Κοίτα ποιοι μιλάνε

Στον τόπο μας, όπου οι εμφύλιοι πόλεμοι είναι περισσότεροι από τις ηλιόλουστες Κυριακές, στον τόπο μας, που ο φθόνος για τον γείτονα δονεί τα μπάσα της ύπαρξης μας σε ηδονικά ακόρντα, στη χώρα μας, που κανείς δεν είναι καλύτερος από εμάς και τη μετριότητά μας, τα πράγματα που βλέπουμε είναι τα πράγματα όπως τα βλέπουμε… Και αλίμονο μην κάνουν και τα δουν και άλλοι και μας ψέξουν ή μας λοιδορήσουν.

Αγγλική εφημερίδα κατέταξε το ελληνικό ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα στην τελευταία θέση, στην 34η αν θυμάμαι καλά. Οι Βρετανοί μέτρησαν την αξιοπιστία των παικτών μας, μέτρησαν την ανταγωνιστικότητα, συνέκριναν τη διαφθορά με άλλα πρωταθλήματα και βρήκαν την κατάλληλη στιγμή να μας αποδώσουν ευθύνες, όταν επιστρέφαμε από την εξόδιο ακολουθία της Εθνικής μας υπερηφάνειας…

Και τότε, έναν λυγμό βάλαμε στην άκρη και έναν πόνο στο συρτάρι και είπαμε: και ξανά προς τη δόξα τραβά… Και αφήσαμε την Εθνική των Σαρρή και Ρανιέρι να τη σκεπάζει λήθη ελαφρά. Απάντηση όμως θα δώσουμε στους επικριτές που αβασάνιστα μας έστειλαν στον βυθό των πρωταθλημάτων.

Οι Αγγλοι λοιπόν, οι δήθεν φλεγματικοί μα ασύνορα συμπλεγματικοί, είναι αυτοί που εισήγαγαν στον κόσμο του ποδοσφαίρου τους χούλιγκαν (λέξη αγγλική), είναι αυτοί που μέτρησαν νεκρούς σε γήπεδά τους (και όχι μόνο), είναι αυτοί που μάτωσαν και ματώνουν ακόμη τα ντέρμπι τους. Οι Αγγλοι έστησαν τους πρώτους αγώνες για χάρη των στοιχημάτων τους και οι Αγγλοι είναι εκείνοι που δεν διστάζουν να ποντάρουν ακόμα και αν το μωρό της πριγκίπισσας θα ονομαστεί Τζον ή Τέλης…

Οι Ιταλοί είναι αυτοί με τα περισσότερα σκάνδαλα εντός ποδοσφαιρικών γηπέδων. Θυμηθείτε: Κάλτσιο Σκομέζε, Καλτσιόπολι και Τοτονέρο. Και στις τρεις περιπτώσεις χοντρικά, τα στημένα ματς ήταν το αντικείμενο της παρανομίας. Οι διαιτητές στην Ιταλία κοιμούνται με το ένα μάτι ανοιχτό και πάντα με τα παπούτσια για να προλάβουν να τρέξουν…

Στην… πάλλευκη πια Γερμανία το σκάνδαλο Der Bundesligaskandal συντάραξε συθέμελα το οικοδόμημα του ποδοσφαίρου πριν από 43 χρόνια. Α, και μια και μιλάμε για Γερμανία: ένα από τα στοιχεία που μας έφεραν στα σκοτεινά υπόγεια των πρωταθλημάτων της Ευρώπης ήταν, λέει, ότι μόνο δύο ομάδες την τελευταία δεκαετία έχουν κατακτήσει τον τίτλο στη χώρα μας. Χαμηλή ανταγωνιστικότητα, είπαν. Ας μας πουν τι γίνεται στην Ισπανία, στη Γερμανία, στην Αγγλία επί σερ Αλεξ, στην Ολλανδία, στην Πορτογαλία…

Και συνεχίζουμε. Ισπανία: στημένα ματς και πρόεδροι στη φυλακή! Βολές κατά διαιτητών και παραιτήσεις. Γαλλία: υπόθεση Βαλενσιέν και ο Μπερνάρ Ταπί, τότε πρόεδρος της Μαρσέιγ, καταδικάζεται σε φυλάκιση. Ακόμη και τώρα το γαλλικό πρωτάθλημα κυνηγάει ενόχους και συλλαμβάνει ποδοσφαιριστές. Και η λίστα δεν έχει τέλος με τα δήθεν καθαρά πρωταθλήματα.

Αντιπαλότητα; Απύθμενη.

Λες και μόνο Μαρινάκης και Μελισσανίδης και Αλαφούζος υπάρχουν στις αρένες των μονομάχων με τροχισμένα ξίφη στο μίσος… Ποιος ξεχνάει τους Ανιέλι της Γιουβέντους και Μοράτι της Ιντερ; Εχθροί!

Εισαγόμενα τα όπλα του εγκλήματος της παρακμής στην Ελλάδα, λοιπόν, και όσοι σπεύδουν να μας καταδικάσουν ας σκεφτούν ότι αυτοί πρώτοι μας έδειξαν τον κατήφορο.