Δεν χρειάζεται να είναι κανείς μάντης για περιγράψει αυτό που θα συμβεί στη Μαδρίτη σε δύο ημέρες: δύο νέοι πολιτικοί από τον ευρωπαϊκό Νότο, αριστεροί, φωτογενείς και χαρισματικοί, κηρύσσουν πόλεμο κατά της πολιτικής που επιβάλλει το Βερολίνο στους οικονομικά αδύναμους εταίρους του. Το μέτωπο κατά της λιτότητας πάλλεται από μεσογειακό ενθουσιασμό, οι δύο πολιτικοί που το συγκροτούν μπορεί να είναι σε λίγο καιρό πρωθυπουργοί. Ο ένας είναι ο Πάμπλο Ιγκλέσιας του Podemos, του κινήματος που γεννήθηκε στις πλατείες των ισπανών «Αγανακτισμένων» και σήμερα εμφανίζεται να είναι πρώτο κόμμα στις δημοσκοπήσεις. Ο άλλος είναι ο Αλέξης Τσίπρας.
Οι διαφορές τους είναι ασφαλώς πολλές – και όχι μόνο στην εμφάνιση όπου η επανάσταση του Ελληνα περιορίστηκε στη γραβάτα, ενώ ο Ισπανός εμφανιζόταν με σκουλαρίκι στο αφτί και πίρσινγκ στο φρύδι πριν του συστήσουν οι σύμβουλοί του να τα πετάξει και τα δύο. Σε αυτή τη φάση, όμως, οι διαφορές δεν έχουν και τόση σημασία. Αντίθετα, εκείνο που έχει σημασία είναι αν αυτός που προαναγγέλλεται είναι ένας πόλεμος Βορείων – Νοτίων, κάτι σαν ευρωπαϊκός εμφύλιος τον οποίο, κόντρα στην Ιστορία και στην παράδοση, υπάρχει περίπτωση να κερδίσουν οι Νότιοι.
Οπως σε όλους τους πολέμους, το αποτέλεσμα δεν θα εξαρτηθεί μόνο από τη δύναμη πυρός των δύο στρατοπέδων όπου, όπως είναι γνωστό, υπερτερούν οι Βόρειοι. Θα εξαρτηθεί και από τον στρατηγικό σχεδιασμό. Στην περίπτωση του Ιγκλέσιας και του Τσίπρα, θα εξαρτηθεί από τη σχέση τους με έναν πραγματισμό και μια ικανότητα ελιγμών που θα τους επιτρέψει να αποκτήσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων στάτους ισότιμων συνομιλητών και όχι γενναίων του Μπρανκαλεόνε – έστω και φωτογενών. Παιδί της μελέτης, όπως τεκμαίρεται από τη θέση του λέκτορα Πολιτικών Επιστημών που κατέχει στο Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης, ο Ιγκλέσιας δεν συζητάει καν την έξοδο της χώρας του από το ευρώ. Γαλουχημένος στις καταλήψεις ο Τσίπρας φλέρταρε με τα πάντα – από το Grexit μέχρι τους Καμμένους – για να παίξει στο τέλος το χαρτί της μετριοπάθειας. Δίχως άλλο, το μέτωπο έχει ένα ενδιαφέρον.