[Διαστάσεις} Χιούμορ και φαντασία

Το Βουνζίντελ είναι μια πόλη χιλίων κατοίκων στη Βαυαρία, όπου μέχρι πριν από λίγα χρόνια ήταν θαμμένα τα λείψανα του Ρούντολφ Ες. Για τον λόγο αυτό, κάθε χρόνο στις 15 Νοεμβρίου δίνουν ραντεβού εκεί οι νεοναζί. Αυτό συνεχίστηκε ακόμη και όταν οι κάτοικοι αφαίρεσαν τα λείψανα και κατέστρεψαν τον τάφο, το 2011. Ούτε οι διαμαρτυρίες ούτε οι προσφυγές στη Δικαιοσύνη είχαν αποτέλεσμα. Επρεπε λοιπόν να βρεθεί μια ριζική λύση. Το περασμένο Σάββατο, οι κάτοικοι γέμισαν το Κέντρο με αφίσες που έγραφαν «Rechts gegen Rechts» (Δεξιά εναντίον Δεξιάς). Η ιδέα ήταν απλή: για κάθε μέτρο που θα περπατούσαν οι νεοναζί, ιδιώτες, επιχειρήσεις και Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις θα έδιναν από 10 δολάρια στην οργάνωση EXIT-Deutschland, η οποία από το 2000 στηρίζει όσους νεοφασίστες θέλουν να εγκαταλείψουν τη δράση. Για να ενθαρρύνουν μάλιστα οι κάτοικοι τους διαδηλωτές, προσέφεραν μπανάνες στους πιο αδύναμους προκειμένου να τους βοηθήσουν να φτάσουν στο τέλος της πορείας! Συγκεντρώθηκαν έτσι 10.000 ευρώ. Ουσιαστικά οι νεοναζί είχαν χρηματοδοτήσει εμμέσως την υπονόμευσή τους.

Οι Γερμανοί προσπαθούν εδώ και χρόνια να θέσουν εκτός νόμου το ακροδεξιό Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα (NPD), ενώ εφαρμόζουν με αυστηρότητα και τους νόμους που απαγορεύουν την άρνηση του Ολοκαυτώματος και την επίδειξη ναζιστικών συμβόλων. Δεν αρκούνται όμως σε αυτά. Εργάζονται επίσης σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο. Η καγκελάριος Μέρκελ δεν χάνει ευκαιρία να κατακεραυνώσει τη δράση των ακροδεξιών και τον αντισημιτισμό. Στα όπλα αυτά, οι κάτοικοι του Βουνζίντελ προσέθεσαν τη φαντασία και το χιούμορ.

Είναι αυτά ακριβώς που λείπουν από το οπλοστάσιο των ελληνικών κομμάτων και οργανώσεων. Η προσέγγιση των προβλημάτων γίνεται πάντοτε κατά μέτωπο και συνήθως με βίαιο τρόπο. Αγνοούμε την τέχνη του ελιγμού, της μπλόφας, της παγίδευσης του αντιπάλου. Περιφρονούμε επίσης τη συστηματική δουλειά, τη δουλειά που γίνεται στη βάση. Η αφύπνιση του πολιτικού και δικαστικού συστήματος εναντίον της Χρυσής Αυγής, αν και αργοπορημένη, είναι ευπρόσδεκτη και έχει φέρει αποτελέσματα – τουλάχιστον στις δημοσκοπήσεις. Αλλά δεν αρκεί. Η μάχη πρέπει να δίνεται καθημερινά, σε κάθε σχολείο, σε κάθε επιχείρηση, σε κάθε γειτονιά.