Καθηγητής πανεπιστημίου στα 24 και δεινός κολυμβητής

Υπήρξε ιδιαίτερα κοινωνικός από μικρός. Αγαπούσε το ποδόσφαιρο, ενώ μεγαλώνοντας έγινε πολύ καλός στο άλμα εις ύψος και φυσικά δεινός κολυμβητής. Είχε μάλιστα αναγάγει το κολύμπι σε απαράβατο κανόνα στη ζωή του.

Στα 16 του εισάγεται στη Νομική Σχολή Αθηνών. Για τον δρόμο που ακολούθησε καθοριστική υπήρξε η συμβολή της μητέρας του. Ηταν εκείνη που τον στήριξε για να υλοποιήσει το όνειρο των πανεπιστημιακών σπουδών, όταν ο πατέρας του επεδίωκε να αναλάβει τα ηνία της οικογενειακής επιχείρησης με τα πασίγνωστα εδώ και δεκαετίες κοσμήματα.

Δύο χρόνια αργότερα, στα 18 του, μεταβαίνει στη Λειψία για να πάρει πτυχίο από την Ανώτατη Σχολή Εμπορικών Σπουδών. Στα 24 του ήταν ήδη καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και δίδασκε φοιτητές, συνομηλίκους και αρκετά μεγαλυτέρους του. «Με τους φοιτητές δεν είχα προβλήματα», θα εξομολογηθεί αργότερα, «ίσα ίσα επειδή ήμασταν κοντά στην ηλικία τα καταφέρναμε να συνεννοηθούμε πολύ καλά». Στη διάρκεια της Κατοχής έγινε μέλος της Εταιρείας Σοσιαλιστικών Μελετών, με αποτέλεσμα τη γνωριμία του εκεί με τους Γεώργιο Παπανδρέου και Κωνσταντίνο Καραμανλή.

Το 1955 αναλαμβάνει διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος, αξίωμα που διατήρησε έως το 1981 με εξαίρεση τα έτη της δικτατορίας (1967-1974). Εκτός από τη συμβολή του στην οικονομική πολιτική, ο Ζολώτας προώθησε και μια σειρά εκσυγχρονιστικών μέτρων για το προσωπικό της Τράπεζας.

Ηδη, από το 1948 συμμετέχει στις ετήσιες Γενικές Συνελεύσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Ιστορικές εξάλλου υπήρξαν δύο ομιλίες που έκανε εκεί το 1957 και το 1959 στα αγγλικά, χρησιμοποιώντας όμως μόνο λέξεις που είχαν ελληνική ρίζα.

Σε πολιτικό επίπεδο, πριν από το αξίωμα του πρωθυπουργού στην οικουμενική κυβέρνηση, είχε συμμετάσχει στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Ιωάννη Κιουσόπουλου το 1952 και στην πρώτη μεταδικτατορική κυβέρνηση Καραμανλή το 1974.

Αντιθέτως, το 1930 αρνήθηκε τη θέση του γενικού γραμματέα του Ανωτάτου Οικονομικού Συμβουλίου που του πρότεινε ο Ελευθέριος Βενιζέλος, επιλέγοντας να αφιερωθεί στη διδακτική και ερευνητική του δραστηριότητα.