[Στίγμα] Τζάμπα πήγε το κατσάδιασμα

Ο πρόεδρος Αλέξης δεν πήγε προχθές Πολυτεχνείο διότι άργησε να επιστρέψει από Ιταλία – κάτι έγινε με τις πτήσεις και δεν βρισκόταν ανάμεσά μας, καθώς πορευόμασταν οι διαδηλωτές για την αμερικανική πρεσβεία. Πώς; Μα φυσικά ήμουν κι εγώ εκεί! Εγώ δεν θα ήμουν, ο αγωνιστής; Εδώ πήγε η Αυτής Υψηλότης Ρένα μαζί με όλη την παράταξή της στην Περιφέρεια Αττικής, πράγμα βέβαια που δεν το βρήκα καθόλου άσχημο. Αντιθέτως, μάλιστα. Το επικρότησα, όταν το έμαθα.

Αλλά δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι το επικρότησαν οι άνθρωποι του προέδρου – δεν λέω καν ο ίδιος ο πρόεδρος -, δεδομένου ότι η Αυτής Υψηλότης πραγματοποίησε μια παρουσία η οποία ελάχιστα απείχε να χαρακτηριστεί έως και αρχηγική, που λέει ο λόγος. Τόσο που η κυρία – αυτό κι αν… άρεσε στους ανθρώπους του προέδρου – είπε και τη μια κουβέντα παραπάνω – όχι από αυτές που λέγονται… «για να περνάει η ώρα», αλλά από εκείνες που σε βάζουν σε υποψίες ότι τα μυαλά της Αυτής Υψηλότητος πήραν αέρα πολύ και φούσκωσαν.

Τι είπε η κυρία; Το εξής, που το αναφέρω επιγραμματικά (και όπως εκείνη το διατύπωσε σε άψογα greeklish) διότι αλλού βρίσκεται το θέμα μου: ότι «τα like, τα tweet και τα ποσταρίσματα δεν είναι αρκετά» για να τιμηθεί προφανώς η επέτειος του Πολυτεχνείου.

Τι είναι αυτό που έκανε τους ανθρώπους του προέδρου να ανέβουν στα κεραμίδια; Οτι μόλις προ μιας ώρας ο πρόεδρος Αλέξης είχε κάνει… ανάρτηση στα social media γράφοντας ότι «η εξέγερση του Πολυτεχνείου είναι η ενεργός μνήμη που μας καλεί σε συλλογική δράση, ενότητα και αγώνα»!

Δεδομένου ότι αποκλείεται η Αυτής Υψηλότης να μην είναι follower του προέδρου Αλέξη, άρα αποκλείεται επίσης να μη γνώριζε τι «ανέβασε» στο Διαδίκτυο εκείνος, πόσες πιθανότητες υπάρχουν η δήλωσή της να είναι τυχαία; Ελάχιστες έως καμία, εκτίμησαν οι ίδιοι, και αυτό τους έκανε να ψάχνουν από προχθές να δουν εις τι οφείλεται.

Εχω τη λύση, φυσικά: Ας πάνε μερικές εβδομάδες πίσω. Τότε που την κάλεσε ο πρόεδρος στην Πολιτική Γραμματεία και την έκανε δυο παράδες, που λένε και στην Ηπειρο. Εκεί θα βρουν τη λύση στο αίνιγμα…

Τους Κινέζους
τους ρώτησε κανείς;

Στο μεταξύ, η Αυτής Yψηλότης αρχίζει να δέχεται τις πρώτες επιστολές δημάρχων σε απάντηση της δικής της, μνημειώδους θα τη χαρακτηρίσω χωρίς ίχνος υπερβολής, επιστολής της, προ μηνός και πλέον, με την οποία τους ζητούσε να διαχειριστούν μόνοι τους τα σκουπίδια των δήμων τους. Αλλά, φευ, αν εξαιρέσει κανείς τις επιστολές κάποιων δημάρχων που πρόσκεινται στον ΣΥΡΙΖΑ, οι υπόλοιπες είναι άσ’ τα να πάνε!

Παράδειγμα: Η επιστολή του δημάρχου Παλαιού Φαλήρου Διονύση Χατζηδάκη, ο οποίος αφού της γράφει πολλά και διάφορα, όπως ότι θεωρεί «το έγγραφό της γενικόλογο, αόριστο και δημιουργεί πολλά εύλογα ερωτήματα» (δηλαδή για τα μπάζα, κατά το κοινώς λεγόμενο), σημειώνει: «Δεν θέλω να μπω στη σκέψη ότι η Περιφέρεια προτίθεται να τα μεταφέρει (τα σκουπίδια) στο εξωτερικό»!

Ητοι το γνωστό, τα σκουπίδια στην Κίνα με δεξαμενόπλοια…

Πρόβλεψη: Δεν θα περάσει καλά η κυρία με όλους αυτούς, να μου το θυμάστε…

Συνάντηση… γωνίας

Θα μπορούσα να βάλω τίτλο «απρόοπτες συναντήσεις στο μικρό χωριό». Ή «ατυχείς συναντήσεις στο μικρό χωριό». Ο,τι και να είναι, αφορά το συναπάντημά μου με τον πρόεδρο του κόμματος «Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες» Π. Καμμένο χθες νωρίς το απόγευμα στην οδό Βασιλίσσης Σοφίας. Εκείνος επιβαίνων θηριώδους τζιπ και ακολουθούμενος από ευάριθμη ομάδα, εποχούμενων επίσης, σωματοφυλάκων – δείγμα της αγάπης που απολαμβάνει από τους πολίτες. Εγώ με τα πόδια, όπως πάντα, και μόνος. Δεν μιλήσαμε φυσικά – τι να πεις με τον Καμμένο;

Ασε που έκανε ότι διάβαζε κάτι στο iΡad, με ανοιχτό παράθυρο, για να τον βλέπει και ο κόσμος…

Εγώ μόλις είχα ολοκληρώσει συνάντηση με κορυφαίο παράγοντα του πολιτεύματος, εκείνος μόλις είχε ολοκληρώσει σύσκεψη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του, η οποία, όπως διάβασα αργότερα σε ανακοίνωση που εκδόθηκε, «αποφάσισε ομόφωνα να μην ψηφίσει Πρόεδρο της Δημοκρατίας».

Κρατώ την ανακοίνωση για να τσεκάρω αυτό το… «ομόφωνα δεν» εκεί, περί τα μέσα Φεβρουαρίου. Και μαζί την αγωνία αν θα υπάρχει έως τότε ως κόμμα…

Μετά τον πανικό, η απορία

Νωρίτερα, έναν πανικό τον είχα πάθει, ομολογώ, ακούγοντας τον φίλο μου Αλέξη «είμαι το ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ» Μητρόπουλο να κάνει κάτι δηλώσεις στον Βήμα FM, από αυτές που σε πιάνει η καρδιά σου και μετά δεν ξέρεις αν πρόκειται για «προκάρδιο άλγος» ή για κανονικό έμφραγμα.

 Δήλωσε ο Αλέξης «είμαι το ΠΑΣΟΚ» κ.λπ., κ.λπ.:

Τι συμπεραίνει κανείς από όλα αυτά; Οτι δεν έχουν πρόγραμμα για τίποτε. Οτι δεν έχουν σχέδιο και ότι όλα είναι στο «βλέποντας και κάνοντας»! Ασε που ομολογούν ότι τίποτε από όσα υπόσχονται έως τώρα (διαγραφή του χρέους κ.λπ.) δεν θα γίνει. Συγγνώμη που επεμβαίνω, αλλά αν είναι έτσι ποιος ο λόγος να κάνουμε κυβέρνηση Τσίπρα;

Μια ερώτηση… μούρλια

Αντε πες κι εσύ, ποιος ο λόγος; Μπορούμε να ζήσουμε μια ζωή άνετη με τον λαϊκισμό της Νέας Δημοκρατίας. Χθες το πρωί παρέλαβα ερώτηση (δεν απευθύνεται, φυσικά, προς εμένα, προς τον υπουργό Οικονομικών, τον δημοφιλή Γκίκα, απευθύνεται) την οποία υπογράφουν ο ακαταμάχητος Ιορδάνης, Δάνης για εμάς τους φίλους του, Τζαμτζής και 16 παλικάρια από την αδάμαστη ελληνική επαρχία (από Ταμήλο και Νταβλούρο μέχρι Βλαχογιάννη και Κώστα Τζαβάρα) – για την ακρίβεια που εκλέγονται στην αδάμαστη ελληνική επαρχία. Τι εμπνεύσθηκε αυτή τη φορά ο ηρωικός Δάνης; «Να φορολογούνται ευνοϊκότερα οι αγρότες». Αλλά διαβάζοντας την ερώτηση, εγώ κατάλαβα ότι ο άνθρωπός μας ζητάει στην πραγματικότητα να μη φορολογούνται ΚΑΘΟΛΟΥ οι αγρότες. Δηλαδή να φορολογούμαστε όλοι εμείς οι άλλοι, αλλά όχι οι αγρότες, επειδή προφανώς έχουν μπάρμπα στην Κορώνη – τον Δάνη!

Κακό δεν το λες. Ισα ίσα, εκλογές έρχονται, η Νου Δου έχει πάρει την κάτω βόλτα, πώς θα επανεκλεγούν ο Δάνης και οι άλλοι χωρίς αυτές (αυτές…) τις ερωτήσεις;