Τον συμπαθούν και όσοι δεν τον ψηφίζουν

Ηταν τα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια, όταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής αποφάσισε να ανανεώσει όχι μόνον την ελληνική Δεξιά, αλλά και την εγχώρια πολιτική σκηνή. Η πρώτη κίνηση περνούσε μέσα από τη δημιουργία ενός νέου κόμματος με νέες δομές, τη Νέα Δημοκρατία, και η δεύτερη μέσα από την ανακάλυψη φρέσκων προσώπων με καλές σπουδές και κοσμοπολίτικο προφίλ. Κάπως έτσι, τα γαλάζια ψηφοδέλτια στελέχωσαν την περίοδο 1974-1977 μια φουρνιά νέων υποψηφίων, όπως ο Στέφανος Μάνος, ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος, ο Αντώνης Σαμαράς. Στην Κορινθία το φρέσκο πρόσωπο ήταν ένας νέος δικηγόρος, ο οποίος είχε μόλις αφιχθεί από τη Νέα Υόρκη και τη Γουόλ Στριτ και άκουγε στο ονοματεπώνυμο Σταύρος Δήμας.

Τέσσερις δεκαετίες αργότερα, το Προεδρικό Μέγαρο ίσως είναι ο τέταρτος σταθμός της πολιτικής διαδρομής του: από το ξεκίνημα και την ανέλιξη σε βουλευτικά έδρανα και υπουργικές θέσεις, ο δεύτερος σταθμός ήταν μια σύγκρουση με τον Κώστα Μητσοτάκη που έπαιξε καθοριστικό ρόλο και στην πορεία της ΝΔ, τη δεκαετία του ’90, και ο τρίτος, η μετακίνηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή (2004-2009) που του επέτρεψε να διαμορφώσει διεθνές και υπερκομματικό προφίλ. Αυτή είναι η «προίκα» του για την αναζήτηση των 180 βουλευτών που οδηγούν στην Ηρώδου του Αττικού.   

Πολιτικός χαμηλών τόνων, ο 73χρονος Σταύρος Δήμας έχει εξασφαλίσει γενικότερη αποδοχή, όπως δείχνουν τα θετικά σχόλια που συγκεντρώνει η υποψηφιότητά του, ακόμη και από βουλευτές που δεν θα τον στηρίξουν. Το όνομά του είχε βρεθεί στο επίκεντρο της δημοσιότητας και τον Νοέμβριο του 2011 για την ανάληψη πρωθυπουργικών καθηκόντων.

Ηταν την περίοδο που ο Γιώργος Παπανδρέου, μετά την παραίτησή του, συμφώνησε με τον τότε αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αντώνη Σαμαρά για τον σχηματισμό συμμαχικής κυβέρνησης. Τελικώς, στη μεταβατική κυβέρνηση συνεργασίας επικράτησε η επιλογή του Λουκά Παπαδήμου, με τον κ. Δήμα να αναλαμβάνει καθήκοντα υπουργού Εξωτερικών μέχρι τον Μάιο του 2012.

Το υπουργικό του χαρτοφυλάκιο υπήρξε ιδιαίτερα πλούσιο. Διετέλεσε αρχικά υφυπουργός Συντονισμού και στη συνέχεια διαδοχικά υπουργός Εμπορίου, άνευ χαρτοφυλακίου, Γεωργίας και Βιομηχανίας, Ενέργειας, Τεχνολογίας. Από αυτά τα καθήκοντα θα απομακρυνθεί αιφνιδίως το 1991. Ο ίδιος θα δηλώσει παραίτηση κατά τη διάρκεια επίσημου ταξιδιού που πραγματοποιούσε στη Σοβιετική Ενωση ως υπουργός Βιομηχανίας της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Ουδέποτε εξήγησε την απόφασή του, αλλά οι πληροφορίες της εποχής μιλούσαν ουσιαστικά για αποπομπή του από το κυβερνητικό σχήμα εξαιτίας φραστικού επεισοδίου που είχε με τη σύζυγο του τότε πρωθυπουργού. Δεν έλειπαν μάλιστα και αναφορές πως η Μαρίκα Μητσοτάκη έφτασε στο σημείο να χαστουκίσει τον σημερινό υποψήφιο Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Εκτοτε πρωταγωνίστησε σε μια εσωκομματική αντιπολίτευση που είχε αναδείξει στο τιμόνι της ΝΔ τον Μιλτιάδη Εβερτ.

ΣΤΙΣ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ. Ο Δήμας είχε συμμετάσχει και στις διαπραγματεύσεις για την ένταξη της χώρας στην ΕΟΚ, ενώ στις πολιτικές αποσκευές του υπάρχει και η θητεία του ως μέλος της αντιπροσωπείας της ελληνικής Βουλής στο Συμβούλιο της Ευρώπης.

Την ελληνική Βουλή εγκατέλειψε το 2004 – για τη μεγάλη μετακόμιση στις Βρυξέλλες και μια θέση στην Κομισιόν. Αρχικά τοποθετήθηκε επίτροπος Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων και στη συνέχεια επίτροπος Περιβάλλοντος. Πριν από το σημερινό αδιέξοδο με τη διαχείριση των απορριμμάτων, κυρίως στην Περιφέρεια Αττικής, ο Δήμας είχε σημάνει καμπανάκι για την κατάσταση.

«Για την αναβάθμιση της ποιότητας της ζωής αλλά και την προστασία της υγείας οφείλει η κυβέρνηση να πάρει μέτρα για τη σωστή διαχείριση των αποβλήτων. Σύστασή μου είναι στην κυβέρνηση: προστατέψτε το περιβάλλον, προστατέψτε την υγεία των πολιτών» σημείωνε χαρακτηριστικά.

Ο ίδιος έχει πρωτοστατήσει στη λήψη μέτρων κατά του φαινομένου του θερμοκηπίου, υποστηρίζοντας ότι η αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών αποτελεί «ηθικό χρέος για την ανθρωπότητα».

Στο πλαίσιο αυτό υπήρξε υπέρμαχος της κατασκευής πράσινων αυτοκινήτων, τα οποία θα παράγουν λιγότερους ρύπους. Η στάση του αυτή τον είχε φέρει μάλιστα σε κόντρα με τη γερμανίδα καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ και τις αυτοκινητοβιομηχανίες της χώρας της.

Στην πορεία του κατέλαβε και μια σειρά από κομματικά αξιώματα. Εκτός από μέλος της Κεντρικής Επιτροπής, υπήρξε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ την περίοδο 1985- 1989, αλλά και γενικός γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.

Τον Ιούλιο του 2010 ορίστηκε, έπειτα από σχετική εισήγηση του Αντώνη Σαμαρά, αντιπρόεδρος του κόμματος. Ωστόσο, ουδέποτε επιχείρησε να βγει στο προσκήνιο μέσω των κομματικών καθηκόντων του. Ακόμη και στις διπλές εκλογές του 2012, παρά τη σαφή στήριξη στο κόμμα, επέλεξε να μην έχει ενεργό συμμετοχή με δηλώσεις και παρεμβάσεις του. Ουσιαστικά απείχε από την προεκλογική εκστρατεία. Οχι τυχαία. Οσοι τον γνωρίζουν αποδίδουν τη στάση του στην προσπάθεια να ενισχύσει μια εικόνα που υπερβαίνει τα κόμματα – ένα στοιχείο που είναι σκόπιμο να συμπληρώνει ένα διαβατήριο για την Προεδρία της Δημοκρατίας.