[Εναλλακτικά] ΚΚΕ – ΣΥΡΙΖΑ: μονομαχία στα αριστερά

Πόσο απέχει η Ομόνοια από το Σύνταγμα; Λιγότερο σίγουρα απ’ όσο απέχει ο ΣΥΡΙΖΑ από το ΚΚΕ. Οι χθεσινές κεντρικές προεκλογικές συγκεντρώσεις των δύο κομμάτων της Αριστεράς εγκιβώτιζαν πολλαπλά μηνύματα. Ο καβγάς για το ποιος θα πάρει ποια πλατεία ήταν απλώς και μόνο ο κρότος μιας μάχης που ξεκινάει από το 1968, την 12η πλατιά Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ και την τότε ιστορική διάσπαση – που είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία του ΚΚΕ εσωτερικού – και φθάνει έως τα πρόσφατα αρπάγματα της Κανέλλη με την Βαλαβάνη σε πάνελ για την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας. Ηταν όμως και ο τελευταίος σπασμός μιας τελετουργίας δεκαετιών που ήθελε πάντα το ΚΚΕ ηγεμονικό στον δρόμο και το ρεύμα του ευρωκομουνισμού διάσπαρτο και μεταμοντέρνο με τη μελαγχολία της γαλαρίας. Από το 2012, ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε ταμείο στον θυμό. Δανείστηκε το knowhow του πολύπειρου ΠΑΣΟΚ. Λαΐκισε αλλά και δικαίως εξέφρασε μια κοινωνική συμμαχία των νεόπτωχων και των επισφαλών νέων. Αν το Σύνταγμα των Αγανακτισμένων είχε τις δύο πλατείες, ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε όλη την κάτω. Κάτι αλλοπρόσαλλοι με τατουάζ μαιάνδρους την πάνω και το ΚΚΕ δεν πήρε τίποτε αφού προτιμούσε να σφυρίζει περπατώντας από την Βασιλίσσης Σοφίας με αυτοαναφορικές παρελάσεις.

Χθες ο ΣΥΡΙΖΑ κατέβηκε στην Ομόνοια με όλα τα μπαγκάζια του: το άρωμα κυβερνητισμού και αυτοδυναμίας, τις αντιφάσεις του, τον μικρομεγαλισμό των όψιμων υποστηρικτών του, την αγωνία των έμπειρων πιστών του που τον ακολουθούσαν και όταν ως Συνασπισμός δεν ήταν στη Βουλή. Το ΚΚΕ, πάλι, ανέβηκε στο Σύνταγμα. Εδώ δεν είχε αγανακτισμένους πια, μόνο οπαδούς που έφθασαν με την πίκρα του ανθρώπου που ενώ έχει προβλέψει παραμέτρους της κρίσης δεν καταφέρνει να καρπωθεί την αντίσταση σε αυτήν. Αυτοαναφορικό και αγοραφοβικό, το ΚΚΕ θα επιχειρήσει να συγκρατήσει τις όποιες διαρροές του στο μέγα ρεύμα της κυβερνώσας Αριστεράς. Απευθυνόμενος μαζικά, ο ΣΥΡΙΖΑ θα επιχειρήσει να πάρει μια γλυκιά ρεβάνς από το 1968, στο φόντο όμως των διαπραγματεύσεων που πιθανώς θα αναλάβει να κάνει με τους πιστωτές – αν βγει κυβέρνηση. Το ΚΚΕ θα πιεστεί να δώσει ψήφο ανοχής. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα πιεστεί να μη διολισθήσει συστημικά. Και οι δύο με τον φόβο της αυτοακύρωσής τους. Και με τη γνώση πως ανάμεσα στο Σύνταγμα και την Ομόνοια βρίσκεται η Πλατεία Κλαυθμώνος.