Οι Red Snapper σε μια «άφρο-φανκ οδύσσεια»

Από το 1993, όταν ιδρύθηκαν στο Λονδίνο, η μουσική τους δεν άργησε να δείξει στοιχεία που αργότερα θα συμπυκνώνονταν σε περιγραφές του στυλ «ένα acid jazz τρίο, διακεκριμένο για την πρωτοποριακή σύνθεση της ακουστικής και της ηλεκτρονικής υφής». Σύμφωνα με λιγότερο ακαδημαϊκές προσεγγίσεις, ωστόσο, οι Red Snapper ήξεραν απλώς να «γκρουβάρουν» με τρόπο που μόνο σε ένα καυτό ευρωπαϊκό κλαμπ της δεκαετίας του ’90 μπορούσε κανείς να συναντήσει. Χώρια που εκτός από τις εκθαμβωτικές συναυλίες, την ίδια αίσθηση εξέπεμπαν και οι δίσκοι τους. Συνδυάζοντας όντως την τζαζ ενορχήστρωση με τη σύγχρονη trip hop ή drum ‘n’ bass προσέγγιση, το «Prince Blimey» του 1996 ας πούμε έμοιαζε με σάουντρακ αστυνομικής καταδίωξης τη μια και γκανγκστερικής ανάπαυλας την άλλη. Το «Making Bones» με το ζουμερό μπάσο, τα πριμιτίβ κρουστά ή το περιστασιακό ραπάρισμα παρέδιδε μαθήματα αστικής χορογραφίας. Και παρότι φαινομενικά ούτε αυτά ούτε τα υπόλοιπα άλμπουμ τους το δικαιολογούσαν, κυκλοφορούσαν από μια μεγάλη στέγη της ηλεκτρονικής μουσικής: την εταιρεία Warp.

Πιο σίγουρο από την υπόθεση ότι εξαιτίας της οι Red Snapper συνεργάστηκαν με ονόματα όπως Prodigy, Ντέιβιντ Χολμς, Μπγιορκ ή Fugees, είναι το γεγονός ότι η μπάντα κάποια στιγμή κουράστηκε από την εμπορική κατεύθυνση της δισκογραφικής τους. Το 2003, έπειτα από ένα διάλειμμα, κυκλοφόρησε το τέταρτο ομώνυμο άλμπουμ της, στη Lo Recordings. Ακολούθησαν άλλα τρία σε παρόμοιο ύφος, μέχρι που πρόσφατα το γκρουπ σκέφτηκε κάτι διαφορετικό: το 2013 είχε υπογράψει ένα ψευδοσάουντρακ στην αποκατεστημένη από τον Μάρτιν Σκορσέζε εκδοχή της σενεγαλέζικης ταινίας «Touki-Bouki» (road movie που θεωρείται η πρώτη ανεξάρτητη αφρικανική παραγωγή) και αφού έδωσε μπόλικες συναυλίες παρουσιάζοντάς το, αποφάσισε να το οργανώσει σε άλμπουμ. Το «Hyena» κυκλοφόρησε πέρυσι γεμάτο με επικλήσεις στην ηλεκτρική περίοδο του Μάιλς Ντέιβις, ξεσηκωτικές κιθάρες, πληκτροφόρους πειραματισμούς αλλά και διακριτικώς καυστικά φωνητικά. Μια «άφρο-φανκ οδύσσεια» όπως χαρακτηρίστηκε, που λογικά, την Πέμπτη το βράδυ στο Gagarin και την Παρασκευή στο Principal Club Theatre στη Θεσσαλονίκη, και διάρκεια θα έχει, και πολλούς «συντρόφους».