Παίζοντας μπάλα με τον Κίπλινγκ
Αν ο Αμπιντάλ είχε μείνει στην Ελλάδα κάποιοι ακόμα δεν θα είχαν «δει» πως ο... βασιλιάς είναι γυμνός
3 λεπτά
Αν νιώθεις υπερήφανος επειδή είσαι έλληνας οπαδός μιας ομάδας που κυριαρχεί με κάθε μέσο στα ποδοσφαιρικά γήπεδα και όχι μόνο…
Αν υπερασπίζεσαι τον κάθε λογής παράγοντα, πλούσιο ή φτωχό που παριστάνει τον πλούσιο, επειδή τυχαίνει να είναι μεγαλομέτοχος της ομάδας που κι εσύ υποστηρίζεις…
Αν κλείνεις τα μάτια και τ’ αφτιά στις ανομίες των ισχυρών εις βάρος των φτωχών και καταφρονεμένων της Σούπερ Λίγκας…
Αν πιστεύεις πως παρακολουθείς ένα καθαρό πρωτάθλημα όπου κυριαρχεί η αξιοκρατία και τήρηση των νόμων και των κανόνων διεξαγωγής του…
Αν διαφωνείς με όσους διατείνονται πως το στοίχημα εκμαύλισε συνειδήσεις και λέρωσε σε βάθος ένα ήδη βρώμικο αθλητικό πεδίο…
Αν υποστηρίζεις ότι οι διαιτητές υποπίπτουν σε λάθη ανθρώπινα όταν αδικούν τους άλλους και είναι στημένοι όταν σφυρίξουν λάθος για την ομάδα σου…
Αν θεωρείς υπερβολές τα όσα ακούγονται και κατά καιρούς βγαίνουν δειλά στο φως της δημοσιότητας – για να ξανακρυφτούν βίαια στο σκοτάδι της λογοκρισίας – περί εγκληματικών οργανώσεων, εκβιασμών, προπηλακισμών, απειλών, βιαιοπραγιών και φίμωσης της αλήθειας…
Αν παραδέχθηκες ως αληθείς εκπροσώπους Τύπου, οι οποίοι διέψευσαν δημοσιεύματα που έκαναν λόγο για αποχώρηση παίκτη ακριβοπληρωμένου και διάσημου πριν καλά καλά στεγνώσει το μελάνι της υπογραφής τού συμβολαίου του…
Αν αντέκρουσες ως ακριτόμυθους όσους σου κατήγγειλαν προσπάθεια φίμωσης της αλήθειας και προπηλακισμού όσων την υποστήριξαν…
Αν νόμιζες, για μια στιγμή έστω, πως τα κίνητρα μεγαλοεπιχειρηματιών για την ανάληψη της ηγεσίας Ποδοσφαιρικών Ανωνύμων Εταιρειών είναι τα αγνά τους αισθήματα για το ποδόσφαιρο…
Αν δεν θεωρείς ανυπόληπτο το ελληνικό ποδόσφαιρο με επιχείρημα το γεγονός ότι πριν από δέκα χρόνια κατακτήσαμε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα…
Αν έχεις πεισθεί πως κάποιο βράδυ ελληνικός ποδοσφαιρικός σύλλογος θα υψώσει Κύπελλο Τσάμπιονς Λιγκ με την αξία και μόνο όπλο του την ποιότητά του…
Αν βλέπεις να ποδοπατείται ο διπλανός σου στην εξέδρα γιατί τόλμησε να πανηγυρίσει γκολ της ομάδας που δεν ήταν η γηπεδούχος και να μην τον υπερασπίζεσαι…
Αν βαυκαλίζεσαι με λόγια μεγάλα και επικά όπως: πάλι με χρόνους με καιρούς πάλι δικά μας θα ‘ναι και απαντέχεις τη στιγμή που θα σηκωθεί ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς και θα λειτουργήσει στην Αγια-Σοφιά…
Αν μπορείς να δέχεσαι με αγαλλίαση τη διαγραφή δυσθεώρητων χρεών από ΠΑΕ με φωτογραφικούς νόμους, όταν τα δικά σου χρέη σε οδηγούν στην αυτοκτονία…
Αν διαρρηγνύεις τα ιμάτιά σου για την καθαρότητα της ομάδας σου, την ίδια στιγμή που είσαι έτοιμος να ξιφουλκήσεις για την αδιαφάνεια που περιβάλλει τους άλλους, αν είσαι έτοιμος να χτυπήσεις, να επιτεθείς φραστικά αλλά και σωματικά προκειμένου να προασπίσεις τη (δήθεν) ιδέα του συλλόγου σου, αν τα πάντα γύρω σου έχουν ένα χρώμα, αυτό της ομάδας που υποστηρίζεις, αν θα έφθανες στα άκρα γι’ αυτήν…
Θα κοιμάσαι ήσυχος πάντα, μα θα είσαι ένας από εκείνους που δημιούργησαν την ποδοσφαιρική κρίση αυτού του τόπου, και ακόμη θα ‘σαι καταδικασμένος να ζεις κάθε Σαββατοκύριακο την κόλαση της αθλιότητας που όλο και πιο βαθιά μάς παρασέρνει.
Τέλος, αν ο Κίπλινγκ δεν είχε γράψει το ποίημά του «If» («Αν») τον προπερασμένο αιώνα, θα ήμουν υπερήφανος για την έμπνευσή μου…














