[Θεωρείο] Η μέρα της μαρμότας

Δεν είναι απλό πράγμα να πρωτοτυπήσει κανείς τέτοια μέρα. Δεν είναι καθόλου εύκολο να αποφύγει τα κλισέ, έναν κάποιο λυρισμό, το επικό ύφος, τον ηρωικό τόνο, τη σύνδεση του τότε με το σήμερα. Σε καμία μέρα μνήμης, όμως, δεν αξίζει να γιορτάζεται σαν να είναι η μέρα της μαρμότας. Πολύ περισσότερο, δεν αξίζει στην επέτειο του Πολυτεχνείου. Οχι επειδή μια φοιτητική εξέγερση είναι περισσότερο ηρωική από έναν απελευθερωτικό αγώνα ή έναν αμυντικό πόλεμο. Αλλά επειδή το Πολυτεχνείο είναι το μοναδικό ιστορικό γεγονός του οποίου έχει αμφισβητηθεί τόσο πολύ το νόημα, έχουν λοιδορηθεί οι πρωταγωνιστές και έχουν χλευασθεί τα αποτελέσματα.

Είναι ένα έργο σε επανάληψη δίχως τέλος. Δίπλα σε κάθε τυπική ανακοίνωση που εκδίδεται από κόμματα και θεσμούς στέκουν η χούντα που δεν τελείωσε το ’73, η δημοκρατία που δεν έφτασε ποτέ, το ΝΑΤΟ που δεν έφυγε και η ΕΕ που ήρθε, οι βολεμένοι της γενιάς του Πολυτεχνείου με τα τζιπ που δεν έπρεπε να βολευτούν, οι αναρχικοί με τις μολότοφ που κάπου πρέπει να τις πετάξουν, οι κυνικοί, οι συνωμοσιολόγοι, οι αδιάφοροι. Κάθε χρόνο η επέτειος του Πολυτεχνείου γιορτάζεται από μια δημοκρατία χωρίς σταθερές που ψάχνει ακόμα την ωριμότητά της. Γιορτάζουμε το Πολυτεχνείο για να θυμηθούμε ότι αυτά που μας διαιρούν, με πρώτο απ’ όλα την ίδια την επέτειο, είναι περισσότερα από αυτά που μας ενώνουν.

Αυτή η μέρα της μαρμότας δεν αποπνέει την αισιοδοξία της κινηματογραφικής όπου κάθε ίδια μέρα είχε μια μικρή παραλλαγή που έκανε μια μεγάλη διαφορά. Του χρόνου τέτοια μέρα θα εκδοθούν οι ίδιες τυπικές ανακοινώσεις, θα ακουστούν τα ίδια φθαρμένα συνθήματα, θα διατυπωθούν οι ίδιες επιφυλάξεις για το «νόημα που ξεφτίζει», τα ίδια ερωτήματα για το αν πρέπει να γιορτάζουμε ή αν πρέπει να βρισκόμαστε σε κατάσταση μόνιμου θρήνου για τα ιδανικά που χάθηκαν κάπου στον δρόμο ή σε εγρήγορση για την επανάσταση που θα ‘ρθει όπου να ‘ναι. Θα μπορούσαν να είναι και ωραία όλα αυτά. Αρκεί να μην ξεχνάμε πόσο ζοφερός ήταν ο κόσμος μας πριν από την εξέγερση των φοιτητών και πόσο πιο φωτεινός έγινε μερικούς μήνες μετά.