Φευγαλέα ο 11χρονος τότε γιος του γιατρού έριξε μια ματιά στο ισόγειο και είδε τον πατέρα του πεσμένο. Ηταν η τελευταία σκηνή που σημάδεψε τη μνήμη του για τον πατέρα του.
Προηγουμένως σε κατάσταση ομηρείας, στο έλεος των ληστών, άκουσε τον έναν από τους ενόπλους να φωνάζει στη μητέρα του, «δώσε μας 30.000 ευρώ για να μην πάρουμε τη μικρή», βάζοντας την κάννη του όπλου στο κεφάλι της 12χρονης αδελφής του. Αμέσως μετά στράφηκε προς το μέρος του απειλώντας, «θα πάρουμε αυτόν». Αντιμέτωπη με αυτό το σοκαριστικό θέαμα η μητέρα τους δεν άντεξε και λιποθύμησε. Λίγο αργότερα μόλις άκουσαν τον θόρυβο αυτοκινήτου κατάλαβαν ότι οι ληστές είχαν φύγει. Τότε ο 11χρονος κατάφερε και έριξε λίγο νερό στο πρόσωπο της μητέρας του για να συνέλθει.
Σκηνές βίας, μνήμες βασανιστικές που σημάδεψαν τα δύο παιδιά και τη μητέρα τους. Το σοκ της ληστείας και η ακόμα πιο τραγική εξέλιξη από την εξαφάνιση του γιατρού στοιχειώνει και πληγώνει.
Η οικογένεια προσπαθεί να συνέλθει, να σταθεί στα πόδια της, όπως λένε πρόσωπα που τους γνωρίζουν.
Τραγική φιγούρα είναι και ο ηλικιωμένος πατέρας του γιατρού, ο οποίος ζει και μιλάει πια μόνο για το παρελθόν: για τα παιδιά του, την εκκλησία, αναπολώντας και ανασύροντας μνήμες.
Την ώρα της εισβολής των ληστών ο γιατρός ήταν στον δρόμο της επιστροφής από τη δουλειά του. Τίποτα στην ήσυχη ζωή της οικογένειας δεν προμήνυε τον εφιάλτη που θα ακολουθούσε. Ο μικρός περίμενε τον πατέρα του για να τον βοηθήσει στα μαθηματικά, ενώ στο δωμάτιο της η αδελφή του μελετούσε τα μαθήματά της.
Την οικογένεια εκείνο το βράδυ είχε επισκεφθεί ο πατέρας της μητέρας τους. Καθώς έφευγε, η κυρία Αννα βγήκε για λίγο έξω να τον αποχαιρετήσει και όταν ξανάμπαινε στο σπίτι της, βρέθηκε αντιμέτωπη με δύο από τους κουκουλοφόρους ληστές που φορούσαν γάντια και είχαν καλύψει τα παπούτσια τους με νάιλον για να μην αφήσουν κανένα ίχνος.Ηταν εφοδιασμένοι με φορητό ασύρματο προκειμένου να συνεννοούνται με τους άλλους δύο συνεργούς, ανάμεσά τους πιθανόν και μια γυναίκα, οι οποίοι κρατούσαν τσίλιες. Οι ληστές έδεσαν και φίμωσαν τους ομήρους και άρχισαν να ψάχνουν τους χώρους του τριώροφου σπιτιού για το κλειδί του χρηματοκιβωτίου, απειλώντας συνεχώς τη σύζυγο του γιατρού.
Τότε ακούστηκε το αυτοκίνητο του γιατρού και παράλληλα οι κουκουλοφόροι ειδοποιήθηκαν μέσω ασυρμάτου από τους συνεργούς τους για την άφιξή του.
Η μοιραία επιστροφή. «Αννα, τέτοια ώρα η πόρτα του σπιτιού είναι ανοιχτή. Πού είσαι;» ήταν η τελευταία φορά που η οικογένεια άκουσε τη φωνή του. Στη συνέχεια το αίμα που έβαψε το πάτωμα της κουζίνας και οι κηλίδες στο πάρκινγκ οδηγούν σε εκτιμήσεις για το βίαιο σκηνικό.
Οι ληστές, όπως εικάζουν αξιωματικοί της Ασφάλειας, χτύπησαν με ιδιαίτερη βιαιότητα τον γιατρό και δεν φαίνεται να τον πυροβόλησαν με σιγαστήρα, όπως πιθανολογείτο αρχικά.
Αιμόφυρτο τον έβαλαν μέσα σε ένα από τα δύο αυτοκίνητα της οικογένειας, με τα οποία διέφυγαν. Αξιωματικοί που χειρίστηκαν την υπόθεση εκτιμούν ότι οι ληστές αιφνιδιάστηκαν όταν είδαν μπροστά τους τον γιατρό. Δεν αποκλείεται από τα βαριά χτυπήματα να ήταν ετοιμοθάνατος όταν τον μετέφεραν στο αυτοκίνητο και να υπέκυψε στη διαδρομή.
Στη συνέχεια για να εξαφανίσουν κάθε ίχνος οι ληστές πέταξαν κάπου το πτώμα του και πυρπόλησαν τα δύο αυτοκίνητα διαφυγής, το ένα σε ερημική περιοχή στα λιμανάκια της Βάρκιζας και το άλλο στην Εκάλη.
Για εβδομάδες οι αρμόδιοι αξιωματικοί «χτένιζαν» τη γύρω περιοχή, κάθε πιθανό σημείο, ενώ έψαξαν ακόμα και σε πηγάδια. Ερεύνησαν εξονυχιστικά φακέλους με παρόμοιες υποθέσεις ως προς τη μεθοδολογία των μελών της συμμορίας. Από τον τρόπο δράσης φαίνεται ότι οι ληστές είχαν οργανώσει την επιχείρηση, εφοδιασμένοι με ασυρμάτους και ό,τι άλλο διέθεταν για την «τέλεια ληστεία» που θα τους απέφερε μεγάλα κέρδη. Κάποια σημεία όμως τους ξέφυγαν. Η ληστρική επιδρομή είχε τραγική κατάληξη, ενώ από το σπίτι δεν βρήκαν τους «θησαυρούς» που περίμεναν.