Οι κίνδυνοι από ένα χαλασμένο δόντι

Ο στοματικός και γναθοπροσωπικός χειρουργός Γεώργιος Βήλος απαντά ότι ένα χαλασμένο δόντι μπορεί να προκαλέσει απόστημα που θα εμφανιστεί αρχικά στο οστό της γνάθου και στη στοματική κοιλότητα.

Κατόπιν, όσο καθυστερεί η κατάλληλη θεραπεία κι ανάλογα με την άμυνα του κάθε οργανισμού, η φλεγμονή μπορεί να επεκταθεί σε γειτονικά ανατομικά διαστήματα και χώρους της στοματικής κοιλότητας, όπως ο τράχηλος, ο φάρυγγας (συμπεριλαμβανομένης της αμυγδαλής), καθώς και η κεφαλή (κρόταφος ή και οφθαλμικός κόγχος).

Σε ορισμένες περιπτώσεις και ιδίως σε ανοσοανεπαρκείς ή ανοσοκατεσταλμένους οργανισμούς (π.χ. διαβητικούς, νεφροπαθείς, καρκινοπαθείς, μεταμοσχευμένους, πάσχοντες από λοίμωξη HIV κ.ά.), η εξέλιξη μπορεί να είναι ταχύτατη, ιδιαίτερα θορυβώδης και ενίοτε απειλητική για τη ζωή (κυρίως επειδή οι λοιμώξεις της στοματικής κοιλότητας, της κεφαλής και του τραχήλου αναπτύσσονται γύρω από την ανώτερη αναπνευστική οδό και μπορούν να προκαλέσουν αναπνευστική απόφραξη, αλλά και επειδή η κατάσταση μπορεί να εκτραπεί προς γενικευμένο σοκ ή σήψη).

Συνηθίζεται σε περιπτώσεις οδοντογενών αποστημάτων να χορηγείται αντιβίωση με σκοπό την αναχαίτιση της εξέλιξης της φλεγμονής και την υποχώρηση των σημείων και συμπτωμάτων, αλλά πρέπει να τονιστεί ότι η κατάλληλη θεραπεία είναι χειρουργική και πρέπει να δοθεί με τη μορφή της ενδοδοντικής θεραπείας ή της εξαγωγής του υπαίτιου δοντιού, ενώ ο ρόλος των αντιβιοτικών είναι υποβοηθητικός.

Σε περιπτώσεις τραχηλοπροσωπικών οδοντογενών αποστημάτων επιβάλλεται η εισαγωγή του ασθενούς στο νοσοκομείο, ώστε να γίνει εσπευσμένα ο κατάλληλος κλινικοεργαστηριακός έλεγχος, να χορηγηθεί εμπειρική αντιβιοτική αγωγή ενδοφλεβίως και να υποβληθεί ο ασθενής σε χειρουργική θεραπεία (εξαγωγή δοντιού ή δοντιών, χειρουργικός καθαρισμός γνάθου, σχάση και παροχέτευση της αποστηματικής συλλογής με ενδοστοματική ή εξωστοματική προσπέλαση και λήψη υλικού για ταυτοποίηση των παθογόνων μικροοργανισμών και έλεγχο ευαισθησίας τους στα διάφορα αντιβιοτικά).

Αλλες πολύ σοβαρές επιπλοκές των οδοντογενών λοιμώξεων είναι η νεκρωτική περιτονίτιδα, η σηραγγώδης θρομβοφλεβίτιδα και η κατιούσα μεσοθωρακίτιδα (όλες έχουν ένα ποσοστό θνησιμότητας, ακόμα και στη σύγχρονη εποχή).