[Θεωρείο] Σημασία έχει να μετράς

2 λεπτά
Ο κανόνας είναι άγραφος αλλά έχει πρακτική αξία – στην πολιτική, λέει, πρέπει να ξέρεις να μετράς. Αυτό όμως που αποδείχθηκε από τη σύντομη περιπέτεια της υποψηφιότητας Δήμα είναι ότι το πρόβλημα του κυβερνητικού συνασπισμού δεν ήταν αριθμητικό αλλά κυρίως πολιτικό. Ο Πρωθυπουργός και ο αντιπρόεδρος της συγκυβέρνησης δεν μπόρεσαν καν να γαργαλήσουν το ένστικτο αυτοσυντήρησης εκείνων των βουλευτών που ήξεραν πολύ καλά ότι δεν θα είναι στην επόμενη Βουλή και δεν είχαν κανέναν λόγο να πιστεύουν ότι θα βγουν κάποτε στο μέλλον από την πολιτική έρημο που τους περιμένει μετά τις 25 Ιανουαρίου.
Η αδυναμία πειθούς δεν είναι ο μόνος λόγος για τον οποίο χάθηκαν οι κυβερνητικοί στο μέτρημα. Η αλήθεια είναι ότι στο κλίμα που διαμορφώθηκε από τους γαμήλιους κουμπαράδες και το κακόγουστο σόου Χαϊκάλη δεν χάθηκε μόνο το μέτρημα αλλά και η μπάλα. Αν στις αποκρουστικές υπόνοιες περί χρηματισμού προστεθεί το ακόμη πιο αποκρουστικό σόου των χρυσαυγιτών στην αίθουσα της Ολομέλειας, βγαίνει το συμπέρασμα ότι αυτή είναι μια προεδρική εκλογή που δεν θα ήθελε να θυμάται κανείς – ακόμη και οι συριζαίοι που χθες έκαναν ένα βήμα πιο κοντά στην εξουσία.
Ολα αυτά όμως δεν σημαίνουν ότι το μέτρημα πρέπει να σταματήσει στους 180 που δεν βρήκε ο Σαμαράς ή στους 120 που βρήκε ο Τσίπρας. Η πολιτική επικαιρότητα είναι γεμάτη αριθμούς. Και δεν κρύβονται μόνο στις ημέρες που απομένουν έως τις εκλογές ή στα έγκυρα ψηφοδέλτια που θα πέσουν στις κάλπες. Κρύβονται και στους χρηματιστηριακούς δείκτες, στα σπρεντ, στις δημοσκοπήσεις, στο κόστος των προεκλογικών εξαγγελιών, στα μέτρα που πρέπει να ληφθούν μετεκλογικά, στους πολιτικούς συσχετισμούς, στη ρευστότητα των τραπεζών. Το μέτρημα, δηλαδή η ψύχραιμη και ορθολογική αποτίμηση, μπορεί να αποδειχθεί σωτήριο απέναντι στον τοξικό συνδυασμό πολιτικής όξυνσης και οικονομικής αβεβαιότητας που θα γεννήσει και αυτή η προεκλογική περίοδος. Είναι κάτι που αξίζει να θυμάται κανείς: οι αριθμοί έσωσαν τον Τζον Νας, νομπελίστα μαθηματικό και «Υπέροχο άνθρωπο» του σινεμά, από την πλήρη παράδοση στην παράνοια.













