Σε αυτές τις εκλογές η πολιτική διαφήμιση αντανακλά τη σύγχυση και την αβεβαιότητα που έχει επικρατήσει. Ο ΣΥΡΙΖΑ, σε αντίθεση με τη ΝΔ, αποφεύγει στα δύο πρώτα σποτ να χρησιμοποιήσει την εικόνα του αρχηγού του, αλλά προτάσσει  τη λογική της ήπιας δύναμης και της «βελούδινης» επανάστασης (π.χ., «Φτάνει πια! Τώρα είναι ώρα για νέο ξεκίνημα», «Θέλω να ζήσω με αξιοπρέπεια»), αν και όλα αυτά είναι περισσότερο αόριστα και λιγότερο σαφή («Η ελπίδα έρχεται»). Η Νέα Δημοκρατία βασίζεται σε «κλασικούς» άξονες (π.χ., «Η ασφάλεια των Ελλήνων είναι αδιαπραγμάτευτη», «Ψηφίζουμε για να χτίσουμε» ή «Αυτό το ρίσκο δεν θα το πάρω»), προβάλλοντας ταυτόχρονα ένα ύφος και έναν λόγο ήπιο και πιο αισιόδοξο, με υφέρποντα φόβο για το αύριο, με πιο προσεγμένη αισθητική παρουσίαση. Και στις δύο περιπτώσεις λείπει το πάθος, η παρόρμηση και η ευρηματικότητα.
Ανάμεσα στους δύο προσπαθούν να τοποθετηθούν τα άλλα κόμματα, όπως οι ΑΝΕΛ με το «Αναγκαίο καλό», που όσο αυξάνεται η πόλωση θα νιώθουν όλο και μεγαλύτερη ασφυξία. Και αν τα κόμματα  αποφασίσουν να ρίξουν το βάρος στη διαφημιστική καμπάνια τις τελευταίες ημέρες των εκλογών, τότε ενδεχομένως κρίνουν ότι η πολιτική διαφήμιση σε αυτές τις εκλογές δεν έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, επειδή προφανώς χρησιμοποιήθηκαν άλλες επικοινωνιακές τακτικές και μέθοδοι, ιδίως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από