Επιχείρηση Γαστρεντερίτιδα

Στην πιο κρίσιμη καμπή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, τον Απρίλιο του 1943, οι Βρετανοί επινόησαν μία επιχείρηση αποπροσανατολισμού των Γερμανών προκειμένου να τους πείσουν ότι επρόκειτο να εισβάλουν στη Σαρδηνία και στην Ελλάδα και όχι στη Σικελία, που ήταν ο πραγματικός τους στόχος. Η Επιχείρηση Κιμάς, όπως ήταν η κωδική ονομασία της, στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία και τρεις μήνες αργότερα οι Σύμμαχοι αποβιβάστηκαν στη Σικελία με τις μικρότερες δυνατές απώλειες.

Ο αποπροσανατολισμός αποτελεί σπουδαίο όπλο και σε καιρό ειρήνης και είναι ιδιαίτερα διαδεδομένος στο ποδόσφαιρο.

Η Επιχείρηση Γαστρεντερίτιδα, για παράδειγμα, η οποία ενεργοποιήθηκε τις προηγούμενες ημέρες από την Μπαρτσελόνα είχε στόχο τον αποπροσανατολισμό του Τύπου στη σύγκρουση του Λιονέλ Μέσι με τον προπονητή του Λουίς Ενρίκε. Κανείς δεν μπορεί να πει ότι στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία, βοήθησε ωστόσο στην προσωρινή εκτόνωση της κρίσης.

ΤΟ «ΛΑΘΟΣ» ΤΟΥ ΤΣΑΒΙ. Η Επιχείρηση Γαστρεντερίτιδα αποτελεί την ύστατη λύση στους κόλπους των Μπλαουγκράνα εδώ και πολλά χρόνια. Το ομολόγησε ο Τσάβι, λέγοντας, πριν δει το φως της δημοσιότητας η κόντρα του Μέσι με τον Ενρίκε, ότι «πίσω από μια γαστρεντερίτιδα πάντοτε κρύβεται κάτι άλλο». Στις δύσκολες στιγμές στο Καμπ Νου την είχε επικαλεστεί αρκετές φορές ο Ροναλντίνιο για να λουφάρει από προπονήσεις, το ίδιο πράττει τώρα και ο Μέσι για να πικάρει τον προπονητή του. Είναι μια μέθοδος που ουσιαστικά ευνοεί τον σύλλογο, ο οποίος αποφεύγει τις κατά μέτωπο συγκρούσεις.

Τις καλές εποχές της Μπαρτσελόνα, όταν ο Γκουαρντιόλα έμπαινε στο Ciutat Esportiva ρωτούσε τον Μέσι: «Είσαι χαρούμενος;». Αν η απάντηση ήταν καταφατική τότε αφοσιωνόταν σε κάτι άλλο. Αν ήταν αρνητική τότε ο σύλλογος είχε πρόβλημα που έπρεπε να λυθεί άμεσα. Ενας από τους ανθρώπους που καλούνταν να βοηθήσουν για να επανέλθει το χαμόγελο στα χείλη του Αργεντινού ήταν ο Πίντο. Δηλωνόταν αναπληρωματικός τερματοφύλακας αλλά ουσιαστικά ήταν ο άνθρωπος που στήριζε και βοηθούσε ψυχολογικά τον Μέσι.

Οσοι έχουν συνεργαστεί με τον Αργεντινό τον θεωρούν «δολοφόνο με αγγελικό πρόσωπο».

Καλώς ή κακώς, ο Μέσι αποτελεί από το 2008 τον ομφάλιο λώρο της Μπαρτσελόνα. Από εκεί ξεκινούν και εκεί τελειώνουν όλα τα καλά ή τα κακά της ομάδας.

Από τις 28 Μαΐου 2011, όταν η Μπαρτσελόνα χαρακτηρίστηκε η καλύτερη ομάδα όλων των εποχών μετά τη νίκη της επί της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ στο Γουέμπλεϊ (3-1), μέχρι το βράδυ της 4ης Ιανουαρίου 2015 και την ήττα από τη Σοσιεδάδ στο παγωμένο Σαν Σεμπαστιάν και τη σοβαρή κρίση που ξέσπασε στο εσωτερικό του συλλόγου, ημερολογιακά μεσολάβησαν 1.315 ημέρες. Ποδοσφαιρικά, μια άβυσσος.

Οπως χαρακτηριστικά είπε η παλιά δόξα της Μπάρτσα Χρίστο Στοΐτσκοφ, ο σύλλογος βρίσκεται στα χέρια του «δημοσίου υπαλλήλου» Ζόζεπ Μαρία Μπαρτομέου που είναι άσχετος από ποδόσφαιρο αλλά έπεσε ως αλεξιπτωτιστής όταν παραιτήθηκε ο δειλός προκάτοχός του Σάντρο Ροσέλ.

ΚΥΜΑ ΦΥΓΗΣ. Οι δύο τελευταίοι ηγέτες της Μπάρτσα συναγωνίζονται σε γκάφες τον Ζοάν Γκασπάρτ, που έχει μείνει στην ιστορία ως ένας από τους χειρότερους προέδρους του συλλόγου και αναγκάστηκε σε παραίτηση το 2003.

Η θρυαλλίδα που οδηγεί στην πυριτιδαποθήκη της κύριας αιτίας για τη σημερινή κατάσταση της Μπαρτσελόνα θεωρείται η μήνυση που υπέβαλε ο Ροσέλ εναντίον του προκατόχου του Ζοάν Λαπόρτα, τον οποίο κατηγόρησε για υπεξαίρεση πολλών εκατομμυρίων από το ταμείο της Μπάρτσα. Ο Ροσέλ δεν υπολόγισε ότι ο Λαπόρτα συνδεόταν με στενή φιλία με τον Γκουαρντιόλα, τον οποίο ανέδειξε ως προπονητή, αλλά και τον Γιόχαν Κρόιφ, στον οποίο είχε δώσει τον τίτλο του επίτιμου προέδρου.

Οι πρώτες γραμμές του αφηγήματος της πτώσης της αυτοκρατορίας των Μπλαουγκράνα είχαν γραφεί. Ο Κρόιφ έφυγε, ο Γκουαρντιόλα τον ακολούθησε. Το ίδιο έκαναν και οι στενοί φίλοι του Μέσι, ο φροντιστής Τσέμα Κορμπέγια και ο ψυχολόγος Μαρσέλο ντ’ Αντρέα. Ακολούθησαν οι επίσης φίλοι του Αργεντινού Πίντο και Φάμπρεγας.

Η ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗ. Το καλοκαίρι του 2013 ο Μέσι κατηγορείται για φοροδιαφυγή 4 εκατ. ευρώ. Η Μπάρτσα όχι μόνο τον άφησε απροστάτευτο και τώρα κινδυνεύει να καθήσει στο εδώλιο του κατηγορουμένου παρά τα 53 εκατ. ευρώ(!) που έχει πληρώσει μέχρι σήμερα, αλλά προβαίνει και στην απόκτηση του ανερχόμενου Βραζιλιάνου Νεϊμάρ Ζούνιορ ο οποίος, όπως αποκαλύπτεται λίγους μήνες αργότερα, αμείβεται καλύτερα από τον Μέσι.

Ο Αργεντινός αρχίζει τους εκβιασμούς για ανανέωση του συμβολαίου του, ενώ ταυτόχρονα η Μπάρτσα εμπλέκεται σε δικαστική διαμάχη όταν βλέπουν το φως της δημοσιότητας έγγραφα που αποδεικνύουν ότι η μεταγραφή του Νεϊμάρ κόστισε πολλά περισσότερα από τα 57 εκατ. ευρώ που υποστήριζαν οι Καταλανοί.

Ο Ροσέλ εγκαταλείπει το σκάφος ως άλλος καπετάνιος του «Κόστα Κονκόρντια» και ο «αλεξιπτωτιστής» Μπαρτομέου που γνωρίζει μόνο από μπάσκετ αποφασίζει να ξηλώσει από τις θέσεις τους όσους έχουν απομείνει από την εποχή Λαπόρτα.

Ο ΘΟΥΜΠΙΘΑΡΕΤΑ. Τελευταίο του θύμα ο Αντονι Θουμπιθαρέτα, ο οποίος τοποθετήθηκε στη θέση του αθλητικού διευθυντή από τον Ροσέλ το 2010. Στο διάστημα που μεσολάβησε ο Θούμπι σκόρπισε 442 εκατ. ευρώ σε μεταγραφές, οι οποίες στην πλειονότητά τους θεωρήθηκαν αποτυχημένες. Αποκορύφωμα αυτής της πολιτικής η περίπτωση Βερμάλεν που αποκτήθηκε φέτος από την Αρσεναλ αντί 19 εκατ. ευρώ και αποδείχθηκε στη συνέχεια ότι ήταν τραυματισμένος και μέχρι τώρα δεν έχει ακουμπήσει μπάλα.

Η δεύτερη απόλυση του Θούμπι (την πρώτη φορά είχε εκδιωχτεί το 1994 όταν, ως τερματοφύλακας των Μπλαουγκράνα, είχε θεωρηθεί υπεύθυνος για τη συντριβή με 4-0 από τη Μίλαν στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ στην Αθήνα) οφείλεται ωστόσο κατά κύριο λόγο στην πολιτική του παιδομαζώματος της Μασία που οδήγησε στην τιμωρία της Μπάρτσα από τη FIFA με έναν χρόνο αποκλεισμό από τις μεταγραφές.

Η προκήρυξη από τον Μπαρτομέου πρόωρων εκλογών στο τέλος της σεζόν, έναν χρόνο πριν από την προκαθορισμένη ημερομηνία, έχει δύο στόχους: πρώτον θέλει να προλάβει τα σχέδια του Λαπόρτα, ο οποίος θα πρόβαλλε ως βασικό του επιχείρημα την επιστροφή του Γκουαρντιόλα ως τεχνικού διευθυντή. Το συμβόλαιο του καταλανού προπονητή με την Μπάγερν λήγει το καλοκαίρι του 2016, οπότε ο Λαπόρτα χάνει τώρα αυτό το πλεονέκτημα. Δεύτερον, ο Μέσι έχει πιθανώς αποφασίσει να φύγει από το Καμπ Νου στο τέλος της σεζόν και ο Μπαρτομέου είτε θέλει να έχει νωπή εντολή ώστε να διαχειριστεί καλύτερα το θέμα είτε επιθυμεί να σκάσει η βόμβα στα χέρια του διαδόχου του.

Το δίδυμο της «συμφοράς»
Ροσέλ και Μπαρτομέου, οι δύο ηγέτες της Μπάρτσα, συναγωνίζονται σε γκάφες τον Ζοάν Γκασπάρτ που έχει μείνει στην ιστορία ως ένας από τους χειρότερους προέδρους του συλλόγου και αναγκάστηκε σε παραίτηση το 2003.