Η ευρωζώνη παραμένει ελκυστική

Ο υπουργός Οικονομικών της Λιθουανίας Ριμάντας Σάντζιους δεν είχε κανέναν λόγο να το κρύψει: «Πρέπει να παραδεχθώ» δήλωσε «ότι η υποστήριξη της κοινής γνώμης στο ευρώ οφείλεται και σε λόγους ασφαλείας». Για το Βίλνιους, επομένως, ο στόχος της εισόδου στην οικογένεια δεν είχε μόνο οικονομική αλλά και γεωπολιτική σημασία. Η Λιθουανία έγινε από χθες το 19ο μέλος της ευρωζώνης και για τον φόβο της Ρωσίας, όπως πριν από αυτήν και οι δύο άλλες χώρες της Βαλτικής, Λετονία και Εσθονία.

Η είσοδος της Λιθουανίας, μιας χώρας 3,5 εκατομμυρίων κατοίκων και 35 δισ. ευρώ Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος, δεν αλλάζει ασφαλώς τις ισορροπίες και τις προοπτικές της ζώνης του ευρώ. Δείχνει, ωστόσο, ότι παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν πολλά κράτη-μέλη της, η ευρωζώνη παραμένει ελκυστική. Αυτό εξηγεί γιατί Λιθουανία αποφάσισε να πληρώσει το αντίτιμο σε όρους οικονομικής σύγκλισης και να συνεχίσει να πληρώνει στο πλαίσιο του Συμφώνου Δημοσιονομικής Σταθερότητας. Το κυνήγι των παραμέτρων του Μάαστριχτ απέδωσε κάποιους καρπούς. Ο ρυθμός ανάπτυξης της λιθουανικής οικονομίας ήταν 3,4% το 2013, το 2014 έκλεισε στο 2,7% ενώ το 2015 αναμένεται να ανεβεί και πάλι στο 3,1%. Οι επιδόσεις αυτές έκαναν τον πρόεδρο της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι να απονείμει τα εύσημα στη Λιθουανία, δεδομένου μάλιστα ότι εξαιτίας της οικονομικής κρίσης η οικονομία της είχε συρρικνωθεί κατά 15% την τελευταία τετραετία.

Σήμερα, ωστόσο, το Βίλνιους μπορεί να κοιτάζει αφ’ υψηλού ακόμη και τις μεγάλες οικονομίες της ευρωζώνης. «Η Λιθουανία έδωσε ένα αποτελεσματικό μάθημα στους υπόλοιπους» έχει δηλώσει ο ίδιος ο Ντράγκι. Ακούγεται σχεδόν παράδοξο αν λάβει υπόψη του κανείς ότι η Λιθουανία είχε ζητήσει για πρώτη φορά να γίνει μέλος της ευρωζώνης το 2007 αλλά η αίτησή της είχε απορριφθεί εξαιτίας της αδυναμίας της να ρίξει τον πληθωρισμό κάτω από το 1,7% που προέβλεπε η Συνθήκη του Μάαστριχτ. Η είσοδος μετατέθηκε για το 2010 κι έπειτα για το 2013 για να για να γίνει τελικά πραγματικότητα το 2015. Στο μεταξύ, ο πληθωρισμός έχει πέσει στο 0,4%, ενώ το κατά κεφαλήν εισόδημα πέρασε από το 35% το του μέσου όρου της ευρωζώνης το 1995 στο 78% το 2015. Σε απόλυτους αριθμούς, το κατά κεφαλήν εισόδημα είναι σήμερα 19.400 ευρώ όταν ο μέσος όρος της ευρωζώνης είναι 28.500 ευρώ, της Ισπανίας 25.000, της Ιταλίας 26.500 και της Ελλάδας 21.900.

Στο μέτωπο του δημόσιου χρέους, η χώρα της Βαλτικής θριαμβεύει. Ως ποσοστό του ΑΕΠ το χρέος της είναι στο 39% όταν της ευρωζώνης είναι 90,9%, της ΕΕ 85,4% και της Γερμανίας 77%. Εξίσου πολύ εντυπωσιακές είναι οι επιδόσεις της Λιθουανίας στο θέμα του ελλείμματος. Το ποσοστό είναι 2,8%, ενώ στην ευρωζώνη 3,2%. Οι αριθμοί αυτοί κάνουν το Βίλνιους να αισιοδοξεί ότι η οικονομία του μπορεί να σταθεί στο κλαμπ του πιο ισχυρού νομίσματος στον κόσμο αλλά και ότι μπορεί να αντέξει τους κραδασμούς που προκαλούνται από τους πιο αδύναμους κρίκους του συστήματος και την οικονομική πολιτική των Βρυξελλών. Ως προς αυτό το τελευταίο, πάντως, το Βίλνιους δεν έχει ενστάσεις. Οι Λιθουανοί σφίγγουν μάλλον υπομονετικά το ζωνάρι εδώ και τουλάχιστον πέντε χρόνια.