[Κραυγές και ψίθυροι] Μαϊμούδες στη Βουλή

Η βουλευτής Α’ Αθήνας Φωτεινή Πιπιλή είναι μια αθηναία αστή. Που περιφέρει μεθ’ υπερηφανείας και άνευ ενοχών το κλέος αυτής της ιδιότητας. Εχω μια θεία που μου θυμίζει την κυρία Πιπιλή, κυρίως ως προς το ένρινο της φωνής αλλά και την αποστασιοποίησή της όταν κάνει παρατήρηση. Η θεία Κλειώ σε κοιτάει σαν να σε βλέπει μέσα από διαθλαστικά φασαμέν και σε επιτιμά με μια απόχρωση τρυφερής ειρωνείας, λες και σου κάνει χάρη. Οπως και να ‘ναι, αγενή δεν τη λες…

Είμαι σίγουρη ότι η θεία Κλειώ θα προσυπέγραφε την καταγγελία της κυρίας Πιπιλή για το ότι στη Βουλή κυκλοφορούν πολλές τσάντες-μαϊμούδες. Και θα χρησιμοποιούσε περίπου τα λόγια της βουλευτού: «Κοίτα κατινιά: αφού δεν μπορείς να πάρεις τη ρημάδα την αυθεντική -που την πήραμε εμείς όταν μπορούσαμε – πάρε μια τσάντα του ελληνικού εμπορίου… Γιατί φωνάζει, σκούζει ότι είναι μαϊμού!.. Για εμάς τις έμπειρες, η τσάντα φαίνεται».

Υπάρχει όμως μια διαφορά. Η θεία Κλειώ δεν είναι εκλεγμένη βουλευτής. Αν ήταν θα είχε ίσως πολλά να πει για την «ταπεινή» καταγωγή πολλών βουλευτών. Αλλωστε ξέρει ότι η χώρα μας δεν κατοικείται από δέκα εκατομμύρια ευγενείς – και οι  βουλευτές πρέπει να αποτελούν αντιπροσωπευτικό δείγμα των κατοίκων της. Θα ήξερε όμως επίσης ότι οι ταπεινές καταγωγές δεν πιστοποιούνται από τσάντες-μαϊμούδες. Ούτε αναβαθμίζονται όταν οι μαϊμούδες αντικαθίστανται από «ρημάδες αυθεντικές». Αλλωστε ο αστικός πολιτισμός της θα ήταν πιο επιεικής με τη ματαιοδοξία των «ταπεινών».