσή του έξω από το Μέγαρο Μαξίμου λίγο μετά τη συνάντησή του με τον Πρωθυπουργό το βράδυ της Δευτέρας ήταν αρκετά ασαφής ώστε να αφήσει όλα τα ενδεχόμενα ανοικτά. Ποιος ξέρει… Μπορεί όσα έχει κάνει μέχρι σήμερα ο «μετριοπαθής» κατά το πρόσφατο σχόλιο της «FAZ» έλληνας επίτροπος να ήταν απλώς μια πρόβα για όσα περιμένει από την επομένη των εκλογών κι έπειτα.

Και αυτό διότι οι αβραμοπουλικοί χρησμοί δεν είναι ποτέ τυχαίοι. Δύο ήταν τα μηνύματα που εξέπεμψε ο Δ. Αβραμόπουλος εξερχόμενος από τη συνάντηση με τον Αντώνη Σαμαρά. Το πρώτο ήταν ότι εύχεται καλή επιτυχία στη ΝΔ, αν και διευκρίνισε ότι ως επίτροπος (παρότι νεοδημοκράτης) δεν μπορεί να εμπλακεί στον προεκλογικό αγώνα. Το δεύτερο ήταν ότι δεν σχολιάζει φήμες. Και αυτές δεν είναι άλλες από τις πληροφορίες που τον θέλουν να είναι το πρόσωπο που θα προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ για τη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας εφόσον αναδειχθεί πρώτο κόμμα. «Δεν ετέθη ζήτημα», σχολίασε ερωτηθείς σχετικά ο Αβραμόπουλος. Αλλά επειδή ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες, φρόντισε να μη δηλώσει ότι «δεν τίθεται τέτοιο θέμα».

Ο ίδιος υποστηρίζει ότι δεν σχολιάζει φήμες. Η πραγματικότητα, όμως, είναι ότι αν ήθελε θα μπορούσε να είχε κλείσει το θέμα με μια φράση. Ομως αν δεν θεωρεί απαραίτητο να κάνει δήλωση στήριξης του κόμματός του με το πρόσχημα της ιδιότητας του επιτρόπου, γιατί να θεωρεί απαραίτητο τον τερματισμό της φημολογίας; Σύμφωνα με μια γραμμή πληροφόρησης, εξάλλου, ο Αβραμόπουλος δεν ήρθε τη Δευτέρα κυρίως για να δει τον Αντώνη Σαμαρά αλλά για να χαιρετήσει τον γιο του, που επιστρέφει στις σπουδές του στη Βοστώνη. Και φυσικά για να ευχηθεί καλή επιτυχία στον Πρωθυπουργό, αφού δεν είχε καταφέρει να τον δει τη φορά που βρέθηκε στην Αθήνα.

Οι φήμες για τη συνάντησή του με τον Πρωθυπουργό οργιάζουν. Σύμφωνα με αυτές, ο Αντ. Σαμαράς επεδίωξε να τον δει για να του ζητήσει να κλείσει το θέμα της φημολογούμενης υποψηφιότητάς του με τον ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά όποιος γνωρίζει τον Αβραμόπουλο ξέρει πόσο μικρές είναι οι πιθανότητες να μπει σε συζήτηση ή διαπραγμάτευση για ένα ζήτημα που τον αφορά προσωπικά. Εξάλλου, αν η ΝΔ τερματίσει ως δεύτερο κόμμα, δεν είναι αυτή που αποφασίζει για το ποιος θα είναι υποψήφιος Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Την ίδια ώρα, ο ίδιος όχι μόνο δεν έκρυψε ποτέ τις γέφυρες που είχε ρίξει στον Αλέξη Τσίπρα, ήδη από το 2012, όταν βρισκόταν στη θέση του υπουργού Εξωτερικών, αλλά τις υποστήριζε πάντα ομνύοντας στο όνομα της «εθνικής συνεννόησης» και της θεσμικής του υποχρέωσης να ενημερώνει την αντιπολίτευση. Αλλά ούτε και ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έκανε προσπάθεια να κρύψει τη συμπάθειά του προς τον υπουργό Εξωτερικών και μετέπειτα υπουργό Αμυνας. Η πανηγυρική ανάβαση του κλιμακίου του ΣΥΡΙΖΑ υπό τον Αλ. Τσίπρα στο Πεντάγωνο λίγες ημέρες πριν ο Αβραμόπουλος το εγκαταλείψει για να μετακομίσει στις Βρυξέλλες και το κοντράστ της αναλυτικής ενημέρωσης που επεφύλασσε στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης ο υπουργός Αμυνας – την ώρα που ο Πρωθυπουργός αρνούνταν να τον συναντήσει – ήταν βούτυρο στο ψωμί του ΣΥΡΙΖΑ.

Αφορμή για την αναζωπύρωση των σεναρίων που θέλουν τον Δ. Αβραμόπουλο να είναι επιλογή της Κουμουνδούρου για την Προεδρία της Δημοκρατίας ώστε να εξασφαλιστούν και οι ψήφοι του γαλάζιου στρατοπέδου ήταν η παρέμβασή του στο Κολέγιο των Επιτρόπων υπέρ της χαλάρωσης του Συμφώνου Σταθερότητας και για τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου. Οπως ήταν αναμενόμενο, ο ΣΥΡΙΖΑ τις έκανε σημαία. Ο ίδιος όχι μόνο δεν μετανιώνει γι’ αυτές, αλλά υποστηρίζει ότι είναι λογικό ο έλληνας επίτροπος να τοποθετείται, πόσω μάλλον όταν το θέμα αφορά και τη χώρα του. Εξάλλου, και η ΝΔ θα μπορούσε να κάνει σημαία τη δήλωση. Ομως δεν το έκανε. Ισως αυτό να είναι ενδεικτικό της δυσπιστίας του Μεγάρου Μαξίμου στις πραγματικές προθέσεις του αντιπροέδρου της ΝΔ.

Γι’ αυτό και ο ίδιος φρόντισε να υπενθυμίσει στον δευτεριάτικο χρησμό του ότι η χαλάρωση του Συμφώνου Σταθερότητας αποτελεί αίτημα των κυβερνήσεων του Νότου εδώ και καιρό, καθώς «και της ελληνικής κυβέρνησης στην περίοδο που προηγήθηκε και η οποία έχει δώσει τον δικό της αγώνα».

Η ΚΑΥΤΗ ΠΑΤΑΤΑ. Η αλήθεια είναι ότι ο Δ. Αβραμόπουλος δεν θα μελαγχολούσε καθόλου αν χρειαζόταν να αφήσει το Μπερλεμόντ των Βρυξελλών για το Προεδρικό Μέγαρο της Ηρώδου Αττικού. Πόσω μάλλον τώρα που οι τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι έχουν αναδείξει το θέμα των τζιχαντιστών στην καυτή πατάτα του χαρτοφυλακίου του που αφορά και την αντιμετώπιση της εσωτερικής τρομοκρατίας. Η μετακίνησή του από τις Βρυξέλλες θα βόλευε και τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος θα είχε την χρυσή ευκαιρία να τοποθετήσει επίτροπο της επιλογής του.

Αλλά όλα αυτά μένει να φανούν την επαύριον των εκλογών. Αυτό ήταν το τελευταίο σκέλος της δήλωσης Αβραμόπουλου. Δεν αποφασίζει η Κομισιόν για το Σύμφωνο Σταθερότητας. Οπως το έθεσε, «η τελική απόφαση για τη χαλάρωση του Συμφώνου Σταθερότητας θα ληφθεί στη Σύνοδο Κορυφής». Με απλά λόγια, η προσπάθεια θα αφορά την κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό που θα κληθεί να εκπροσωπήσει τη χώρα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Και δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι αυτός θα είναι ο Αντώνης Σαμαράς.