Πρόεδρος και εκλογές τώρα!

Εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα, οι επιλογές της συγκυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ δεν είναι πολλές. Το δίλημμα στο οποίο καλούνται να απαντήσουν οι κύριοι Σαμαράς και Βενιζέλος είναι αν θα επιλέξουν την αξιοπρεπή έξοδο ή την επώδυνη ήττα.

Κατ’ αρχάς, ας ξεκινήσουμε από τα βασικά, όπως αυτά προκύπτουν από τις εξελίξεις στις διαπραγματεύσεις με την τρόικα: δεν ξέρω πώς φαντάζονται αυτή την ενδεχόμενη «τεχνική» ή άλλη παράταση του Μνημονίου. Αλλά, φαντάζομαι, γνωρίζουν ότι αυτή δεν μπορεί να περάσει από τη Βουλή. Κατά τη γνώμη μου, δεν θα βρεθεί βουλευτής γνωρίζοντας ότι επέρχονται εκλογές σε σύντομο χρονικό διάστημα να ψηφίσει υπέρ μιας παράτασης του Μνημονίου για έξι ή για δώδεκα μήνες. Για να το κάνει αυτό, να ψηφίσει δηλαδή, θα πρέπει να έχει αποφασίσει παράλληλα ότι ολοκλήρωσε την καριέρα του στην πολιτική.

Κατά δεύτερον, η διάχυτη καχυποψία που έχει επικαθήσει σε ολόκληρη την κοινωνία αυτομάτως εκμηδενίζει τις όποιες αντοχές έχουν πλέον οι πολίτες. Εάν μάλιστα, όπως αναμένεται, η παράταση συνοδευτεί από έμμεσα ή άμεσα μέτρα δημοσιονομικού επιπέδου, υποθέτω ότι οι δυο κυβερνητικοί εταίροι αντιλαμβάνονται τι θα συμβεί: γενικευμένη κοινωνική αναταραχή. Για έναν και μόνο λόγο: γιατί οι άνθρωποι δεν αντέχουν άλλο.

Κατά τρίτον, εδώ που έχουμε φτάσει, οι όποιες τακτικές κινήσεις μικρή απήχηση έχουν πλέον. Και ακόμη μικρότερο αποτέλεσμα. Τι νόημα έχει, ας πούμε, να επιτευχθεί η πολυπόθητη – από τους δύο εταίρους – πλειοψηφία των 180 εδρών για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας; Υπάρχει κανένας σε αυτή τη χώρα που να πιστεύει ότι η κυβέρνηση αυτή, έτσι όπως είναι δομημένη και με τον τρόπο που λειτουργεί, μπορεί να αντέξει ώς τον Ιούνιο του 2016; Εκτιμώ πως ούτε ο κ. Σαμαράς το πιστεύει πια.

Αρα; Κατά την άποψή μου, το πολιτικά ορθό και απολύτως συμβατό με την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα είναι να υπάρξει μια συμφωνία με την αξιωματική αντιπολίτευση – αφού προηγουμένως εκείνη εγκαταλείψει τις ανοησίες περί «μνημονικού προέδρου» – για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας τώρα και προσδιορισμένη χρονικά, άμεση προσφυγή στις κάλπες. Είναι η μόνη διέξοδος. Να αποφασίσουν οι πολίτες, δημοκρατία έχουμε. Οτιδήποτε άλλο θα οδηγήσει μαθηματικά σε περιπέτειες…