Εμείς, το ISIS και οι Αμερικανοί

Σε διαφορετική συγκυρία θα έμοιαζε μάλλον με αμερικανική εκκεντρικότητα αν σε επίσημη επίσκεψη στην Ουάσιγκτον δεν ήταν ο υπουργός Αμυνας αλλά ο υπουργός Δημόσιας Τάξης αυτός που συναντούσε αξιωματούχους του Στέιτ Ντιπάρτμεντ αρμόδιους για τα ευρωπαϊκά θέματα αλλά και συμβούλους του Λευκού Οίκου για τα μεσανατολικά. Ομως οι εξελίξεις στη Συρία και στο Ιράκ και η ανάδειξη του ISIS σε ασύμμετρη απειλή όχι μόνο για ολόκληρη την περιοχή, αλλά και για τις κεντροευρωπαϊκές χώρες, έχουν αλλάξει τις προτεραιότητες των Αμερικανών.

ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ. Η συγκυρία έχει αναγκάσει τις υπηρεσίες στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους για το σύγχρονο έγκλημα. Οι κίνδυνοι δεν εγείρονται πλέον από τα κράτη αλλά από τη διάλυση των κρατών. Αυτό σημαίνει ότι και το βάρος της παρακολούθησης και αποτροπής του εγκλήματος πέφτει στα κράτη και στην εσωτερική ασφάλειά τους. Οι Αμερικανοί φέρεται να το κατέστησαν σαφές σε όλες τις συναντήσεις που είχαν προ ημερών με τον Βασίλη Κικίλια στην αμερικανική πρωτεύουσα. Αυτή τη στιγμή η Ουάσιγκτον θεωρεί την Ελλάδα τον πιο σταθερό σύμμαχο στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, γι’ αυτό και προσδοκά τη συνεργασία της στη μάχη κατά των τζιχαντιστών.

ΠΥΛΗ ΕΙΣΟΔΟΥ. Οι Αμερικανοί φέρεται μεν ότι εξέφρασαν ανησυχίες για το γεγονός ότι και η Ελλάδα αποτελεί πύλη εισόδου εξτρεμιστικών στοιχείων προς την Ευρώπη (περί τους 100-150 υπόπτους ετησίως), αν και εκτιμάται ότι το 65%-70% διέρχεται κυρίως μέσω Τουρκίας, αλλά και Τυνησίας και Αλγερίας. Αυτός είναι ο λόγος που εξετάζεται η δημιουργία βάσης δεδομένων και η συνεργασία των ελληνικών υπηρεσιών με τις αμερικανικές Αρχές ώστε η παρακολούθηση των συνόρων (screening) να είναι πιο αποτελεσματική.

ΟΙ ΠΤΗΣΕΙΣ. Στο μικροσκόπιο των συναντήσεων του Β. Κικίλια με τους Αμερικανούς μπήκε και η ασφάλεια των πτήσεων εντός της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Και όχι τυχαία, αφού η Ελλάδα ως μέλος της ΕΕ έχει λόγο στην επικείμενη επανεξέταση της αμφιλεγόμενης συμφωνίας PNR μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ. Πρόκειται για τη συμφωνία που τέθηκε σε ισχύ τον Ιούλιο του 2012 και προβλέπει την ανταλλαγή δεδομένων επιβατών στις αεροπορικές πτήσεις ανάμεσα στην ΕΕ και τις ΗΠΑ (και εσωτερικά ανάμεσα στις ευρωπαϊκές χώρες). Η συμφωνία θεωρείται σημαντικό εργαλείο κατά της τρομοκρατίας και των σοβαρών μορφών διεθνούς εγκληματικότητας, ενώ προβλέπει σειρά εγγυήσεων για την προστασία των δεδομένων. Η επανεξέτασή της, πάντως, ανοίγει τον ασκό του Αιόλου σε χώρες με ιδιαίτερη ευαισθησία στην προστασία των προσωπικών δεδομένων (όπως η Γαλλία).