[Κραυγές και ψίθυροι] Τραβέρσο ανάποδο

Ξεκίνησε ως μια καθημερινή διαδρομή.  Πλησιάζοντας στον προορισμό μου – κάπου στην Πειραιώς – ο ταξιτζής, αλβανικής καταγωγής, πειθάρχησε στο απαγορευτικό και έκανε τον γύρο του τετραγώνου για να ανεβεί έναν κάθετο δρόμο. Στην τελική ευθεία όμως, είδαμε να έρχεται με αντικανονική πορεία ένα αυτοκίνητο, ο οδηγός του οποίου έμεινε αδιάφορος στο νεύμα του ταξιτζή και στις παροτρύνσεις των θαμώνων των παρακείμενων καφέ να κάνει όπισθεν. Σε χρόνο dt είχαν μαζευτεί πίσω του και άλλα αυτοκίνητα, οπότε, θέλοντας και μη, κάναμε εμείς όπισθεν, εξαιρετικά δύσκολο σε στενό, πολυσύχναστο δρόμο.

Ξαναμπήκαμε σε ορθή πορεία, αλλά επαναλήφθηκε η ίδια σκηνή. Μοναδική προσθήκη, όταν ο ταξιτζής φώναξε: «Μα εγώ πηγαίνω σωστά», ένας από τους απέναντι οδηγούς σχολίασε: «Ηρθαν οι Αλβανοί να μας πουν πώς θα οδηγήσουμε». Αντε πάλι όπισθεν! Οταν είδα, για τρίτη φορά, αυτοκίνητο να έρχεται αντικανονικά αποφάσισα να παίξω σε αυτό το θέατρο του παραλόγου μέχρι αυλαίας. Βγήκα από το ταξί και στάθηκα στη μέση του δρόμου με ένα πλατύ χαμόγελο, καθιστώντας σαφές ότι δεν υπήρχε η παραμικρή περίπτωση να ξανακάνουμε εμείς πίσω. Βοήθησαν και οι εργαζόμενοι στα καφέ που εμπόδιζαν άλλα αυτοκίνητα να κολλήσουν πίσω από τον «ανάποδο» οδηγό.

Το φινάλε θα το ζήλευε ο Μπέκετ! Προσωπικό και πελάτες με κατευόδωσαν φωνάζοντας εν χορώ: «Το κράτος φταίει κυρία, για όλα φταίει το κράτος». Η  πραγματικότητα συχνά βγάζει νοκάουτ κάθε σχόλιο!